Απόψεις

Το «απόστημα» έσπασε, οι φοιτητικές εστίες θα φτιάξουν;

«Η επέμβαση στην Πολυτεχνειούπολη άνοιξε τον Ασκό του Αιόλου», γράφει ο Ιορδάνης Χασαπόπουλος

Το «απόστημα» έσπασε, οι φοιτητικές εστίες θα φτιάξουν;
Αρθρογράφος: Ιορδάνης Χασαπόπουλος
Από Ιορδάνης Χασαπόπουλος

Μπορεί η κυβέρνηση να θέλησε να εκμεταλλευτεί τη συγκυρία για την Πανεπιστημιακή Αστυνομία, και γι’ αυτό να έδωσε εντολή να σπάσει το «απόστημα» της Φοιτητικής Εστίας Ζωγράφου.

Θέλησε έτσι να δείξει στην κοινή γνώμη το μεγάλο πρόβλημα που υπάρχει στους χώρους των ΑΕΙ και πόσο αναγκαία είναι η αστυνόμευσή τους. Για όποιους λόγους και αν έκανε, πάντως, την επέμβαση, το θέμα είναι πολύ σοβαρό και άνοιξε τον ασκό του Αιόλου.

Ούτε ένα, ούτε δύο, ούτε τρία, αλλά πέντε ολόκληρα χρόνια τρεις συμμορίες Αλβανών καταζητούμενων είχαν κάνει κατάληψη σε ολόκληρο όροφο της Φοιτητικής Εστίας Ζωγράφου και είχαν γίνει ο φόβος και ο τρόμος σε κεντρικές συνοικίες της Αθήνας. Έβγαιναν από τα ορμητήριά τους, λήστευαν μικρές και μεγάλες επιχειρήσεις και σπίτια, και ξαναέμπαιναν ανενόχλητοι στην Πανεπιστημιούπολη γνωρίζοντας ότι κανείς δεν μπορεί να τους αναζητήσει. Οι συμμορίες κακοποιών γνώριζαν καλυτέρα από τον κάθε έναν τη χρησιμότητα του πανεπιστημιακού ασύλου και έκαναν χρήση των ευεργετικών του διατάξεων. Από κοντά και οι φοιτητικές παρατάξεις, που καιροφυλακτούσαν μήπως τυχόν και κάποια ομάδα ΔΙ.ΑΣ. ή κανένα περιπολικό περάσει έξω από τον σιδερένιο φράχτη και κοιτάξει περίεργα στο εσωτερικό της Πανεπιστημιούπολης.

Πόσες φορές δεν δέχτηκαν επιθέσεις περιπολικά και αστυνομικοί επειδή ακριβώς έκαναν το λάθος να περάσουν στο χώρο που ανήκει στο πανεπιστήμιο, ψάχνοντας για κάποιον ύποπτο. Φοιτητές, εξωπανεπιστημιακοί και κάθε άλλη ειδικότητα που βρίσκονταν μέσα στις εστίες έψαχναν αφορμή για να ανοίξουν πόλεμο με τους αστυνομικούς και τα ΜΑΤ, επειδή προσπαθούσαν να συλλάβουν ποινικούς που κατέφευγαν σε πανεπιστημιακούς χώρους για να γλιτώσουν. Άλλωστε, είναι κοινό μυστικό πως όταν χρειαζόταν να γίνει επέμβαση της Αστυνομίας για εγκληματική συμπεριφορά μέσα στα ΑΕΙ, απαιτείτο η συνδρομή πολυάριθμων ομάδων ειδικά εκπαιδευμένων, με τη συνοδεία των ΜΑΤ. Αλλιώς κινδύνευε η σωματική τους ακεραιότητα. Και όλη αυτή η προστασία και η περιφρούρηση από φοιτητές και παρατάξεις, των χώρων των ΑΕΙ, γινόταν την ώρα που οι κακοποιοί που έμεναν μέσα σκότωναν πολίτες για να τους ληστέψουν, χτυπούσαν καταστηματάρχες για να τους πάρουν την είσπραξη της ημέρας και έμπαιναν σε σπίτια απειλώντας τις οικογένειες για να αρπάξουν τις οικονομίες τους.

