Πολιτισμός

Κρίστελ Καπερώνη στη «ΒτΚ»: «Περνάω περιόδους μεγάλης εξάρτησης με τα social»

Η νεαρή, δυναμική και δραστήρια ηθοποιός σε μία αποκλειστική συνέντευξη μιλάει για την υποκριτική και τους στόχους της στην τηλεόραση και το θέατρο

Κρίστελ Καπερώνη, ηθοποιός, σκηνοθέτρια, αποκλειστική συνέντευξη, Γιούλη Ηλιοπούλου, θέατρο, τηλεόραση, θεατρικές παραστάσεις, Τέχνη, Πολιτισμός
Αρθρογράφος: Εσμεράλδα Αγαπητού
Από Εσμεράλδα Αγαπητού

Αναδημοσίευση από τη «Βραδυνή της Κυριακής»

Η Κρίστελ Καπερώνη γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής Αθηνών Γιώργου Θεοδοσιάδη. Έχει παίξει και στην τηλεόραση, αλλά στο θέατρο διακρίνεται για τους πολλούς και απαιτητικούς ρόλους που έχει ερμηνεύσει με επιτυχία. Είναι μια δυναμική και δραστήρια κοπέλα της εποχής μας, που βάζει στόχους, και μόλις πετύχει έναν, τον αντικαθιστά με έναν καινούργιο. Όταν αποκάλυψε στη μητέρα της, τη γνωστή μας Γιούλη Ηλιοπούλου, πως θέλει να γίνει ηθοποιός, εκείνη αντέδρασε, αλλά μπροστά την επιμονή της, υποχώρησε. Αγαπάει τα ταξίδια και τις ρομαντικές ταινίες. Για το χώρο της υποκριτικής εύχεται να υπάρχει διαφάνεια, αλήθεια, αγάπη, δικαιοσύνη και να είναι ένας κοινός τόπος για όλους. Πιστεύει πως όλα έρχονται τη στιγμή που πρέπει και όταν είσαι έτοιμος να τα διαχειριστείς.

Κρίστελ, από μικρή στην τέχνη, αφού η μαμά σας η Γιούλη Ηλιοπούλου έχει γράψει ιστορία και στο θέατρο και στην τηλεόραση και τώρα με τις ωραίες παιδικές παραστάσεις … Γι' αυτό ακολουθήσατε κι εσείς τα βήματά της;

«Η αλήθεια είναι πως η υποκριτική υπήρχε από πάντα στη ζωή μου. Είχα την τύχη να μεγαλώσω μέσα στα θέατρα και τα πλατό. Κι ενώ αυτό θα μπορούσε να έχει λειτουργήσει αποτρεπτικά μιας και από μικρή είδα πόσο δύσκολο είναι αυτό το επάγγελμα, με έκανε να το αγαπήσω και να μην μπορώ χωρίς αυτό».

Από ποια ηλικία ξεκινήσατε να ασχολείστε με την υποκριτική κι αποφασίσατε ότι αυτό θέλατε να ακολουθήσετε;

«Από μικρή ήμουν σε θεατρικές ομάδες στο σχολείο και ήταν πάντα οι πιο αγαπημένες μου ώρες αυτές της πρόβας. Πιστεύω πως από πάντα το ήξερα. Ίσως εκεί γύρω στο gυμνάσιο ήταν πια ξεκάθαρο πως δεν θέλω να κάνω τίποτα άλλο».

Από την εμπειρία που είχατε από τη μητέρα σας, γνωρίζατε πως είναι ένα δύσκολο επάγγελμα, που δεν εξασφαλίζει συνεχώς δουλειά. Δεν προτιμούσατε κάτι άλλο πιο σίγουρο;

«Δεν το σκέφτηκα ποτέ έτσι. Κάπως αποδέχτηκα εξαρχής ότι τουλάχιστον 2 φορές το χρόνο θα είμαι σε αναζήτηση εργασίας. Ήταν μονόδρομος για μένα η υποκριτική».

Η σχέση με τη μητέρα σας, που τόσο της μοιάζετε;

«Έχουμε μια υπέροχη σχέση βασισμένη στην ειλικρίνεια και την αγάπη. Είναι η μητέρα μου και η καλύτερή μου φίλη. Την θαυμάζω και την αγαπώ απεριόριστα».

