Απόψεις

Ο Καραμανλής, οι υποκλοπές και η ακρίβεια   

Το θέμα της παρακολούθησης του κ. Ανδρουλάκη μπαίνει, πλέον, στη φάση της διερεύνησης από την εξεταστική επιτροπή της Βουλής, κανείς, όμως, δεν είναι αισιόδοξος για το τελικό αποτέλεσμα, γράφει ο Ιορδάνης Χασαπόπουλος

Ο Καραμανλής, οι υποκλοπές και η ακρίβεια     
Αρθρογράφος: Ιορδάνης Χασαπόπουλος
Από Ιορδάνης Χασαπόπουλος

Για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας και για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, η παρέμβαση Καραμανλή στο θέμα των υποκλοπών είχε και αιχμές, και ο ίδιος διαφοροποιήθηκε σαφώς από τις ενέργειες του Μεγάρου Μαξίμου.

Ο πρώην πρωθυπουργός δεν το συνηθίζει, όμως αυτή τη φορά δεν στρογγύλεψε το λόγο του. Και κανείς δεν μπορεί να ισχυρισθεί πως άλλα εννοούσε όταν έλεγε πως κανένα απόρρητο δεν μπορεί να κρύψει την αλήθεια. Ο κ. Καραμανλής βγήκε, και μάλιστα με ηχηρό τρόπο, απέναντι από την κυβέρνηση στο θέμα των υποκλοπών. Γιατί, όμως, το έκανε αυτό; Τι θέλει να πέτυχει; Είναι τόσο άσχημα τα πράγματα στην υπόθεση των υποκλοπών; Είναι τόσο κακές οι επιλογές της κυβέρνησης; Μήπως θέλει να στείλει κάποια μηνύματα; Μήπως να αμφισβητήσει τον κ. Μητσοτάκη; Ή μήπως όλα αυτά μαζί;

Η απάντηση είναι πως ο πρώην πρωθυπουργός δεν έχει τίποτα να κερδίσει από μία κίνηση αμφισβήτησης του κ. Μητσοτάκη. Πέρα από μερικούς βουλευτές, μετρημένους στα δάχτυλα των χεριών, που θεωρούνται δικοί του και πιθανόν να τον στηρίξουν, το κλίμα στους βουλευτές της Ν.Δ. είναι διαφορετικό. Αυτήν την ώρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν αμφισβητείται ούτε μέσα στο κόμμα ούτε στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του. Μήπως – λένε μερικοί– ο κ. Καραμανλής φτιάχνει κλίμα για την επόμενη μέρα εν όψει εκλογών. Άλλοι πάλι θεωρούν πως ο πρώην πρωθυπουργός προσπαθεί να οικοδομήσει οικουμενικό προφίλ με ανοίγματα σε όλες τις πολιτικές δυνάμεις, κάτι που –όπως λένε– θα του χρειαστεί στο μέλλον.

Με απλά λόγια, κάποιοι θεωρούν πως ο κ. Καραμανλής προσβλέπει στο ενδεχόμενο σχηματισμού μίας κυβέρνησης συνεργασίας, για να αναλάβει πρωθυπουργός κοινής αποδοχής, είτε για να προταθεί για το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας όταν λήξη η θητεία της κ. Σακελλαροπούλου. Τα σενάρια δεν είναι ούτε ένα ούτε δύο. Και μένει να δούμε ποιο από αυτά θα επαληθευτεί στην πράξη. Όμως, αυτή τη φορά, το εντυπωσιακό είναι πως η παρέμβαση Καραμανλή αγκαλιάστηκε και προβλήθηκε έντονα από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, κάτι που έδωσε το δικαίωμα σε πολλούς να θυμηθούν πως και στο παρελθόν ορισμένα στελέχη της Ν.Δ. είχαν βοηθήσει την Κουμουνδούρου.

Πέρα από τις εντυπώσεις, η ουσία τις περισσότερες φορές είναι διαφορετική και βρίσκεται αλλού. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το γεγονός πως η υπόθεση των υποκλοπών αποτελεί ένα σοβαρό πλήγμα για την κυβέρνηση Μητσοτάκη.  Το επόμενο διάστημα θα φανεί αν η «γαλάζια» παράταξη θα συνεχίσει να αιμορραγεί ή οι πολίτες έχουν άλλα πράγματα, πιο σοβαρά, που τους απασχολούν και περιμένουν λύσεις και απαντήσεις. Οι πρώτες δημοσκοπήσεις μετά την αποκάλυψη του θέματος έδειξαν πως η κυβερνητική παράταξη έχασε μία με δύο μονάδες, αλλά πάνω-κάτω τα δημοσκοπικά ποσοστά είναι τα ίδια με αυτά του Ιουνίου.

Η κυβέρνηση έχει μπροστά της έναν πολύ δύσκολο χειμώνα, στη διάρκεια του οποίου θα κριθεί για την πολιτική της απέναντι στην ακρίβεια και την επάρκεια της φθηνής Ενέργειας για όλους. Σε λίγες εβδομάδες, όταν θα αρχίσει να μπαίνει για τα καλά ο χειμώνας και οι καταναλωτές θα έχουν ανάγκη την στήριξη της Πολιτείας για να ξεχειμωνιάσουν, η υπόθεση των υποκλοπών θα φαντάζει μακρινή. Εάν η κυβέρνηση καταφέρει να ξεπεράσει με επιτυχία τον σκόπελο της ακρίβειας, καταφέρει να βρει χρήματα για να στηρίξει τις αδύναμες κοινωνικά ομάδες και τα νοικοκυριά, η υπόθεση Ανδρουλάκη γρήγορα θα περάσει σε δεύτερη μοίρα.

Εάν τα πράγματα στην Οικονομία δεν κυλήσουν ομαλά και η ακρίβεια ξεφύγει, τότε η υπόθεση των υποκλοπών θα έρθει να προστεθεί στην γκρίνια που συνεχώς θα μεγαλώνει. Με απλά λόγια, τα θέματα της καθημερινότητας είναι αυτά που θα καθορίσουν την ατζέντα των επόμενων εκλογών. Η αντιπολίτευση μέχρι τώρα προσπάθησε να επωφεληθεί από την πανδημία και να καλλιεργήσει την εντύπωση πως η κυβέρνηση και το εμβόλιο φταίνε για τους χιλιάδες νεκρούς. Με αυτή την τακτική κέρδισε μόνο τους «ψεκασμένους». Μετά ήρθε ο πόλεμος και προσπάθησε να δείξει πως η αποστολή πολεμικού υλικού στην Ουκρανία φταίει για την ακρίβεια στα καύσιμα και στα βασικά καταναλωτικά προϊόντα. Δηλαδή, αν στηρίζαμε τη Ρωσία, τώρα θα είχαμε φθηνό πετρέλαιο και μηδενική ακρίβεια. Ούτε αυτή η αντιπολιτευτική τακτική απέδωσε. Και τώρα η υπόθεση των υποκλοπών ήρθε ως μάννα εξ ουρανού, με την οποία η αντιπολίτευση προσπαθεί να ρεφάρει στην τελευταία στροφή λίγο πριν από τις εκλογές.

Δείτε επίσης