Τα όσα συνέβησαν την τελευταία εβδομάδα στου Ζωγράφου, αποκάλυψαν και κάτι ακόμη. Πως όλοι ήξεραν και σχεδόν κανείς δεν αντιδρούσε. Όλοι γνώριζαν πως στον δέκατο όροφο διαμένουν καταζητούμενοι Αλβανοί και κανείς δεν μίλαγε στο όνομα του ασύλου. Για τις παρατάξεις και τους «μπαχαλάκηδες» των πανεπιστημίων, αυτό που προέχει πάνω από όλα είναι «να μην μπουν “οι μπάτσοι” στις σχολές και τις εστίες». Να μην γίνεται κανενός είδους έλεγχος και ας κοιμούνται στα διπλανά δωμάτια οι πιο σκληροί εγκληματίες. Το πανεπιστήμιο και οι καθηγητές δεν θέλουν, ως συνήθως, να προκαλέσουν κανενός είδους αναστάτωση και σε καμία περίπτωση δεν θέλουν να στοχοποιηθούν από τις παρατάξεις και τους «νταήδες» των πανεπιστημίων. Γι’ αυτό και δεν μιλά κάνεις για την ανομία. Άλλωστε, αν ρωτήσεις τους καθηγητές σε όλες τις βαθμίδες, θα σου πουν ότι η πάταξη της παραβατικής συμπεριφοράς στα πανεπιστήμια δεν είναι δικό τους θέμα αλλά της Αστυνομίας, την οποία, όμως, κανείς δεν καλεί να επέμβει. Γιατί τα πανεπιστήμια πρέπει να είναι ελεύθερα και να λειτουργούν αυτόνομα και χωρίς έλεγχο.

Αυτό, βέβαια, εξασφαλίζει και ελευθερία κινήσεων στην οικονομική διαχείριση των ΑΕΙ και τα εκατομμύρια ευρώ που λαμβάνουν από το κράτος και την Ευρωπαϊκή Ένωση για τα προγράμματά τους και τη λειτουργία των χώρων διαβίωσης των μαθητών. Την ώρα, μάλιστα, που χιλιάδες νέοι φοιτητές ψάχνουν να νοικιάσουν ένα σπίτι με 400 και 500 ευρώ το μήνα, για να μπορέσουν να σπουδάσουν, στη Φοιτητική Εστία Ζωγράφου δεν γινόταν για χρόνια κανένας έλεγχος στα δωμάτια και τους χώρους της. Η επίσημη Πολιτεία και το Πανεπιστήμιο δεν ξέρει ποιοι διαβιούν εκεί, αν υπάρχουν ελεύθερα δωμάτια και σε ποια κατάσταση είναι τα κτίρια. Οι αρμόδιοι των πανεπιστημίων και των αρμόδιων Οργανισμών δεν είχαν πατήσει το πόδι τους σε αυτά τα κτίρια, για να δουν από κοντά αν στα δωμάτια της εστίας μένουν φοιτητές η κάποιοι άλλοι. Γιατί αν έκαναν έναν στοιχειώδη έλεγχο δεν θα είχαμε φτάσει σε αυτό το σημείο, οι συμμορίες κακοποιών να κάνουν… face control στις εστίες. Και τώρα οι υπεύθυνοι ρίχνουν τις ευθύνες ο ένας στον άλλον.

Το «απόστημα» έσπασε, έστω κάτω και από αυτές τις συνθήκες. Το θέμα τώρα επικεντρώνεται στο ρόλο της Δικαιοσύνης και με ποιο τρόπο θα δικάσει αυτές τις συμμορίες, γιατί, όπως λένε αυτοί που ξέρουν, υπάρχει ο κίνδυνος, με την πολυνομία της χώρας μας, σε λίγους μήνες τα μέλη των συμμοριών να είναι και πάλι έξω και θα ξαναγυρίσουν στα γνώριμα λημέρια. Κάτι ανάλογο γινόταν και τα προηγούμενα χρόνια, όταν ορισμένοι από τους εγκέφαλους της συμμορίας είχαν συλληφθεί μία και δύο φορές, αλλά έβρισκαν τον τρόπο να αφήνονται ελεύθεροι.

Δείτε επίσης