Γυναίκα

Νένα Μεντή: «Eμένα δεν με τσιγκλίζουν τα λεφτά. Θέλω να παίξω για λίγο έναν ωραίο ρόλο, μια ωραία γυναίκα, μια γριά, μια κουτσή»

Μια εξομολόγηση ψυχής από μια γυναίκα που μετά 56 χρόνια στο σανίδι

Νένα Μεντή: «Θέλω να παίξω για λίγο έναν ωραίο ρόλο, μια ωραία γυναίκα, μια γριά, μια κουτσή»
Αρθρογράφος: Vradini.gr
Από Vradini.gr

Τη γνωρίσαμε από τις "Τρεις χάριτες". Την αγαπήσαμε για την αμεσότητα, τη ζεστασιά και την οικειότητα που εκπέμπει. Τη θαυμάσαμε για τις εξαίρετες ερμηνείες της στο θέατρο. Και τώρα ετοιμάζεται να παίξει την κυρία Άβινγκ στους «Βρυκόλακες» του Ιψεν, στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θέατρου, σε σκηνοθεσία του Σταμάτη Φασουλή.

Η Νέα Μεντή βρίσκεται στο θεατρικό σανίδι 56 χρόνια και ζει το κάθε λεπτό πάνω στη σκηνή σα να είναι το πρώτο της καριέρας της.

"Εχω δει γύρω στις 60 φορές τους “Βρυκόλακες” με την Παξινού. Έπαιζε ο άντρας μου και πήγαινα κάθε βράδυ –ήταν μια παράσταση για να τη βλέπεις. Είχα ένα αίσθημα πολύ περίεργο. Μετά σκέφτηκα ότι δεν υπάρχει περίπτωση να παίξω σαν την Παξινού, ούτε να τη μιμηθώ… Οπότε είπα “πάμε, κι ας φάω και τα μούτρα μου”. Και τι έγινε; Σε ποιον έχω να δώσω λογαριασμό. Θέλω να κάνω ό,τι καλύτερο, αλλά μπορεί να μην μου βγει. Άνθρωποι είμαστε…"

Οσο για την θέση της γυναίκας η ηθοποιός δηλώνει: "Τυπικά, ναι, έχει εξελιχθεί, αλλά ουσιαστικά όχι, δεν νομίζω. Βλέπουμε τις γυναικοκτονίες: Οι πιο πολλές ήθελαν να χωρίσουν και γι΄αυτό τις σκότωσαν. Ποια ελευθερία; Αυτό είναι Μεσαίωνας».

Το #metoo και το θέατρο

«Δεν έχω μιλήσει, πράγματι για όλο αυτό –παρά μόνον ότι είναι πάρα πολύ θλιβερά αυτά τα πράγματα. Τη γνώμη μου την έχω, αλλά μέχρι να τελειώσουν οι ιστορίες αυτές, την κρατάω για μένα. Μαθαίνω πολλά που είναι άσχημα με τη στάση ανθρώπων απέναντι στο θέμα, αψυχολόγητη. Και μιλάω για τους θύτες –ένας δεν δέχεται τίποτα απ΄όσα έχει κάνει και θεωρεί ότι όλοι λένε ψέματα, εκεί τι να πω;

Με τα 56 χρόνια που έχω στην δουλειά μπορώ να πω ότι έχω διαπιστώσει –πρόβες, παράσταση, καμαρίνια, ότι η εξουσία των ισχυρότερων, του πρωταγωνιστή ή της πρωταγωνίστριας, υπάρχει στο θέατρο. Απλώς εγώ, κι αυτό είναι θέμα χαρακτήρα, δεν την δέχομαι –δεν δέχτηκα τη μάνα μου και τον πατέρα μου, πήγα και είπα στην Παξινού, “μην το ξανακάνεις αυτό” κι ήμουν είκοσι χρονών… Εγώ είχα μια στάση μέσα στη δουλειά που κανείς δεν μπορούσε να θίξει την Νένα και την αξιοπρέπειά της. Το ερωτικό εμένα πολύ λίγες φορές μου προέκυψε, ήμουν τόσο ξινή, δεν υπήρχε περίπτωση να με γουστάρει κάποιος, τι να με κάνει; Να στύψει το λεμόνι; Ειδικά στα νιάτα μου. Απ΄την άλλη ήμουν πολύ μέσα στην δουλειά και παρατηρούσα. Ημουν και πολύ κριτική, αυστηρή, πάντα. Ισως γιατί αισθανόμουν ότι έπρεπε να δυναμώσω και να μεγαλώσω τις αντιστάσεις μου. Τώρα έχω μαλακώσει. Μου είχε πει ο μπαμπάς μου –ο οποίος ευθύνεται για την αυτοπεποίθησή μου σαν άνθρωπο, “θα δουλέψεις μέσα στο θέατρο επειδή σου αρέσει και το πιστεύεις και δεν θα σου πάρει κανείς τη θέση σου αλλά ούτε κι εσύ κανενός άλλου… Υπάρχει χώρος για όλους”.

