Απόψεις

Όταν πατάς την «μπανανόφλουδα»

Το λάθος του κ. Κασσελάκη ήταν που σήκωσε τόσο ψηλά τον πήχη και έβαλε θέμα κομματικής πειθαρχίας, για να δείξει πως ελέγχει το κόμμα του απόλυτα

γαμος ομοφυλων ζευγαριων, ομοφυλα ζευγαρια, νομοσχεδιο για γαμο ομοφυλων ζευγαριων, νδ για ομοφυλα ζευγαρια, πασοκ ομοφυλα ζευγαρια, συριζα ομοφυλα ζευγαρια
Αρθρογράφος: Ιορδάνης Χασαπόπουλος
Από Ιορδάνης Χασαπόπουλος

Δεν προλάβαν να κοπάσουν οι πανηγυρισμοί και τα χαμόγελα για την ψήφιση του νόμου για τα ομόφυλα ζευγάρια, και η κυβέρνηση αποθεώθηκε από τα μεγάλα διεθνή ειδησεογραφικά δίκτυα, που ομολογουμένως έγραψαν διθυράμβους για την Ελλάδα και την απόφαση της Βουλής να ψηφίσει έναν τέτοιο νόμο.

Δεν τα βρίσκεις εύκολα τέτοια δημοσιεύματα, ούτε μπορείς να τα προκαλέσεις, παρά μόνο με ιστορικές αποφάσεις. Και η ψήφιση του νόμου για το γάμο των ομόφυλων ζευγαριών είναι από αυτές που, από όποια σκοπιά και να το δεις, θα πιστωθούν διαχρονικά στη σημερινή κυβέρνηση, αλλά και στους βουλευτές των άλλων κομμάτων που ψήφισαν θετικά.

Βέβαια, εδώ έπαιξε σημαντικό ρόλο ο διαφορετικός τρόπος με τον οποίο αποφάσισε να αντιμετωπίσει ο κ. Μητσοτάκης τους διαφωνούντες βουλευτές.

Κάτι που δεν έχει ξαναγίνει στα κοινοβουλευτικά χρονικά.

Να διαφωνούν υπουργοί και βουλευτές με ένα νομοθέτημα, και όταν το καταψηφίζουν, να μην διαγράφονται.

Κάτι τέτοιο δεν έχει ξαναϋπάρξει. Συνήθως ο αρχηγός αφορμή ψάχνει για να προχωρήσει σε διαγραφές.

Γνώριζε εξ αρχής ο πρωθυπουργός ότι θα υπάρξουν πολύ μεγάλες αντιδράσεις για το σχετικό νομοσχέδιο.

Αυτό που ήθελε, όμως, πάση θυσία το Μαξίμου ήταν να ψηφιστεί το νομοσχέδιο και η κυβέρνηση να πιστωθεί την καθιέρωση ίσων δικαιωμάτων για μία κατηγορία πολιτών.

Γι’ αυτό και βρέθηκε το τέχνασμα της αποχής ή και της ανοχής στη διαφορετική άποψη, από την στιγμή που το συγκεκριμένο νομοθέτημα θα είχε την στήριξη βουλευτών και από άλλα κόμματα.

Και έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα, δεν μπορεί να πει κάποιος πως έπαθε κάτι σοβαρό η συνοχή της κυβερνητικής παράταξης.

Αν εξαιρέσει κανείς την ανοιχτή διαφοροποίηση του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, που όμως ήταν μέσα στα ελεγχόμενα όρια του Μεγάρου Μαξίμου, οι διαφοροποιήσεις των βουλευτών δεν συνιστούν δημιουργία ρήγματος στην Κοινοβουλευτική Ομάδα.

Ούτε μπορεί κάποιος να ισχυρισθεί πως ύστερα από την ψηφοφορία στη Βουλή, ο κ. Μητσοτάκης έχασε τη δεδηλωμένη ή ότι είναι όμηρος μίας κατηγορίας βουλευτών.

Με το χειρισμό, λοιπόν, του θέματος και ο τρόπος με τον οποίο αντιμετώπισε τους διαφωνούντες, το Μέγαρο Μαξίμου έδωσε την εντύπωση πως σημασία έχει η ψήφιση του νόμου και όχι οι αντιρρήσεις και οι διαφωνίες των βουλευτών.

