Απόψεις

Η υποκρισία και το λάθος που αλλάζει τα πάντα

«Εκεί που οι εκλογές φαίνονταν περίπατος για τον κ. Μητσοτάκη και το κόμμα του, τώρα αμφισβητούνται όλα όσα έγιναν τα τρία χρόνια διακυβέρνησης στην Οικονομία, τα εθνικά θέματα, την πανδημία και τον εκσυγχρονισμό του κράτους.»

Η υποκρισία και το λάθος που αλλάζει τα πάντα
Αρθρογράφος: Ιορδάνης Χασαπόπουλος
Από Ιορδάνης Χασαπόπουλος

Στο δημόσιο διάλογο, ήδη έχει αρχίσει ξανά η συζήτηση για το αν αυτή η κυβέρνηση θα πρέπει να πάει άμεσα σε εκλογές, γιατί δεν μπορεί να εξαντλήσει την τετραετία.

Μάλιστα, στα δημοσιογραφικά αλλά και στα πολιτικά γραφεία αυτό που συζητιέται είναι το κατά πόσο η Ν.Δ. θα χρειαστεί να πάει ακόμη και με άλλον αρχηγό στις επόμενες εκλογές.

Μία συζήτηση που τροφοδοτείται από οικονομικούς - επιχειρηματικούς κύκλους και ενισχύεται από την αντιπολίτευση. Κάτι που έχει γίνει κατά κόρον στο παρελθόν και με άλλους πρωθυπουργούς. Κάθε φορά, βέβαια, όλοι αυτοί ξεχνούν το αυτονόητο. Ένας εν ενεργεία πρωθυπουργός δεν αλλάζει, τόσο απλά, επειδή κάποιοι ψιθυρίζουν στους κύκλους τους την επιθυμία τους. Ούτε επειδή κάποιους δεν τους βολεύει το συγκεκριμένο πρόσωπο και επιθυμούν κάποιον άλλον. Ένας εν ενεργεία πρωθυπουργός αλλάζει όταν το αποφασίσουν οι πολίτες. Ο ίδιος προκηρύσσει τις εκλογές, και μόνο η λαϊκή βούληση και οι κάλπες θα δείξουν αν οι πολίτες εμπιστεύονται και πόσο, έναν πρωθυπουργό και τον τρόπο διακυβέρνησής του. Και σε κάθε περίπτωση αυτό που φαίνεται ξεκάθαρα είναι πως ο πρωθυπουργός δεν αμφισβητείται ούτε από την Κοινοβουλευτική του Ομάδα ούτε από το κόμμα του.

Η υπόθεση παρακολούθησης ενός εν δυνάμει πολιτικού αρχηγού της αντιπολίτευσης είναι μία σοβαρή υπόθεση που πλήττει τους θεσμούς και τη δημοκρατική λειτουργία του πολιτεύματος. Είναι, όμως, αυτό το λάθος ικανό ώστε να οδηγηθεί σε παραίτηση ο πρωθυπουργός και σε εκλογές η χώρα; Κατά την αντιπολίτευση ο κ. Μητσοτάκης θα έπρεπε να είχε παραιτηθεί εδώ και αρκετό καιρό, πριν από την υπόθεση Ανδρουλάκη, και η χώρα θα έπρεπε να είχε άλλη διακυβέρνηση. Τώρα τα πράγματα χειροτέρευσαν. Πάντως, δεν είναι η πρώτη φορά που γίνονται σημαντικά λάθη από μία κυβέρνηση και η χώρα δεν οδηγείται σε εκλογές.

Αυτό που διέκρινε μέχρι τώρα τη διακυβέρνηση Μητσοτάκη ήταν τα πολύ προσεκτικά βήματα σε πολλούς τομείς και τα σημαντικά αποτελέσματα κυρίως στον τομέα της Οικονομίας. Δικαίως, λοιπόν, κάποιος θα πει ότι όλος αυτός ο θόρυβος γίνεται για να «τσαλακωθεί» η εικόνα του πρωθυπουργού και να πληγεί το κύρος της κυβέρνησης εν όψει της προεκλογικής περιόδου. Με απλά λόγια, κάτι που δεν έχει καταφέρει να κάνει η αντιπολίτευση τρία χρόνια μετά τις εκλογές του 2019, το προσπαθεί τώρα με την υπόθεση των υποκλοπών. Μπορούν, όμως, οι υποκλοπές να μηδενίσουν τα επιτεύγματα στα δημόσια οικονομικά; Μπορεί ένα σοβαρό πρόβλημα στη θεσμική λειτουργία του πολιτεύματος να κυριαρχήσει στην πολιτική σκηνή και να κάνει τέτοια ζημιά στην κυβέρνηση ακυρώνοντας την πολύ καλή πορεία της Οικονομίας και τις προσπάθειες για αύξηση των εισοδημάτων των νοικοκυριών; Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα πάρα μόνον οι ψηφοφόροι στις κάλπες, όταν έρθει η ώρα.

