Εάν υπάρχει ένα ορατό όφελος από την κινηματογραφική μεταφορά του ομηρικού έπους από τον σερ Κρίστοφερ Νόλαν, τούτο δεν είναι άλλο από την επαναφορά στην επικαιρότητα μίας ελληνικής ιστορίας που αποτελεί ιδρυτικό κείμενο του Δυτικού Πολιτισμού.

Από περιέργεια ερώτησα δύο μαθητάς της Α’ και Β’ Λυκείου, αντιστοίχως, πότε διδάσκεται η «Οδύσσεια» στα σχολεία.

Η απάντησις ήταν ομόθυμη. Στην Α’ Γυμνασίου, αλλά και στο Δημοτικό, στην ενότητα της Ελληνικής Μυθολογίας.

Η επομένη ερώτησιςήταν τι ενθυμούνται από το συγκεκριμένο μάθημα. Και οι δύο ενεθυμούντο τους μνηστήρες, την Πηνελόπη, τον Κύκλωπα, τον Πολύφημο, τον σκύλο του που τον ανεγνώρισε, και άλλες πολλές λεπτομέρειες, με μία διαύγεια που όντως με εξέπληξε.

Απεφάσισα να απευθυνθώ και στους ενήλικες της συντροφιάς, με τις απαντήσεις τους να ποικίλλουν, εστιαζόμενες κυρίως σε γενικότητες για την ταλαιπωρία του Οδυσσέως επί δέκα χρόνια, έως ότου επιστρέψει στην Ιθάκη.

Το όνομα της νήσου, ίσως να ήλθε στην μνήμη ευκολότερα, λόγω του ευφυούς ομώνυμου τίτλου, του βιβλίου του πρώην πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα.

Ανεξαρτήτως, πάντως, ηλικίας, το συμπέρασμα που απεκόμισα είναι ότι η «Οδύσσεια» ρέει στο γονιδίωμα των Ελλήνων. Τώρα, πόσοι εξ’ ημών την ανέγνωσαν εξ’ ολοκλήρου ή σε αποσπάσματα, ας το αφήσουμε για το μέλλον.

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ

Πάρος: Βίντεο από αεροπλάνο πάνω από το νησί δείχνει τις εικόνες καταστροφής από τη φωτιά

ΕΠΟΜΕΝΟ

Εικόνες καταστροφής στο Πόρτο Γερμενό: Καμένα σπίτια και οχήματα – Στάχτη τεράστιες εκτάσεις παρθένου δάσους

Ήδη, τα Μέσα Κοινωνικής Δικτυώσεως βρίθουν από κριτικές και σχόλια χρηστών που ένοιωσαν την ανάγκη να τοποθετηθούν επ’ ευκαιρία της προβολής στους κινηματογράφους της ομωνύμου ταινίας. Ειδικοί Ομηρολόγοι –Ω ναι!

Υπάρχει αυτός ο κλάδος της Κλασσικής Φιλολογίας– έσπευσαν να μας διαφωτίσουν για τα «καλά κρυμμένα» μυστικά του ομηρικού έπους, ενώ ολιγότερον ειδικοί εστίασαν, μεταξύ άλλων, στην ατζέντα woke, με την «μαύρη Ελένη» ή την απουσία Ελλήνων ηθοποιών στο καστ.

Η είδησις, πάντως, που ενδιαφέρει την στήλη έχει να κάνει με το κύμα ενδιαφέροντος που εδημιούργησε η κινηματογραφική μεταφορά στον εκδοτικό χώρο.

Μόνο στην Ελλάδα κυκλοφορούν περίπου 20 βιβλία με θέμα την «Οδύσσεια», είτε σε κλασσικές λόγιες μεταφράσεις από την αρχαία ελληνική είτε εικονογραφικές παιδικές εκδόσεις.

