Πολιτισμός

Τζίνα Φωτεινοπούλου: «Τα παιδιά στην “Τουραντότ” είναι η ψυχή και ο καθρέφτης της Κίνας»

Πρόκειται για τη μεταφορά της τελευταίας όπερας του Τζάκομο Πουτσίνι “Τουραντότ”», σε παραμύθι για παιδιά και εφήβους διασκευασμένη στα ελληνικά

gina

Κυρία Φωτεινοπούλου, σας έχουμε θαυμάσει σαν μια κορυφαία υψίφωνο. Τώρα γράψατε ένα εικονογραφημένο μουσικό - θεατρικό παραμύθι, την «Τουραντότ». Τι ακριβώς είναι;

«Πρόκειται για τη μεταφορά της τελευταίας όπερας του Τζάκομο Πουτσίνι “Τουραντότ”», σε παραμύθι για παιδιά και εφήβους διασκευασμένη στα ελληνικά. Το βιβλίο, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Άπαρσις, είναι εικονογραφημένο, περιλαμβάνει κείμενο βασισμένο στην ιστορία της όπερας και συνοδεύεται από ηχογράφημα σε διπλό CD. Στο πρώτο CD το παραμύθι «ζωντανεύει» με τη φωνητική απόδοση των ρόλων από ηθοποιούς, τραγουδιστές, αλλά και σύνολα πάνω στη μουσική της όπερας, η οποία αποδίδεται μέσα από μία καινοτόμο μουσική μεταγραφή. Στο δεύτερο CD περιλαμβάνονται οι άριες και τα τραγούδια των συνόλων, μόνο ορχηστρικά ηχογραφημένα , ώστε ο αναγνώστης να μπορεί να εξοικειώνεται με τη μουσική της όπερας τραγουδώντας ο ίδιος όλα όσα έχει ακούσει στο πρώτο CD. Το παραμύθι χαρακτηρίζεται μουσικο - θεατρικό εξαιτίας του ιδιαίτερου τρόπου γραφής του. Ο αφηγηματικός λόγος εναλλάσσεται αρμονικά με έμμετρα χορικά και μονολόγους που δίνουν έναν ιδιαίτερο δραματουργικό “ρυθμό”».

Στην ηχογράφηση μετέχει ένας μεγάλος αριθμός καλλιτεχνών;

«Συνολικά πενήντα καλλιτέχνες. Τον αφηγηματικό ρόλο ανέλαβε ο Νίκος Κουρής, τους πρωταγωνιστικούς ρόλους οι: Νικήτας Τσακίρογλου, Θανάσης Αλευράς, Μιχάλης Οικονόμου, Θανάσης Τσαλταμπάσης, ο τενόρος Γιάννης Φίλιας και εγώ, ενώ τα χορικά μέρη αποδόθηκαν από τους τελειόφοιτους Υποκριτικής της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου και τα χορωδιακά μέρη από τη Χορωδία του Δήμου Αθηναίων και από τις παιδικές -νεανικές χορωδίες της Λεοντείου Σχολής Νέας Σμύρνης και του Δήμου Παλαιού Φαλήρου. Η μουσική μεταγραφή έγινε από τον πιανίστα και εκπαιδευτικό Θωμά Κοντογεώργη, ο οποίος συμμετείχε μαζί με δύο ακόμα εξαίρετους μουσικούς, τον Μιχάλη Πορφύρη στο βιολοντσέλο και τον Ανδρέα Φαρμάκη στα κρουστά».

Είναι… παιδί της καραντίνας η «Τουραντότ»;

«Η “Τουραντότ” είναι παιδί της καραντίνας ως προς την εκτέλεση του έργου , αλλά όχι ως προς τη γραφή, διότι γράφτηκε την άνοιξη του 2019. Η αλήθεια είναι ότι υπήρξαν στιγμές που λόγω της πανδημίας σκεφτόμουν ότι δεν θα τα καταφέρναμε. Πολλά “deadlines” ανατράπηκαν και πάντοτε υπήρχε μία μικρή απογοήτευση λόγω των αναβολών και των δυσκολιών που προέκυπταν. Ωστόσο, το γεγονός ότι η πίστη μου και το προσωπικό μου όραμα υποστηρίχθηκαν με τόσο πάθος και κατανόηση από όλους τους συμμετέχοντες, έφερε και το αντίστοιχο αποτέλεσμα».