Θα μπορούσε κάποιος να τη χαρακτηρίσει μία ευέλικτη και προχωρημένη αντιμετώπιση, που όμως σε κάθε περίπτωση αποφόρτισε την ένταση στο εσωκομματικό πεδίο.

Κάτι ανάλογο έγινε και στο ΠΑΣΟΚ από τον Νίκο Ανδρουλάκη, για διαφορετικούς, όμως, λόγους στο «πράσινο» στρατόπεδο.

Σε αυτή την περίπτωση η Χαριλάου Τρικούπη βρέθηκε αρχικά μπροστά στη διαφωνία της μισής Κοινοβουλευτικής Ομάδας, και με κάποιο τρόπο έπρεπε να χειριστεί το θέμα χωρίς να προκληθεί μεγάλη εσωκομματική ζημιά.

Και στην περίπτωση του ΠΑΣΟΚ ο κ. Ανδρουλάκης κατάλαβε νωρίς πως δεν έχει νόημα να θέσει θέμα κομματικής πειθαρχίας, γιατί θα έχανε πάνω από 10 βουλευτές.

Άφησε, λοιπόν, να ψηφίσουν οι βουλευτές κατά συνείδηση και απέφυγε τη σφοδρή μετωπική σύγκρουση. Αν και από εδώ και πέρα, στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ δεν είναι ίδια τα πράγματα. Κάποιοι αντιρρησίες θα χάσουν τα πόστα τους με τον καιρό.

Αντίθετα με τους κυρίους Μητσοτάκη και Ανδρουλάκη, που θεωρούνται πιο έμπειροι στα κοινοβουλευτικά, αυτός που εκτέθηκε περισσότερο ήταν ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Στ. Κασσελάκης, ο οποίος, ως πιο νέος και άπειρος, βγήκε υπέρμαχος του νομοσχεδίου, και μάλιστα απείλησε με κυρώσεις όποιον δεν θα υπάκουε στην κομματική πειθαρχία και διαφοροποιούνταν.

Αποτέλεσμα αυτών των χειρισμών του κ. Κασσελάκη ήταν να βρει απέναντί του τρεις βουλευτές, με πρώτο και καλύτερο τον κ. Πολάκη, ο οποίος έκανε επίδειξη ισχύος.

Επικαλέστηκε το επάγγελμά του και δεν πήγε να ψηφίσει, και γιατί διαφωνούσε επί της ουσίας με το νομοσχέδιο για τα ομόφυλα ζευγάρια, αλλά και γιατί ήθελε να δείξει στον αρχηγό πως δεν μπορεί να τον διαγράψει ή να του επιβάλει οποιαδήποτε κύρωση.

Ο κ. Πολάκης ακολουθεί την πάγια τακτική που είχε και επί προεδρίας Τσίπρα, αλλά και τώρα με το νέο αρχηγό.

Το θέμα από εδώ και πέρα είναι τι θα κάνει ο κ. Κασσελάκης για να αντιμετωπίσει αυτή τη συμπεριφορά.

Αν ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ διέγραφε την Παρασκευή το πρωί τρεις βουλευτές, τότε οριακά το κόμμα του θα έχανε τη θέση του ως αξιωματική αντιπολίτευση στη Βουλή και θα ήταν τρίτο.

Το λάθος του κ. Κασσελάκη ήταν που σήκωσε τόσο ψηλά τον πήχη και έβαλε θέμα κομματικής πειθαρχίας, για να δείξει πως ελέγχει το κόμμα του απόλυτα.

Αν δεν το είχε κάνει και άφηνε τους βουλευτές να ψηφίσουν, ο κ. Πολάκης δεν θα μπορούσε να τραυματίσει το αρχηγικό προφίλ του κ. Κασσελάκη.

Τώρα θα αναγκαστεί να ξεχάσει αυτά που είχε πει και εξαγγείλει, και να πάει στο Συνέδριο για να διαμορφώσει νέες εσωκομματικές ισορροπίες.

Δείτε επίσης