Σαν Σήμερα

Σαν σήμερα πριν από 29 χρόνια «έφυγε» η Κατερίνα Γώγου

Η «καταραμένη» ποιήτρια των Εξαρχείων έβαλε τέλος της ζωής της μια μέρα σαν τη σημερινή, το 1992

Σαν σήμερα πριν από 29 χρόνια «έφυγε» η Κατερίνα Γώγου
Αρθρογράφος: Vradini.gr
Από Vradini.gr

Ταλαντούχα, όμορφη, καταθλιπτική και μοναδική: Με αυτούς τους χαρακτηρισμούς θα μπορούσε να περιγραφεί η μοναδική Κατερίνα Γώγου, η οποία ήρθε, έζησε και αποφάσισε μόνη της πότε θα φύγει.

Η Κατερίνα Γώγου γεννήθηκε την 1η ημέρα του Ιούνη του 1944 και από την πρώτη στιγμή ξεχώρισε το έντονο και διαπεραστικό της βλέμμα.

Μόλις στα 5 της χρόνια άρχισε να πρωταγωνιστεί σε παιδικές θεατρικές παραστάσεις για να πάρει σύντομα τον τίτλο του παιδιού θαύματος.

Πρωτοεμφανίστηκε στο θίασο του Ντίνου Ηλιόπουλου το 1961 στο έργο «ο κύριος πέντε τοις εκατό». Την πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση την έκανε σε ηλικία μόλις 12 ετών, το 1952, στην ταινία του Αλέκου Σακελλάριου «ο Άλλος» δίπλα στον Γιώργο Παππα. Η πορεία προς την κορυφή, όμως, για την Κατερίνα Γώγου ξεκίνησε όταν την ανακάλυψε ο δαιμόνιος Φίνος. Την είδε και οραματίστηκε τους ρόλους της. Η μικρή και... τρελιάρα φίλη ή αδερφή ή γλωσσού και καλόκαρδη οικιακή βοηθός, έκανε τους θεατές να εστιάζουν στους δεύτερους ρόλους της. «Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο» (το 1959), «Δεσποινίς Διευθυντής» (το 1964), «Γάμος αλά ελληνικά» (το 1964), «Η γυνή να φοβήται τον άνδρα» (το 1965), «Μια τρελή - τρελή οικογένεια» (το 1965), είναι από τις πιο γνωστές επιτυχίες της.

Πολύ μακριά από τα φώτα της δημοσιότητα, η Κατερίνα Γώγου παλεύει και με τους προσωπικούς της δαίμονες που την είχαν σπρώξει στα ναρκωτικά, το αλκοόλ και την κατάθλιψη. Από ένα σημείο και έπειτα η ζωή της ήταν μόνο αλκοόλ και χάπια. Η Γώγου απογοητευμένη είχε παρατήσει τα πάντα και είχε απομονωθεί χωρίς να συναντά πια τους φίλους και τους συντρόφους της. Είναι προφανές πως βυθιζόταν όλο και πιο βαθιά στη θλίψη της. Κάποιοι περαστικοί της πλατείας Εξαρχείων την έβλεπαν τις νύχτες να περπατά σαν «στοιχειό», χωρίς να τους κοιτάζει και να τους μιλά.
Στις 3 Οκτωβρίου του 1993, βρέθηκε νεκρή μέσα στο παλιό διαμέρισμα της μητέρας της στο Μεταξουργείο. Αιτία θανάτου, ένα «κοκτέιλ» από χάπια και αλκοόλ. Το πρωινό εκείνης της ημέρας η Γώγου, είχε συναντηθεί με τον συγγραφέα Γιώργο Χρονά. «Ήταν περίπου 7:15 και μου είπε ''δε σου έχω ζητήσει ποτέ τίποτα, βάλε μου να πιω''. Έβλεπε το μπουκάλι με το ουίσκι που ήταν πίσω από το κεφάλι μου και 7:15 το πρωί της έβαλα και ήπιε ουίσκι. Φεύγοντας μου είπε ''Φεύγω, πάω για κει''», είχε πει ο ίδιος σε μια παλαιότερη συνέντευξή του.
Ο κόντρα ρόλος της αιώνια ανάλαφρης

Της αποδόθηκε - λόγω των ρόλων της- ο τίτλος της «αφελούς» και «ελαφριάς» νέας κοπέλας, όμως η πραγματικότητα απείχε έτη φωτός αυτό. Η Κατερίνα Γώγου δεν είχε καμία σχέση με αυτό, αντίθετα ήταν μια στιβαρή και καταθλιπτική γυναίκα που πάλευε τους δαίμονες της.

Και μπορεί οι ρόλοι της στο θέατρο και τον κινηματογράφο να ήταν αυτοί, ωστόσο η ποίηση της, αντικατόπτριζε πλήρως την ψυχή της.

Οι στίχοι της μιλάνε για τα Εξάρχεια, τα αδιέξοδα, τους περιθωριακούς, τα ναρκωτικά και τους αγώνες που χάθηκαν. Μίλησε ανοιχτά για τους πολιτικούς κρατούμενους, για αυτοκτονίες στις φυλακές, απεργίες πείνας. Είχε μιλήσει για την αστυνομική βαρβαρότητα, για τους "απόντες", την ηρωίνη. Τα ποιήματά της ήταν για την ίδια κραυγές διαμαρτυρίας για τον κόσμο που ζούσε. Μέσω του γραπτού της λόγου καταδίκαζε τον πόνο και την αθλιότητα γύρω της. Τον χρησιμοποιούσε ως μέσο για να εξωτερικεύει την εσωτερική της αγωνία και το επίσης εσωτερικό αδιέξοδο που βίωνε.

Δείτε επίσης