Φτάσαμε λοιπόν στον πάτο. Χωρίς θαυμαστικό. Καταντήσαμε ένα με το… πάτωμα, τόσο απλά. Κατά συνέπεια ο δημόσιος λόγος ξεφτιλίστηκε και το επάγγελμα της δημοσιογραφίας απαξιώθηκε. Μόνο θλιμμένες διαπιστώσεις μπορεί κανείς πλέον να κάνει, συζητώντας αποκλειστικά με τον εαυτό του. Με το διπλανό σας να το προσέξετε, είναι και αυτό πια επικίνδυνο.

Αναρωτιέσαι εάν το σωστό μπορεί σε αυτή την κοινωνία να έχει πλέον τύχη, μπροστά στο συμφέρον. Εάν υπάρχει λόγος να επιλέγουμε ηγέτες (πλειοψηφικούς και μειοψηφικούς) για να κρατήσουν τη χώρα στα χέρια τους, την ώρα που η «πολιτική» συζήτηση επιλέγει να βασίζεται στις ανώμαλες διαθέσεις ενός καλλιτέχνη.

Την ώρα που η αντιπολίτευση νιώθει ότι προσφέρει υπηρεσία στον τόπο, αφήνοντας απίθανα υπονοούμενα για τον Πρωθυπουργό. Με το επιχείρημα ότι οι κυβερνώντες γνώριζαν ποιον διόρισαν!

Έχουμε δηλαδή έναν Πρωθυπουργό ανόητο, μας λέει η παράταξη του Τσίπρα, ο οποίος ήξερε και ρίσκαρε τη θέση του, το όνομά του και την αξιοπρέπειά του, για κάποιον που κατηγορείται ότι ψώνιζε ανήλικους!

Δεν υπάρχει ψύχραιμη, ούτε κανονική απάντηση σε αυτή την παράταξη που δυστυχώς έχει αναλάβει το ρόλο της αντιπολίτευσης και θεωρεί πως έτσι εξυπηρετεί το ρόλο που της ανέθεσε ποσοστό του εκλογικού σώματος.

(Για την τελευταία απόφαση εκείνων που κάποτε την ανέδειξαν κυβέρνηση, ας μη μιλήσουμε. Το έκαναν από μόνοι τους στην κάλπη).

Αυτή η ρημάδα η κάλπη δε φαίνεται να περιμένει με καλή διάθεση ούτε στις επόμενες εκλογές τον Αλέξη και το κόμμα του. Γι’ αυτό αναζητούν στον ΣΥΡΙΖΑ σωσίβια, όπως και «αφορμές», προκειμένου να μειωθεί η διαφορά που τους κρατάει μακριά στις δημοσκοπήσεις.

Έχουμε επίσης μία δημοκρατία, την οποία βιάζουν καθημερινά και εκπρόσωποι των ΜΜΕ, με χυδαία πρωτοσέλιδα. Την οποία ποδοπατούν εκείνοι που αυτοαποκαλούνται προοδευτικοί εκπρόσωποι της κοινωνίας. Είναι αυτοί που χρωματίζουν πολιτικά τη σεξουαλική ανωμαλία. Είναι εκείνοι που δε βλέπουν πιο μακριά από τη μύτη τους και ζητούν την παραίτηση της Μενδώνη, για να λυθεί το «πρόβλημα».

Ποιο είναι το πρόβλημα; Ό,τι υπάρχουν γύρω μας ανώμαλοι και οι παραιτήσεις θα το λύσουν; Άλλο φαίνεται πως θα … λυθεί, εάν η Υπουργός αφήσει τη θέση της και δεν αφορά σε κρεβάτι αλλά σε μία εξαιρετικά μεγάλη επένδυση….

Προφανώς η κάθε αντιπολίτευση εισπράττει με ανοικτή «αγκαλιά» τις αστοχίες της κάθε κυβέρνησης, όπως έκανε ασφαλώς και η ΝΔ με την τραγωδία στο Μάτι.

Είναι ωστόσο εντελώς διαφορετική ιστορία η ασφάλεια των πολιτών σε μία φωτιά, που εξαρτάται αποκλειστικά από την ικανότητα (ή ανικανότητα) διαχείρισης του κρατικού μηχανισμού και των υπουργών– πρωθυπουργού που τους κατευθύνουν και μία ιστορία ενός ανθρώπου που ασελγούσε σε μικρά παιδιά και ένα πολιτικό πρόσωπο χειρίστηκε και αφού είχε σχέση με το δημόσιο, επικοινώνησε σωστά ή λάθος την υπόθεσή του.   

ΥΓ 1 : Η απελπισμένη προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα να κομματικοποιηθεί το ζήτημα, αφού ανοίγει από την πλευρά τους, ταυτόχρονα αφήνει στην άκρη κάποιες… εκκρεμότητες. Καθώς υπήρχαν υπουργοί της κυβέρνησής Τσίπρα που ομολόγησαν πράξεις σεξουαλικής παρενόχλησης. Παύλο;;

ΥΓ 2 : Ο Δημήτρης Λιγνάδης δεν εμφανίστηκε στο Εθνικό ξαφνικά το 2019. Πρωταγωνίστησε και σκηνοθέτησε στο Εθνικό και επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, με υπουργό τη Λυδία Κονιόρδου, που ήταν και πρωταγωνίστριά του…

ΥΓ  3 : Κάτι ακόμα. Ας στείλει ο ΣΥΡΙΖΑ τη λίστα με τους Υπουργούς που θέλει να αντικαταστήσει ο Μητσοτάκης. Και εάν βλέπει πως δεν φέρνει αποτέλεσμα, να επικοινωνεί το αίτημά του μέσω – και άλλων μετά τους ηθοποιούς – αποδεκτών κοινωνικών ομάδων που κάνουν γκελ στην κοινωνία.

ΥΓ 4 : Η δικαιοσύνη δεν χρειάζεται κομματική υποστήριξη. Ούτε μηντιακές φανφάρες. Ας την αφήσουν, κάνει τη δουλειά της.