Εμαθα ότι στην τηλεόραση, που φέτος τα σίριαλ είναι πάνω από σαράντα, οι ηθοποιοί, όχι οι διάσημοι και οι πρωταγωνιστές, παίρνουν τα πιο ευτελή λεφτά που μπορείς να ακούσεις, 40, 50 ευρώ το επεισόδιο. Κι αν ζητήσεις και κάτι παραπάνω υπάρχουν 15 απ΄ έξω που περιμένουν. Αυτό το θέμα ποιος θα το λύσει; Γι΄ αυτό κι οι ηθοποιοί δουλεύουν κάπου αλλού, και παίζουν ίσα-ίσα μήπως και τους δει κάποιος –αλλά έτσι καταστρέφουν την τέχνη τους. Σαν να΄ ναι οι ηθοποιοί αποκλεισμένοι, δυστυχισμένοι, θλιμμένοι, θλιβεροί άνθρωποι».

Η τηλεόραση, τα λεφτά και οι άλλοι

«Οταν εγώ δούλεψα πολύ στην τηλεόραση, έβγαλα και λεφτά, γιατί πληρωνόμουν πάρα πολύ καλά, να σκεφτείς έχω ακόμα από εκείνα τα λεφτά –τόσα ξοδεύω κι εγώ… Η τελευταία μου δουλειά ήταν το “4” του Παπακαλιάτη, έναν άνθρωπο που εκτιμώ, άψογος επαγγελματίας που στηρίζει την ομάδα του. Είναι καλή πάστα ανθρώπου ο Χριστόφορος.

Τότε λοιπόν που εγώ έκανα τις “Τρεις Χάριτες” δεν με ήξερε κανείς αλλά μέσα στα τρία χρόνια που κράτησαν, πήρα δεκαπλάσια λεφτά απ΄ τα πρώτα. Μετά ήταν το “Δις εξαμαρτείν”. Τότε οι ηθοποιοί που δούλευαν (σ.σ. σε μικρότερους ρόλους) στη σειρά δεν έπαιρναν αυτά τα άθλια λεφτά που παίρνουν σήμερα.

Μου πρότειναν φέτος να παίξω στο “Βραχιόλι της φωτιάς” στην ΕΡΤ, που σκηνοθετεί ο Γκικαπέππας, ένας πολύ καλός σκηνοθέτης. Αλλά δυστυχώς, για δικούς μου λόγους δεν μπόρεσα τελικά να συμμετάσχω. Ηταν ένας ρόλος γκεστ, θα είχα έξι γυρίσματα και θα΄ παιρνα και καλά λεφτά. Τέτοια πράγματα θά' θελα να κάνω. Είχα πέντε προτάσεις φέτος, αλλά πώς να πάω; “Βρυκόλακες” με σίριαλ δεν γίνεται. Κάθε χρόνο έχω προτάσεις. Στον “Σασμό” δεν μου είχαν πει να παίξω; Η διανομή ήταν τότε τελείως διαφορετική. Οχι δεν μετάνιωσα που δεν έπαιξα, καθόλου. Γιατί εμένα δεν με τσιγκλίζουν τα λεφτά. Εκανα τρία σπίτια με τα σίριαλ –έχω κι ένα στη Σύρο, έχει και η κόρη μου ένα στο νησί. Να σκεφτείς έχω αυτοκίνητο 49 χρόνια το ίδιο. Εχω μάθει και στα λίγα.

Αυτό που θα με συγκινήσει σε σίριαλ είναι να παίξω για λίγο έναν ωραίο ρόλο, μια ωραία γυναίκα, μια γριά, μια κουτσή. Κάποια στιγμή όμως θα κάνω κάτι.

Επιπλέον αποφεύγω την τηλεόραση με τα πολλά γυρίσματα γιατί η κόρη μου ζει πια στην Σύρο - είναι δασκάλα χορού κι ο άντρας της είναι συριανός. Κι όποτε έχω χρόνο εγώ θέλω να πηγαίνω να την βλέπω, να βλέπω και το εγγόνι μου».

«Βρυκόλακες» του Ερρίκου Ιψεν. Σκηνοθεσία-απόδοση Σταμάτης Φασουλής. Παίζουν: Νένα Μεντή, Αργύρης Πανταζάρας, Περικλής Μουστάκης, Γιώργος Ζιόβας, Κατερίνα Μαούτσου. Στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου -πρεμιέρα 26 Οκτωβρίου 2022.

Πηγή: bovary.gr

Δείτε επίσης