Απόψεις

Το νέο «Βατερλώ» του Ναπολέοντος

ναπολέων, ταινια, χολυγουντ, ρίντλεϊ σκοτ υπερπαγωγη, αιγυπτος, πυραμιδες, νειλος, κορσικανοσ στρατηγοσ, σττατηλατησ, αυτοκρατωρασ, Μέγας Ναπολέων, Στρατηλάτης, Αυτοκράτωρ, Ρίντλεϋ Σκοτ, Αγγλοαμερικανός σκηνοθέτης, Βομβαρδισμός Πυραμίδων, Γαλλικό πυροβολι
Αρθρογράφος: Χρήστος Ζαμπούνης
Από Χρήστος Ζαμπούνης

Η ταινία «Ναπολέων» του Ρίντλεϋ Σκοτ εκκινεί με τον βομβαρδισμό των Πυραμίδων από τα κανόνια του γαλλικού πυροβολικού. Το εν λόγω περιστατικό δεν έλαβε χώρα ποτέ, αλλά ο Αγγλοαμερικανός σκηνοθέτης το προσέθεσε στο σενάριο για να δείξει την κατάκτηση της Αιγύπτου.

Οι ιστορικοί που ανέλαβαν, όπως συνέβη και με την τηλεοπτική σειρά «Τhe Crown», να εξετάσουν τις ανακρίβειες, ενετόπισαν πλείονες της μίας. Όχι, ο Κορσικανός στρατηγός δεν θα εδύνατο να παρίσταται στον αποκεφαλισμό της Μαρίας Αντουανέτας αφού εκείνη ακριβώς την ημέρα πολιορκούσε την Τουλώνη. Όχι, δεν ήταν ντροπαλός, ούτε αναποφάσιστος, όταν υπαγόρευε στην γραμματέα του, όπως τον παρουσιάζει ο φακός. Το αντίθετο, μάλλον.

Όλοι όσοι τον συνανεστράφησαν, μνημονεύουν την αστείρευτη ενέργειά του, που τους εξαντλούσε ύστερα από κάθε τους συνάντηση. Όχι, ο αριθμός των νεκρών από τους Ναπολεόντειους πολέμους δεν ανήλθε στους 3.000.000, όπως αναγράφεται λανθασμένως στους τίτλους, προς εντυπωσιασμό.

Τέλος, ένα βροντερό «όχι» για τον ρόλο της Ζοζεφίνας στην ζωή του, όπως διογκούται στην ταινία. Ναι, ήταν ερωτευμένος μαζί της, αλλά δεν του υπεδείκνυε, ούτε επηρέαζε τις αποφάσεις του. Ο συγγραφεύς μίας ογκώδους βιογραφίας του αυτοκράτορος, ο Πατρίς Γκενιφέ, εξερράγη για τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζεται η πρώτη του σύζυγος: «Υποτιμά τόσο πολύ τον Ναπολέοντα, που μας κάνει να πιστέψουμε ότι η Ζοζεφίνα (…) ήταν ανώτερή του σε τέτοιο βαθμό, ώστε την επόμενη φορά, θα ήταν αυτή ο αυτοκράτωρ».

Από την πλευρά του, ο σκηνοθέτης επικών ταινιών όπως ο «Μονομάχος», σε συνέντευξή του στους «Times» του Λονδίνου, δήλωσε ευθαρσώς: «Δεν έχω ανάγκη από τους ιστορικούς για να γυρίζω ταινίες (…) Δεν με νοιάζει εάν σημάδεψε τις Πυραμίδες με τα κανόνια του. Και αν δεν το έκανε, ήταν ένας γρήγορος τρόπος να δείξω τι έκανε στην Αίγυπτο».

Η διαφορά, όμως, σύμφωνα με τους Γάλλους μελετητές της Ναπολεοντείου Ιστορίας, έγκειται στο ότι επρόκειτο για την σπουδαιότερη επιστημονική αποστολή της εποχής, στην οποία κατεγράφησαν λεπτομερώς τα μνημεία και όχι μόνον, της χώρας του Νείλου. Από την πλευρά του, ο πρίγκηψ Μυρά, κατιών του στρατάρχου Ιωακείμ Μυρά, συζύγου της αδελφής του Ναπολέοντος, συνέστησε στους συμπατριώτες του να πάνε να δουν την ταινία, μολονότι εξ’ αρχής έλαβε αποστάσεις από το περιεχόμενο της ταινίας, για έναν και μόνον λόγο. Την επαναφορά στο προσκήνιο και την ανακίνηση του ενδιαφέροντος του κοινού για τον μοναδικό στρατηλάτη που μετά τον Αλέξανδρο έφερε τον τίτλο του Μέγα.

