Απόψεις

Γιατί είναι στο δρόμο αγρότες και φοιτητές

Λίγα εικοσιτετράωρα είναι αρκετά για να δοθεί η αίσθηση πως η χώρα δοκιμάζεται, καθώς ξεσηκώνονται οι αγρότες και οι φοιτητές

Γιατί είναι στο δρόμο αγρότες και φοιτητές
Αρθρογράφος: Ιορδάνης Χασαπόπουλος
Από Ιορδάνης Χασαπόπουλος

Εκεί που σταματάει η πολιτική αντιπαράθεση τη σκυτάλη παίρνουν οι συνδικαλιστές αγρότες, που μπορούν εύκολα να κλείσουν την εθνική οδό, οι φοιτητικές παρατάξεις, αλλά και οι κουκουλοφόροι, που μπορούν εύκολα να κλείσουν τα πανεπιστήμια. Λίγα εικοσιτετράωρα είναι αρκετά για να δοθεί η αίσθηση πως η χώρα δοκιμάζεται, καθώς ξεσηκώνονται οι αγρότες και οι φοιτητές.

Δεν είναι πρώτη φορά που στις αρχές μίας νέας χρονιάς, συνήθως Ιανουάριο ή Φεβρουάριο, περίοδος νεκρή για την αγροτική παραγωγή, βρίσκει τους αγρότες του Θεσσαλικού κάμπου και όχι μόνο, στους δρόμους να διεκδικούν επιδοτήσεις και αποζημιώσεις από την κυβέρνηση και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Φέτος, υπάρχει ένας λόγος παραπάνω, καθώς σε όλη σχεδόν την Ευρώπη οι αγρότες έχουν κατεβάσει τα τρακτέρ και ζητούν μεγαλύτερες επιδοτήσεις από τη νέα ΚΑΠ. Η ευρωπαϊκή Οικονομία βρίσκεται συνολικά σε κρίση, και πρώτοι από όλους τον τόνο δίνουν οι Γερμανοί αγρότες, οι οποίοι βλέπουν ύστερα από πολλά χρόνια, η λιτότητα και οι περικοπές να τους χτυπούν την πόρτα.

Στη χώρα μας τα πράγματα είναι διαφορετικά και οι αγρότες βγαίνουν στους δρόμους για ξεχωριστούς λόγους. Για παράδειγμα, στη Θεσσαλία υπάρχει το μεγάλο πρόβλημα των πλημμυρών και των φυσικών καταστροφών του φθινοπώρου, εξαιτίας των οποίων σταμάτησε κάθε αγροτική και κτηνοτροφική εργασία σε πολλές μεγάλες περιοχές του Κάμπου. Κτηνοτροφικές μονάδες εξαφανίστηκαν και οι ιδιοκτήτες του παλεύουν να βρουν χρήματα για να τις ξαναστήσουν, έχοντας πάνω από το κεφάλι τους τη δαμόκλειο σπάθη των τράπεζων, των funds και τον αγώνα για την κάλυψη των καθημερινών εξόδων είτε για ζωοτροφές είτε για καύσιμα.

Από την άλλη πλευρά, υπάρχει μία μεγάλη μερίδα αγροτών που δεν μπορούν να καλλιεργήσουν τα χωράφια τους, τα οποία είναι ακόμη μέσα στη λάσπη, λόγω των πλημμυρών. Αυτοί διεκδικούν αποζημιώσεις που φτάνουν μέχρι και 200 ευρώ το στρέμμα, για να μπορέσουν να καλύψουν τα έξοδα της χρονιάς, αλλά και να ξαναστήσουν τις υποδομές που καταστράφηκαν, έτσι ώστε να μπορέσουν να είναι έτοιμοι για την επόμενη σεζόν.

Σε άλλες περιοχές τα προβλήματα είναι διαφορετικά, καθώς οι αγρότες βλέπουν το κόστος παραγωγής συνεχώς να ανεβαίνει και οι ίδιοι να μην μπορούν να πέτυχουν τις τιμές που επιθυμούν για τα προϊόντα τους. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι αγρότες να πουλούν σε χαμηλή τιμή στους χονδρέμπορους και η τελική τιμή του προϊόντος την οποία πληρώνει ο καταναλωτής να είναι τριπλάσια. Με απλά λόγια, ο αγρότης πουλά φθηνά, ο καταναλωτής πληρώνει ακριβά, και αυτοί που είναι μόνιμα οι κερδισμένοι είναι οι χονδρέμποροι και οι μεγάλες αλυσίδες, που κερδοσκοπούν αφού δεν υπάρχει έλεγχος στο περιθώριο κέρδους τους.