Παρά το νεαρό της ηλικίας σας, έχετε παίξει σε πολλά έργα και ρόλους δύσκολους, είστε ενδυματολόγος και ασχολείστε και με τη μουσική. Τώρα σας απολαμβάνουμε στη μαύρη κωμωδία με τον καυστικό διάλογο της Λένας Κιτσοπούλου «Με σιχάθηκα… αλλά και πάλι όχι εντελώς» στο θερινό Λαμπέτη. Όταν είχε παιχτεί το χειμώνα την είχατε μόνον σκηνοθετήσει, τώρα πρωταγωνιστείτε κιόλας. Πείτε μας τι εννοεί ο τίτλος; Η υπόθεση;

«Νομίζω πως ο τίτλος χωράει μέσα του όλη την παράσταση. Μια αλήθεια. Ένα «δεν βαριέσαι». Μια μετριότητα που προσωπικά σιχαίνομαι και μια αποδοχή της οποιαδήποτε κατάστασης πιστεύοντας πως δεν μπορείς να κάνεις κάτι για να έρθει η αλλαγή. Παρακολουθούμε 3 ηρωίδες άγνωστες μεταξύ τους στο πουθενά. Σε ένα μαγαζί ξεχασμένο από το Θεό κι αφού καταλαβαίνουν πως δεν υπάρχει καμία ελπίδα να φύγουν από κει, αρχίζουν να λένε τις μεγαλύτερες αλήθειες τους και ξαφνικά δεν είναι πια άγνωστες. Είναι ένα».

Εσείς ως σκηνοθέτης, πώς προσεγγίζετε το έργο, τι θέλετε να πάρει μαζί του ο θεατής; Γιατί να το δούμε;

«Κάθε φορά με δυσκολεύει αυτή η ερώτηση. Το έργο το προσέγγισα με ένστικτο . Ήθελα να ακούσω και να αναδείξω το κείμενο. Μαζί με τις συναδέλφους μου προσπαθήσαμε να μην κρίνουμε τους χαρακτήρες αλλά να τους δώσουμε χώρο να αναπνεύσουν και να μιλήσουν τον καταιγιστικό λόγο της Λένας Κιτσοπούλου».

Συνεργάζεστε με την Νάστια Βραχάτη και τη Τζωρτζίνα Λιώση που τις είχατε σκηνοθετήσει στο πρώτο ανέβασμα του έργου. Θα πρέπει να έχετε καλή χημεία μεταξύ σας, γιατί και αυτό είναι από τα βασικά συστατικά της επιτυχίας μιας παράστασης…

«Με την Νάστια και την Τζωρτζίνα μας δένει μια πολύ δυνατή φιλία. Άνθρωποι «οικογένεια», όπως μου αρέσει να λέω. Υπάρχει πολλή χημεία και αγάπη. Είναι μεγάλο δώρο να δουλεύεις με ανθρώπους που αγαπάς τόσο».
Με την Νάστια είστε μαζί και στο fashion brand που δημιουργήσατε. Πως προέκυψε η αγάπη για τη μόδα;
«Η «Dear Violet» δημιουργήθηκε από την ανάγκη μας να δημιουργήσουμε κάτι όμορφο. Αγαπάμε πολύ και οι δυο την μόδα. Νομίζω πως πάντα τριγύριζε με ένα τρόπο στο μυαλό μας και απλώς μια μέρα το είπαμε. Και το κάναμε. Είμαι πολύ ευτυχής για την εταιρεία και την συνεργασία μας. Με την Νάστια συμπληρώνουμε η μια την άλλη στη δουλειά και αυτό είναι μαγικό».

Social Media: Αγάπη ή Απέχθεια;

«Και τα δυο. Ονειρεύομαι να φτάσω να μη με νοιάζει κάποια στιγμή και να τα κλείσω, μια και περνάω περιόδους μεγάλης εξάρτησης με τα social».

Ένας έρωτας; Σκέψη για γάμο και παιδιά;

«Είμαι ερωτευμένη. Για τα υπόλοιπα μόνο ο χρόνος ξέρει…».

Ως νέα κοπέλα τι θα ζητούσατε από την Πολιτεία να μεριμνήσει για τη γενιά σας;

«Να αισθανόμαστε ασφαλείς. Να μη φοβόμαστε. Να υπάρχουν κοινωνικές δομές για κακοποιημένους ανθρώπους, να δημιουργηθεί ένα κλίμα ασφάλειας, να μπορούν οι άνθρωποι να μιλούν και να μη φοβούνται».

Εκτιμάτε; Φοβάστε; Ονειρεύεστε; Αποφορτίζεστε με…;

«Εκτιμώ τους καθαρούς ανθρώπους. Φοβάμαι τη μοναξιά. Ονειρεύομαι να είμαι ευτυχισμένη. Αποφορτίζομαι με escape room τρόμου».

Μια … ένοχη απόλαυση;

«Τα γλυκά αργά το βράδυ».

Με την Γιούλη Ηλιοπούλου υπάρχει πιθανότητα να σας δούμε στη σκηνή μαζί, και να θαυμάσουμε μητέρα και κόρη;

«Ποιος ξέρει! Ίσως! Έτσι κι αλλιώς συνεργαζόμαστε σε τόσα άλλα κομμάτια. Γιατί όχι κάποια στιγμή και στη σκηνή;»

Δείτε επίσης