Εάν στα ανωτέρω προσθέσουμε το μεγαλόπνοο έργο του Νίκου Καζαντζάκη, που αναφέρεται στις περιπλανήσεις του ήρωος μετά την επιστροφή του στην Ιθάκη, ή το μυθιστόρημα του Τζαίημς Τζόϋς, που μεταφέρει τον Οδυσσέα σε έναν καθημερινό άνθρωπο του Δουβλίνου, τότε δυνάμεθα να ευχαριστούμε τον Βρετανό σκηνοθέτη για την ώθηση να ξαναδιαβάσουμε ή να πρωτοδιαβάσουμε την «Οδύσσεια».

Η προοικονομία του Ιράν

Σε αντίθεση με την χρηματοοικονομική κρίση που ξέσπασε στις Η.Π.Α. το 2008 και τα «απόνερά της» μας έπνιξαν το 2010, με την αγγελία πτωχεύσεως στο Καστελόριζο, από τον τότε πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου, η παρούσα γεωπολιτική και ενεργειακή αναστάτωσις, λόγω των πολεμικών επιχειρήσεων κατά του Ιράν, μας ευρίσκει ολίγον, έως αρκετά προετοιμασμένους.

Η προοικονομία, όπως ονομάζεται, είναι μία από τις κορυφαίες αφηγηματικές τεχνικές που χρησιμοποίησε πρώτος ο Όμηρος στην «Οδύσσεια».

Μαζί με το flashback, δηλαδή την αναδρομή στο παρελθόν που επιχειρεί ο Έλλην ποιητής, ο αναγνώστης ενημερώνεται για το τι θα συμβεί στο μέλλον. Ας γίνω, όμως, πιο σαφής.

Όσα δεινά υποφέραμε ως έθνος και κράτος, η ουσιαστική χρεωκοπία της Οικονομίας μας, επί σχεδόν μία δεκαετία, υπήρξε άκρως διδακτική για να αντιμετωπίσουμε την επιδημία του Covid.

Η σκληραγώγησίς μας υπήρξε ο καθοριστικός παράγων για την προσαρμογή μας στην νέα πραγματικότητα, με ταχύτητες υψηλότερες άλλων χωρών και μία σπάνια ανθεκτικότητα, διότι είχαμε ξαναβιώσει την ανάγκη για επιβίωση.

Τούτο ισχύει και με την παράταση των συγκρούσεων μεταξύ των Η.Π.Α. και του Ιράν, δεδομένης της «εκπαιδεύσεώς» μας στην διαχείριση κρίσεων και εκτάκτων καταστάσεων.

Παρ’ όλα αυτά, οι μακροοικονομικές πιέσεις που αναμένεται να μας πλήξουν με την συνεχιζόμενη σύρραξη δεν είναι αμελητέες.

Πρώτη συνέπεια θεωρείται από τους διθνείς οίκους αξιολογήσεως η υποβάθμισις της προβλέψεως αναπτύξεως για το 2026 στο 2% από το αρχικό 2,4%.

Στην δευτέρα θέση και πλήρως ορατή, κατατάσσεται η επιβάρυνσις του κόστους ζωής, λόγω της αυξήσεως του δείκτη τιμών καταναλωτή.

Τρίτη είναι η επιβάρυνσις του κρατικού προϋπολογισμού, με τις επιδοτήσεις στα καύσιμα, τις ενισχύσεις για λιπάσματα, και τα επιδόματα στους χαμηλοσυνταξιούχους, με ανανεούμενα μέτρα εκατοντάδων ευρώ.

Τέλος,, εμφανίζεται, εν μέσω του θέρους, και η επίπτωσις στον τουρισμό, με ακυρώσεις κρατήσεων, ιδίως στην κρουαζιέρα. Φευ! Το κρίσιμο ερώτημα προοικονομίας, παραμένει.

Πόσο θα αντέξει το δημοσιονομικό «μαξιλάρι», χάρις στο υπερπλεόνασμα που εδημιουργήθη το 2025, με την «Δαμόκλειο σπάθη» των εκλογών να λειτουργεί αποσταθεροποιητικώς;