Απόψεις

Μοιράστηκαν ρωσικά κεφάλαια στην Ελλάδα;

Ελεύθερος πολίτης είναι ο ενημερωμένος πολίτης, και οι Έλληνες πρέπει να μάθουν αν ρωσικά κεφάλαια μοιράστηκαν σε ανθρώπους με επιρροή προκειμένου να παρθούν κρίσιμες αποφάσεις για το μέλλον αυτού του τόπου, γράφει ο Ιορδάνης Χασαπόπουλος

Μοιράστηκαν ρωσικά κεφάλαια στην Ελλάδα;
Αρθρογράφος: Ιορδάνης Χασαπόπουλος
Από Ιορδάνης Χασαπόπουλος

Σε 24 χώρες απλώνεται το δίκτυο χρηματοδοτήσεων της Μόσχας και κάποιοι έχουν αρχίσει να χάνουν τον ύπνο τους μετά τις αποκαλύψεις των Αμερικανών για τον πακτωλό των δολαρίων του Πούτιν που έρεε προκειμένου να επηρεάσει κυβερνήσεις, κόμματα και κοινή γνώμη.

Μετά την εισβολή στην Ουκρανία, οι Αμερικανοί άρχισαν να ψάχνουν τα στοιχεία για τον Ρώσο πρόεδρο και τους συνεργάτες του και βρήκαν διαδρομές «μαύρου χρήματος» προς τις ξένες χώρες. Βέβαια, για το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες τα περισσότερα από αυτά, δεν ήταν άγνωστα στοιχεία. Και το διεθνή Τύπο αλλά και τις υπηρεσίες ασφαλείας είχαν απασχολήσει, στο παρελθόν, υποθέσεις με προσπάθειες της Μόσχας να επηρεάσει πολιτικούς, κόμματα, δημοσιογράφους, αλλά και κυβερνήσεις, για να προωθήσει τα δικά της συμφέροντα. Η έκθεση των μυστικών υπηρεσιών επιβεβαίωσε πως οι Ρώσοι προτιμούσαν να χρηματοδοτούν ακραία και λαϊκίστικα κόμματα προκειμένου να πλήξουν Δυτικές δημοκρατίες και, σε πολλές περιπτώσεις, το κύρος, τη συνοχή και τις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Όλος ο πλανήτης θυμάται τη μεγάλη σύγκρουση Δημοκρατικών και ρεπουμπλικανών με αφορμή την εκλογή Τραμπ στις ΗΠΑ, η οποία, όπως δημόσια είχε ειπωθεί, βοηθήθηκε από το Ρώσο πρόεδρο. Μάλιστα, τότε, καθοριστικό ρόλο είχαν παίξει οι Ρώσοι χάκερ μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και του facebook. Τώρα, οι αμερικανικές υπηρεσίες αφήνουν να διαρρεύσει πως πολύ σύντομα θα δοθούν στη δημοσιότητα οι κατάλογοι με τις χώρες στις οποίες κατέληξαν τα ρωσικά κονδύλια, αλλά και τα ονόματα των προσώπων που τα εισέπραξαν. Μία από αυτές τις χώρες είναι η Ιταλία, όπου η είδηση έσκασε σαν βόμβα, λίγες μόνο ημέρες πριν από τις εθνικές εκλογές. Κανείς δεν ξέρει πόσο θα μπορέσει μία τέτοια διαρροή να επηρεάσει το αποτέλεσμα των ιταλικών εκλογών και την αναμενομένη επικράτηση της Ακροδεξιάς.

Και μετά την Ιταλία, τι; Θα έρθει η σειρά της Ελλάδας να μπει στο κάδρο και να ανοίξει ο κύκλος των αποκαλύψεων; Στην κυβέρνηση και στο υπουργείο Εξωτερικών λένε πως, προς το παρόν, δεν υπάρχουν στοιχεία για ρωσικές χρηματοδοτήσεις στην Ελλάδα. Ποιος, όμως, μπορεί να πιστέψει μία τέτοια διαβεβαίωση; Ας αναλογιστεί κανείς τι έγινε τα τελευταία δέκα χρόνια με τα τρία Μνημόνια, όπου ξεφύτρωσαν δεκάδες κόμματα και «σωτήρες- πολιτικοί» από το πουθενά, χωρίς κανείς να ψάξει πού βρήκαν όλοι αυτοί κονδύλια για να πολιτευτούν. Όπως ποτέ δεν κατάλαβαν οι πολίτες το πώς μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα γιγαντώθηκε η ναζιστική οργάνωση της Χρυσής Αυγής και μετά εξαφανίστηκε από προσώπου γης. Μία άλλη περίοδος όπου έγινε μεγάλη μάχη στο παρασκήνιο μεταξύ Αμερικανών και Ρώσων ήταν εκείνη της υπογραφής της Συμφωνίας των Πρεσπών για τη δήθεν λύση του μακεδονικού προβλήματος. Και τότε η ανάμιξη του ρωσικού παράγοντα στην περιοχή, ήταν μεγάλη.

Ελεύθερος πολίτης είναι ο ενημερωμένος πολίτης, και οι Έλληνες πρέπει να μάθουν αν ρωσικά κεφάλαια μοιράστηκαν σε ανθρώπους με επιρροή προκειμένου να παρθούν κρίσιμες αποφάσεις για το μέλλον αυτού του τόπου. Οι Έλληνες πολίτες πρέπει να ξέρουν τι κρύβεται πίσω από κάθε έναν πολιτικό που ζητά την ψήφο του στις εθνικές εκλογές. Και αυτό για έναν πολύ σοβαρό λόγο. Δεν μπορεί ένας πολιτικός να έχει κρυφή ατζέντα για τις μεγάλες επιλογές αυτού του τόπου. Δεν μπορεί, με λίγα λόγια, να ζητά την ψήφο των Ελλήνων πολίτων, και μετά, σε κρίσιμες συγκυρίες, ο ίδιος να μην στηρίζει τις εθνικές πολιτικές της χώρας. Να πηγαίνει κόντρα στις βασικές πολιτικές, όπως είναι το νόμισμα, η εξωτερική πολιτική απέναντι στην Τουρκία, η, ακόμη-ακόμη, και ο ευρωπαϊκός προσανατολισμός της χώρας.

Είναι, άλλωστε, πασίγνωστο πλέον, το παράδειγμα συγκεκριμένου νεόκοπου πολιτικού που διακήρυττε την έξοδο από το ευρώ και την επαναφορά της χώρας στη δραχμή, ενώ ο ίδιος είχε βγάλει δεκάδες εκατομμύρια στο εξωτερικό. Στο παρελθόν δεν είναι λίγες οι φορές που Έλληνες πολιτικοί ψήφισαν ενάντια στο ευρώ και την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, ενώ στήριξαν έμμεσα και πολιτικές που εξυπηρετούσαν τον Ερντογάν και την στρατηγική εκβιασμού της Άγκυρας προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Έχουν κάθε δικαίωμα, λοιπόν, οι Έλληνες φορολογούμενοι πολίτες να μάθουν πού βρήκαν όλοι αυτοί που εμφανίζονται ως «εθνικοί σωτήρες», τόσο μεγάλα κονδύλια για να πολιτευτούν. Κανείς δεν μπορεί να ισχυρισθεί με βεβαιότητα πως υπήρξε διείσδυση του ρωσικού παράγοντα στο ελληνικό πολιτικό σύστημα και τους φορείς επηρεασμού της κοινής γνώμης. Αν, όμως, υπάρχει μία περίπτωση, τότε οφείλουν να την ξέρουν οι Έλληνες πολίτες.

Δείτε επίσης