Το πρόβλημα με τις αγροτικές κινητοποιήσεις είναι σύνθετο, γιατί ακουμπά και το θέμα της ακρίβειας αλλά και τη μεγάλη έλλειψη που παρατηρείται στην παραγωγή προϊόντων συνολικά. Γι’ αυτό και χρειάζεται ένα ειδικό σχέδιο και στοχευμένες παρεμβάσεις, ώστε να πεισθούν οι αγρότες ανά περιοχή πως η κυβέρνηση θέλει να λυθούν βασικά προβλήματά τους. Πολλοί στην κυβέρνηση θεωρούν πως οι κινητοποιήσεις των αγροτών είναι υποκινούμενες από τα κόμματα της αντιπολίτευσης, και αυτός είναι ένας επιπλέον λόγος ώστε να υπάρξει άμεση αντίδραση πριν γενικευτούν τα μπλόκα.

Στο χώρο των φοιτητών και των ΑΕΙ τα πράγματα είναι διαφορετικά. Η κυβέρνηση με τον «αέρα» και τη νομιμοποίηση που της δίνει η πρόσφατη λαϊκή εντολή θέλει να ανοίξει το θέμα της έλευσης των ξένων μη κρατικών πανεπιστήμιων στην Ελλάδα, κάτι που θα αλλάξει το χάρτη της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Με πρόσχημα αυτές τις αλλαγές οι φοιτητικές παρατάξεις που πρόσκεινται στα κόμματα της αντιπολίτευσης βλέπουν μπροστά τους πεδίον δόξης λαμπρόν και ξεκινούν το χορό των καταλήψεων, με βασικό αίτημα να μην έρθουν τα ξένα πανεπιστήμια στην Ελλάδα.

Η αλήθεια είναι πως και οι αλλαγές στην Τριτοβάθμια ΅Εκπαίδευση να μην υπήρχαν, οι καταλήψεις στα πανεπιστήμια θα γίνονταν έτσι και αλλιώς, αφού οι παρατάξεις έχουν το «πράσινο φως» από τα κόμματά τους να τινάξουν στον αέρα τα προγράμματα σπουδών.

Στόχος να δοθεί η εντύπωση πως η Παιδεία και τα δημόσια πανεπιστήμια βρίσκονται υπό διάλυση. Αυτή είναι, άλλωστε, η λογική ορισμένων παρατάξεων χρόνια τώρα, και γι’ αυτό και δεν αφήνουν να εξελιχθούν πολλά από τα δημόσια ελληνικά πανεπιστήμια που έχουν δυνατότητες έναντι άλλων ξένων.

Όσο, όμως, περνούν τα χρόνια φαίνεται και η μεγάλη απόσταση που χωρίζει αυτές τις παρατάξεις από τις πραγματικές ανάγκες των φοιτητών. Το μπάχαλο και οι καταλήψεις στερούν από χιλιάδες φοιτητές τα πτυχία τους, γιατί χάνουν τα εξάμηνα. Ακυρώνονται μεταπτυχιακά και χάνονται προθεσμίες με συμβάσεις στο εξωτερικό.

Με απλά λόγια, όλα αυτά που συμβαίνουν στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση είναι το καλύτερο επιχείρημα όσων υποστηρίζουν πως όσο πιο γρήγορα έρθουν τα ξένα πανεπιστήμια, τόσο το καλύτερο για τη χώρα και τα Ελληνόπουλα. Εκεί θα σπουδάζουν όσοι μπορούν και θέλουν γρήγορα να προχωρήσουν στη ζωή τους, αφού τα ελληνικά δημόσια πανεπιστήμια θα υποβαθμίζονται συνεχώς, παραδομένα στις διαθέσεις των μπαχαλάκηδων και των παρατάξεων.

Δείτε επίσης