Απόψεις

Η αποτροπή έχει χάσει το νόημά της

«Τί επιδιώκει η Τουρκία με τον εν εξελίξει Υβριδικό της Πόλεμο;», γράφει ο Ηλίας Λεοντάρης, Αντιστράτηγος ε.α. στο « Vradini.gr»

Η αποτροπή έχει χάσει το νόημά της
Αρθρογράφος: Ηλίας Λεοντάρης
Από Ηλίας Λεοντάρης

Του Ηλία Λεοντάρη

Αντιστράτηγος ε.α.

Η συμπεριφορά που παρατηρείται το τελευταίο διάστημα από την πλευρά της Τουρκίας ασφαλώς και είναι συνηθισμένη ή μάλλον την έχουμε συνηθίσει.

Πρέπει, επιτέλους, να ορισθεί η «κόκκινη γραμμή». Οι 168 παραβιάσεις και 41 υπερπτήσεις ήταν αρκετές για να ενεργοποιηθεί ο μηχανισμός, αλλά ο Χουλουσί Ακάρ αρκέστηκε να δηλώσει στον Έλληνα ομόλογό του ότι «θα το τσεκάρει».

Δεν γνωρίζουμε, όμως, σε τι δεσμεύτηκε ο γ.γ. του ΝΑΤΟ μετά την ενημέρωση που δέχτηκε από τον Έλληνα πρωθυπουργό, αλλά αυτό μικρή αξία έχει αφού ο ίδιος έχει ήδη δεσμευθεί με την ανοικτή στήριξή του προς την Τουρκία και την τακτική των ίσων αποστάσεων που ακολουθεί.

Η επωδός ότι «η Τουρκία απειλεί την Ελλάδα και θέλει να προκαλέσει ένταση, για να κάνει εξαγωγή των εσωτερικών της προβλημάτων», πέραν του ότι δεν ευσταθεί, δεν αποδίδει και πρέπει να εγκαταλειφθεί. Οι ενέργειες αυτές σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να εκληφθούν ως εξαγωγή της εσωτερικής ή εγχώριας κρίσης, η οποία είναι υπαρκτή. Αντιθέτως, είναι η απλή εφαρμογή του σχεδίου της, το οποίο ακολουθείται με ευλάβεια, κάνοντας κάθε φορά τις αναγκαίες προσαρμογές όταν οι νέες διαμορφούμενες συνθήκες, η τεχνολογία και τα νέα διαθέσιμα μέσα το απαιτούν ή το επιβάλλουν.

Μελετήσαμε «Το στρατηγικό βάθος», στο οποίο ξεδιπλωνόταν από τότε ολόκληρη η φιλοσοφία της νεο-οθωμανικής εξωτερικής πολιτικής του Ερντογάν, αλλά μάλλον δεν αντιληφθήκαμε το βάθος του.

Τι επιδιώκει, λοιπόν, η Τουρκία με τον εν εξελίξει Υβριδικό της Πόλεμο;

  • Τη φθορά της Ελλάδας σ’ όλα τα πεδία και επίπεδα.
  • Την πρόκληση αστάθειας και ανασφάλειας στην περιοχή.
  • Τη δημιουργία «Γκρίζων Ζωνών» και αμφισβήτηση της Εθνικής Κυριαρχίας της Ελλάδος.
  • Την πρόσθεση στον κατάλογο νέων θεμάτων ή διαφορών προς επίλυση.
  • Τη διατήρηση έντονης ρητορικής εμφανίζοντας την Ελλάδα και την Κύπρο ως παραβάτες του Διεθνούς Δικαίου.
  • Την επιβολή της παράβασης ως δικαιώματος, με τη διασπορά ψευδών ειδήσεων.
  • Τη δημιουργία περιβάλλοντος ανησυχίας, πανικού, ηττοπάθειας, σύγχυσης και πολιτικής αναστάτωσης και δυσπιστίας προς την κυβέρνηση.
  • Την οικονομική «αιμορραγία» της χώρας και τις επακόλουθες συνέπειές της.

Η αποτροπή έχει μάλλον χάσει την έννοιά της. Φαίνεται ότι δεν πείθουμε. Η τακτική της ψυχραιμίας και του κατευνασμού έχει αφήσει το αποτύπωμά της.

Η ενεργοποίηση των αντιαεροπορικών συστημάτων φαίνεται ότι απέδωσε αφού οι Τούρκοι «μαζεύτηκαν» μετά την ενεργοποίηση.

Το ερώτημα της κοινής γνώμης είναι γιατί δεν χρησιμοποιείται ως όπλο αποτροπής; Γιατί δεν αξιοποιείται με τρόπο ώστε οι Τούρκοι να μην τολμούν να αμφισβητήσουν τον εναέριο χώρο μας;

Γι’ αυτό απαιτείται η έκφραση της αποφασιστικότητας για τη χρήση αυτής της δυνατότητας. Να καταστεί σαφές προς την Τουρκία και όλους τους διεθνείς Οργανισμούς και Συμμαχίες, ότι δεν πάει άλλο και αντίστοιχες ενέργειες ή προκλήσεις θα έχουν απάντηση.

Είναι εμφανές ότι η στρατιωτική και, προφανώς, η πολιτική λογική είναι διαφορετική από τη λογική της κοινής γνώμης. Δυστυχώς, η κατάσταση μας έγινε συνήθεια και η συνήθεια φέρνει τη ρουτίνα, η οποία είναι επικίνδυνη κατάσταση για έναν Οργανισμό σαν τις Ένοπλες Δυνάμεις, αλλά και για το κράτος γενικότερα.

Επισημάνθηκε από πολλούς ότι η στάση της Τουρκίας αναιρεί, στην πράξη, το όποιο καλό κλίμα δημιουργήθηκε στην τελευταία συνάντηση στην Πόλη. Αυτό, άλλωστε, δε μας ξενίζει, καθόσον η «νέα εποχή» έχει θεμελιωθεί πολλές φορές.

Τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης και οι Διερευνητικές είναι προσχήματα. Για την κοινή γνώμη η στάση της Τουρκίας είναι μία καθημερινή προσβολή.

Δείτε επίσης