Απόψεις

Με ψέματα και αυταπάτες δεν βγαίνει αγροτική παραγωγή

Είναι μία δύσκολη συγκυρία για την κυβέρνηση, καθώς βρίσκεται αντιμέτωπη με δύο πολύ σκληρά μέτωπα, αυτά των αγροτών και των φοιτητών

Με ψέματα και αυταπάτες δεν βγαίνει αγροτική παραγωγή
Αρθρογράφος: Ιορδάνης Χασαπόπουλος
Από Ιορδάνης Χασαπόπουλος

Όλα τα μεγάλα θέματα και τις μεταρρυθμίσεις τα ανοίγει η κάθε κυβέρνηση τον πρώτο χρόνο της θητείας της, έτσι ώστε όταν πλησιάζουν οι επόμενες εκλογές να μην έχει φθορά από τις αντιδράσεις που τυχόν θα δημιουργηθούν.

Αυτό έκανε και η παρούσα κυβέρνηση, η οποία πριν καλά συμπληρωθεί ένας χρόνος από την επανεκλογή της, άνοιξε το θέμα των μη κρατικών πανεπιστήμιων, το γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, ενώ βρέθηκε αντιμέτωπη με το αγροτικό ζήτημα, εξαιτίας, κυρίως, των μεγάλων καταστροφών στη Θεσσαλία.

Είναι μία δύσκολη συγκυρία για την κυβέρνηση, καθώς βρίσκεται αντιμέτωπη με δύο πολύ σκληρά μέτωπα, αυτά των αγροτών και των φοιτητών, και χρειάζονται ιδιαίτεροι χειρισμοί. Για παράδειγμα, η συνάντηση της ερχόμενης Τρίτης στο Μαξίμου, του πρωθυπουργού με αντιπροσωπεία των αγροτών, δεν μπορεί να μην φέρει αποτελέσματα. Από την στιγμή που ο κ. Μητσοτάκης αναλαμβάνει την ευθύνη να διαπραγματευτεί ο ίδιος τα αγροτικά αιτήματα πρέπει να προετοιμαστούν στο Μάξιμου και στο οικονομικό επιτελείο, για ένα μεγαλύτερο πακέτο παροχών, έτσι ώστε οι αγρότες να μην γυρίσουν πίσω με άδεια χέρια. Είναι, δε, μίας πρώτης τάξεως ευκαιρία για τον ίδιο τον πρωθυπουργό, που θα έχει απέναντί του όλες τις κατηγορίες των αγροτών από όλη την Ελλάδα, να ξανακερδίσει το στοίχημα. Με απλά λόγια, είναι ευκαιρία να παρουσιάσει ένα μακροπρόθεσμο πλάνο για το πού θα πάει το κόστος της αγροτικής παραγωγής τα επόμενα χρόνια, τι προοπτικές υπάρχουν για τους αγρότες και τι είναι διατεθειμένη η κυβέρνηση να κάνει για αυτούς.

Η αγροτική παραγωγή είτε είναι φρούτα, είτε δημητριακά, είτε ζαρζαβατικά, είτε κτηνοτροφικά προϊόντα, περνάει μία μεγάλη κρίση κόστους παραγωγής. Γι’ αυτό και οι αγρότες δεν μπορούν να πιάσουν τιμές που θα τους αφήνουν κέρδη, ενώ ο καταναλωτής πληρώνει ακριβά τα προϊόντα. Η αλυσίδα από το χωράφι στο ράφι ευνοεί μόνο τους μεγαλέμπορους και τους μεσάζοντες, ενώ οι αγρότες και οι καταναλωτές είναι οι χαμένοι. Είναι κοινό μυστικό πως χρόνο με το χρόνο μειώνεται η ελληνική παραγωγή στο χωράφι, αλλά και των κτηνοτροφικών προϊόντων, γι’ αυτό και συνεχώς αυξάνονται οι ποσότητες εισαγωγών και σε κρέας, και σε γάλα, και σε αλλά βασικά είδη. Κάτι που σημαίνει ότι σε λίγα χρόνια δεν θα συμφέρει να ασκεί κάποιος το επάγγελμα αγρότης. Αν η κυβέρνηση θέλει να προστατεύσει το αγροτικό εισόδημα και να χτυπήσει τα φαινόμενα αισχροκέρδειας στα αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα, θα πρέπει να επιλύσει διαχρονικά τα προβλήματα που θέτουν οι αγρότες, και στο σύνολο και κατά περιοχή.

Βέβαια, ως δια μαγείας δεν λύνονται προβλήματα πολλών ετών, ούτε ανοίγουν οι στρόφιγγες που μοιράζουν χρήματα σε όποιον ζητάει. Από την άλλη, αν δεν αυξηθούν σημαντικά τα κονδύλια των επιδοτήσεων και των αποζημιώσεων, δεν μπορούν να καλυφθούν βασικές δαπάνες που έχουν να κάνουν με το αυξημένο κόστος παραγωγής. Αν οι αγρότες δουν πως η κυβέρνηση έχει ειλικρινή πρόθεση να επενδύσει πάνω στην ελληνική παραγωγή, τότε είναι βέβαιο πως θα στηρίξουν τα μέτρα της και θα αποχωρήσουν από τα μπλόκα. Από την πλευρά τους, βέβαια, και οι αγρότες βρίσκονται σε ένα πολύ κρίσιμο σταυροδρόμι και πρέπει να αποφασίσουν τι μοντέλο ανάπτυξης θα ακολουθήσουν. Θα δυναμώσουν τους υγιείς συνεταιρισμούς, για να πετυχαίνουν καλύτερες τιμές και πιο ανταγωνιστικές; Θα πρέπει, επίσης, να καταλάβουν πως όσο παραμένουν μεμονωμένοι μικροκαλλιεργητές με λίγα στρέμματα παραγωγής, κανείς δεν θα μπορεί να τους βοηθήσει, ούτε μπορεί να τους διαβεβαιώσει πως τέτοιου είδους μοντέλο αγροτικής ενασχόλησης είναι αποδοτικό.

Στην Ελλάδα, τα τελευταία χρόνια, κυρίως μετά τα Μνημόνια, οι επιχειρήσεις που μεγάλωσαν και έχουν συνεχή ανάπτυξη είναι αυτές που κατάφεραν να ξεφύγουν από τη μικρομεσαία δραστηριότητα. Αυτές που ανοίχτηκαν στην παραγωγή, που κατάφεραν να κάνουν εξαγωγές σε πιο μεγάλες αγορές. Όλες οι υπόλοιπες βλέπουν μέρα με την ημέρα, τις στρόφιγγες ρευστότητας των τραπεζών να είναι κλειστές και περιμένουν ένα θαύμα για να πάρουν μία ανάσα. Κάτι ανάλογο θα πρέπει να κάνουν και οι αγρότες για να μπορέσουν να δημιουργήσουν ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον για τα προϊόντα και τη γη τους. Αν περιμένουν μόνο από τις επιδοτήσεις και το κλείσιμο των δρόμων κάθε Φεβρουάριο, για να βγάλουν τα έξοδα της χρονιάς, σε μερικά χρόνια θα διαπιστώσουν ότι βρίσκονται σε μεγάλο αδιέξοδο και θα αναγκαστούν να τα παρατήσουν.

Δείτε επίσης