Στην παρούσα φάση, που η κυβέρνηση είναι στριμωγμένη και αρχίζει στη Βουλή η μάχη για τη διερεύνηση της υπόθεσης, αυτό που θα καθορίσει, εν πολλοίς, την στάση της θα είναι οι μετρήσεις της κοινής γνώμης που θα γίνουν αρχές Σεπτέμβριου. Εκεί θα δει το μέγεθος της πολιτικής ζημίας που της έχει κάνει η υπόθεση των υποκλοπών. Έως τότε, η μάχη θα είναι σκληρή.

Το Μέγαρο Μαξίμου και τα κυβερνητικά στελέχη θα ακολουθήσουν την τακτική της μη πόλωσης και θα επιμείνουν στην αρχική αντίδραση του πρωθυπουργού. Ότι δηλαδή αυτό που έγινε ήταν ένα σοβαρό λάθος από στενό συνεργάτη του πρωθυπουργού, το οποίο δεν έπρεπε να γίνει. Τηρήθηκαν, όμως, όλες οι νόμιμες διαδικασίες. Από εκεί και πέρα, το λόγο έχει η εξεταστική, και θα δοθούν απαντήσεις στο βασικό ερώτημα γιατί υπήρχε ανάγκη να γίνει παρακολούθηση του τηλεφώνου του κ. Ανδρουλάκη. Η δε αντιπολίτευση θα προσπαθήσει να πείσει την κοινή γνώμη πως η παρακολούθηση αρχηγού κοινοβουλευτικού κόμματος είναι ένα πολύ σοβαρό πολιτικό λάθος, που διορθώνεται μόνο με παραίτηση του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης και πρόωρη προσφυγή στις κάλπες.

Είναι κοινό μυστικό ότι στην εξεταστική επιτροπή θα ακουστούν πολλά και για την περίοδο 2015-2019, και αυτό , θα αναδείξει για μία ακόμη φορά τη μεγάλη παθογένεια του πολιτικού συστήματος, αλλά και τη μεγάλη υποκρισία που υπάρχει στις εξαγγελίες αλλά και τον καταγγελτικό λόγο ορισμένων πρωτοκλασάτων και της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης. Γιατί μόνο υποκρισία κρύβει ο λόγος ορισμένων στελεχών της αξιωματικής αντιπολίτευσης που τώρα ζητούν με έμφαση την κατάργηση της ΕΥΠ, όταν επί τέσσερα χρόνια κυβέρνησαν χρησιμοποιώντας την εν λόγω Υπηρεσία σε όλες τις δύσκολες στιγμές της τότε κυβέρνησης. Στη Δικαιοσύνη υπάρχουν καταγγελίες και αναφορές ότι η χρήση τότε, αφορούσε και πολιτικούς αντιπάλους και εσωκομματικούς συντρόφους, αλλά και κυβερνητικούς εταίρους. Και αναμένεται όλα αυτά να ακουστούν και στη Βουλή, στη συζήτηση που θα γίνει.

Η διαφορά σε τέτοιες περιπτώσεις, με τη διοίκηση των Υπηρεσιών, είναι πάντα στην επιλογή και τοποθέτηση εμπίστων και ικανών ανθρώπων που θα μπορέσουν να κάνουν τη δύσκολη δουλειά χωρίς σοβαρά λάθη, τα οποία θα εκθέσουν τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση. Εκ του αποτελέσματος φάνηκε πως αυτές οι επιλογές από την παρούσα κυβέρνηση, δεν έφεραν το αναμενόμενο αποτέλεσμα.

Δείτε επίσης