Όταν ο 52χρονος Ντάριο Νέου αρρώστησε με πολύ υψηλό πυρετό στις αρχές Απριλίου, ξεκίνησε ουσιαστικά η μάχη του κατά του κορωνοϊού. Χωρίς να το γνωρίζει μάλιστα, ο ηλικιωμένος πατέρας του είχε ήδη ασθενήσει με τον ιό.

Ο 83χρονος Αλπέρτο Νέου ανάρρωνε από μια ενδονοσοκομειακή λοίμωξη που είχε προκύψει από την επέμβαση στην οποία είχε υποβληθεί και είχε πρόσφατα μεταφερθεί σε ένα κέντρο φροντίδας ηλικιωμένων στο Μπουένος Άιρες και ενώ έδειχνα πως όλα πήγαιναν καλά, οι υπεύθυνοι του κέντρου ενημέρωσαν τον γιο του ότι ο πατέρας του διαγνώστηκε ως θετικός με τον κορωνοϊό.

Ο Νέου και ο πατέρας του έδιναν παράλληλα τη μάχη με τον ιό, νοσηλευόμενοι σε απόσταση 3 χλμ ο ένας από τον άλλο στο Μπουένος Άιρες. Ως εκπαιδευτής καταδύσεων τα τελευταία 30 χρόνια, ο Νέου γνωρίζει καλά από επικίνδυνες καταστάσεις, όμως για πρώτη φορά ένιωσε τόσο κοντά τον θάνατο, κατά τη μάχη του εναντίον της νόσου.

«Σκεφτόμουν ότι δεν θα ζήσω τα 15α γενέθλια της κόρης μου», λέει ο ίδιος. «Είναι η πρώτη φορά που πραγματικά ένιωσα πως θα μπορούσα πραγματικά να πεθάνω και ο θάνατος είναι εκεί». Ο Νέου ανάρρωσε έπειτα από 13 ημέρες. Όμως, τη νύχτα που επέστρεψε στο σπίτι του έχοντας πάρει εξιτήριο από το νοσοκομείο, η κατάσταση της υγείας του πατέρα του επιδεινώθηκε.

«Δεν μπορούσαμε να του μιλήσουμε και κανείς δεν μπορούσε να πάει να τον δει», εξηγεί ο 52χρονος. Σε καραντίνα ο ίδιος μαζί με την οικογένειά του, συνειδητοποίησε ότι θα έπρεπε να αποχαιρετίσει τον πατέρα του από το τηλέφωνο εκείνη τη νύχτα.

Χάρη σε έναν νοσηλευτή που προσφέρθηκε να οργανώσει την τηλεφωνική συνομιλία, ο Νέου κατάφερε να μιλήσει στον πατέρα του για τελευταία φορά, λέγοντάς του ότι αν και είναι μόνος στο νοσοκομείο, κανείς δεν τον έχει εγκαταλείψει.

«Ήταν τόσο πολύτιμο αυτό για εμένα, επειδή αυτό το πρόσωπο μου επέτρεψε να αποχαιρετίσω τον πατέρα μου». Ξέρω ότι ο πατέρας μου κατάλαβε ότι δεν πέθανε μόνος και ότι είχε μια οικογένεια πίσω του», καταλήγει ο Νέου.