ναπολέων, ταινια, χολυγουντ, ρίντλεϊ σκοτ υπερπαγωγη, αιγυπτος, πυραμιδες, νειλος, κορσικανοσ στρατηγοσ, σττατηλατησ, αυτοκρατωρασ, Μέγας Ναπολέων, Στρατηλάτης, Αυτοκράτωρ, Ρίντλεϋ Σκοτ, Αγγλοαμερικανός σκηνοθέτης, Βομβαρδισμός Πυραμίδων

Γιατί δεν πάμε σινεμά;

Από περιέργεια έκανα μία αναζήτηση για τα εισιτήρια που έκοψε την πρώτη εβδομάδα προβολής της στις ελληνικές αίθουσες ο «Ναπολέων». Προς μεγάλη μου έκπληξη ανεκάλυψα ότι μόλις 42.992 συμπατριώτες μας προσήλθαν στους κινηματογράφους για μία ταινία που εκτός από πολυδιαφημισμένη, είχε μεγάλη προσέλευση στις περισσότερες χώρες όπου προεβλήθη.

Στις Η.Π.Α. μάλιστα, έκανε θεαματική πρεμιέρα με έσοδα άνω τω 20 εκατομμυρίων δολλαρίων, ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Γαλλία τα νούμερα, αναλογικώς του πληθυσμού, ήσαν εντυπωσιακά: 6,5 εκατ. και 5 εκατ., αντιστοίχως. Στην Ελλάδα, εάν πολλαπλασιάσουμε τις 43 χιλιάδες με περίπου 10 ευρώ που είναι η τιμή του εισιτηρίου, αγγίζουμε τις 430 χιλιάδες ευρώ, ποσό που σε ορισμένους δύναται να φαντάζει ικανοποιητικό, αλλά εάν το συγκρίνουμε με την κίνηση στις υπόλοιπες αίθουσες, είναι απογοητευτικό. Παραθέτω τα στατιστικά.

Η υπερπαραγωγή της Disney «Ευχή» έκοψε σε 130 οθόνες, μόλις 18.784, το «The Hunger Games» 7.547 σε 49 οθόνες, ενώ το top10 κλείνει με τον «Δρόμο της Εξιλέωσης» με 1.235 εισιτήρια σε 23 οθόνες. Σχεδόν 50 θεαταί ανά κινηματογράφο.

Εάν λοιπόν εξαιρέσουμε τον «θρίαμβο» του «Οπενχάιμερ», που ξεπέρασε τις 100.000, γίνεται αντιληπτό γιατί οι αιθουσάρχες ευρίσκονται σε δεινή θέση, αδυνατούντες να ανταποκριθούν στις στοιχειώδεις υποχρεώσεις τους (Εφορία, ρεύμα, δικαιώματα ταινιών κ.ά.) και γιατί τα σινεμά, όπως τα λέγαμε παλαιότερα, κλείνουν το ένα μετά το άλλο.

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς Σπύρος Σκούρας –ο θρυλικός πρόεδρος της 20th Century Fox– για να εντοπίσει κανείς τους λόγους της πτώσεως ενός ψυχαγωγικού είδους που έθαλλε τον 20ό αιώνα. Μας φαίνεται σήμερα μακρινή η εποχή που οι ταινίες της Αλίκης Βουγιουκλάκη έκοβαν πάνω από 1.000.000 εισιτήρια και η φράση «τι ταινία θα δούμε σήμερα;» ήταν στα χείλη της πλειονότητος του ελληνικού πληθυσμού.

Εν έτει 2023, οι 443 εναπομείνασες αίθουσες κόβουν μετά βίας 80-90.000 εισιτήρια την εβδομάδα, ενώ η προτεραιότης των κινηματογραφόφιλων έχει μετακινηθεί στις πλατφόρμες Netflix, Amazon TV, Apple TV, H.B.O., Disney, κ.ο.κ.

Στην εξίσωση θα πρέπει να προστεθεί και η επέλασις της μυθοπλασίας στην τηλοψία, με δεκάδες τηλεοπτικές σειρές να παρακολουθούνται φανατικώς από ανθρώπους κάθε ηλικίας. Αυτές οι τελευταίες έχουν δύο πλεονεκτήματα: προσφέρονται δωρεάν και δεν απαιτούν μετακίνηση.

Η μόνη ίσως, ελπίδα απομένει στους θερινούς κινηματογράφους, οι οποίοι προσφέρουν μία μαγική εμπειρία ψυχαγωγικής εξόδου, εξ’ ου και ο αριθμός τους δεν βαίνει μειούμενος.

Δείτε επίσης