Γιατί διαλέξατε την «Τουραντότ»;

«Tο συγκεκριμένο έργο του Πουτσίνι προσφέρει μία ιστορία με πλούσια εικονογραφικά στοιχεία και χαρακτήρες, με σασπένς, ρομαντισμό και εναλλαγές κωμικοτραγικών στοιχείων, που θεωρώ ότι εξιτάρουν τη φαντασία των παιδιών και ως παραμύθι τα εξοικειώνουν αβίαστα με μία “μεγάλη όπερα”. Επιπλέον, η συγκεκριμένη όπερα μου χάριζε από μόνη της ένα “Happy end”, ένα ευτυχισμένο τέλος, πράγμα που στις περισσότερες όπερες του Πουτσίνι δε συμβαίνει. Ως προς τη μουσική έχει πολλά και ξεκάθαρα μοτίβα, που προσελκύουν τα παιδιά και εντυπώνονται εύκολα στη μνήμη τους. Ένα άλλο στοιχείο που με οδήγησε στη συγκεκριμένη επιλογή ήταν η ύπαρξη παιδιών ως μετέχον σύνολο. Δεν είναι τυχαίο το ότι επέλεξα να ακουστεί ως πρώτο στο παραμύθι το τραγούδι των παιδιών, κάτι που δε συμβαίνει στην πρωτότυπη όπερα. Τα παιδιά στην “Τουραντότ” είναι η ψυχή και ο καθρέφτης της Κίνας. Τα παιδιά είναι το παρόν και το μέλλον. Στο μύθο και στην πραγματικότητα».

Θα μας πείτε για το «Στέκι Μελέτης – Μόρφωσης Πολιτισμού» στη Νέα Σμύρνη που ιδρύσατε;

«Είναι ακριβώς αυτό που φέρει το όνομά του. “Στέκι” μικρών και μεγάλων, ένα φιλόξενο πρότυπο μελετητήριο που πέρα από τις επικεντρωμένες δράσεις του στον τομέα της Εκπαίδευσης , έχει ως στόχο και προτεραιότητά του να εκπαιδεύσει και να επιμορφώσει μέσα από την ακατάλυτη δύναμη της Τέχνης και του Πολιτισμού, ώστε να γίνονται βιωματικές συνδέσεις κουλτούρας και γνώσης που θα αποφέρουν καρπούς στο μέλλον σε προσωπικό και διαπροσωπικό επίπεδο».

Τα σχέδιά σας για τη νέα σεζόν;

«Αυτή την περίοδο με απασχολεί η παραγωγή της επόμενης έκδοσης, που αφορά στην όπερα του Πουτσίνι “Μανόν Λεσκώ”. Το όνειρό μου για τη μεταφορά του συνολικού έργου του αγαπημένου μου συνθέτη Όπερας φαίνεται πως γίνεται πραγματικότητα, μιας και έχω τη μεγάλη χαρά να λαμβάνω για δεύτερη φορά την αιγίδα και υποστήριξη του υπουργείου Πολιτισμού. Χαίρομαι που η ιδέα μου αναγνωρίζεται ως ένα ολοκληρωμένο εγχείρημα κουλτούρας και γνώσης με ανθρωποκεντρικό πυρήνα και πρώτο αποδέκτη τα παιδιά».

Βιογραφικό


Η Τζίνα Φωτεινοπούλου είναι υψίφωνος, πτυχιούχος Ελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (τμήμα Μεσαιωνικών και Νεοελληνικών Σπουδών), σπούδασε Κλασικό Τραγούδι στο Ωδείο Αθηνών και Παραστατικές Τέχνες (Μουσική - Υποκριτική - Χορό/ δίπλωμα ΒΑHonors in PerformingArts/ειδίκευση σε μιούζικαλ και τζαζ), σε διακεκριμένα πανεπιστήμια του Λονδίνου.
Συνεργάστηκε με συμφωνικές ορχήστρες και μικρότερα μουσικά σύνολα σε θέατρα και μουσικές σκηνές εντός και εκτός Ελλάδας, πρωταγωνίστησε σε πολυάριθμες παραγωγές της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών και του Φεστιβάλ Αθηνών. Στους Ολυμπιακούς του 2004 ερμήνευσε τον ύμνο των Special Olympics στην Τελετή Έναρξης. Το γεγονός ότι εμπλέκεται άμεσα με τις Παραστατικές Τέχνες ως υψίφωνος - ηθοποιός την οδήγησε αβίαστα σε μία θεατρική γραφή -προσέγγιση του μύθου της Τουραντότ, έχοντας πάντοτε στο μυαλό της το «ανέβασμα» σε παράσταση.

Από την έντυπη έκδοση της «Βραδυνής της Κυριακής»

Δείτε επίσης