Με αφορμή την υπόθεση του Μακάριου Λαζαρίδη αναδύεται ξανά το γνώριμο ερώτημα: ποιος κυβερνά, τελικά, αυτόν τον τόπο;
Η συλλογική απάθεια μοιάζει να έχει μετατραπεί σε κυρίαρχη στάση ζωής, ακόμη και απέναντι σε ζητήματα που άλλοτε θα πυροδοτούσαν μαζικές αντιδράσεις
Διαβάζουμε ή απλώς κρίνουμε;
Το σχολείο δεν είναι πλέον ένας χώρος όπου μεταδίδεται απλώς γνώση
Στην πολιτική οι συμμαχίες μεταβάλλονται, οι ρόλοι αντιστρέφονται και η ιστορία επιστρέφει με τρόπους που κανείς δεν προβλέπει
Μία θεματική που αγγίζει στον πυρήνα της το ζήτημα της ευθανασίας και της ανθρώπινης δυνατότητας –ή αξίωσης– να αποφασίζει για το τέλος της ζωής
Το ποδόσφαιρο, όσο κι αν έχει αλλοιωθεί από το χρήμα και τον κυνισμό, εξακολουθεί να λειτουργεί ως πεδίο αυθεντικής ταύτισης και συλλογικής συγκίνησης
Στη Γλυφάδα χάθηκε άδικα μια γυναίκα. Την ίδια ημέρα, τα δημόσια σχολεία παρέμειναν κλειστά λόγω κακοκαιρίας. Τα φροντιστήρια, όμως, λειτούργησαν κανονικά
Ο Σημίτης προσέγγιζε την εξουσία ως μηχανισμό υλοποίησης πολιτικών επιλογών, όχι ως πεδίο συμβολικής αναπαράστασης
Το πρώτο εξάμηνο του 2026 θα δείξει το δρόμο, ένα δρόμο που προδιαγράφεται χορταστικός, με ουκ ολίγα «ταρακουνήματα»
Η ελληνική πολιτική ιστορία διατρέχεται από μία σταθερή αντιπαράθεση ανάμεσα σε δύο ρεύματα…
Οι αγρότες δεν βρίσκονται στους δρόμους για μία γραφειοκρατική εκκρεμότητα
Η αποκήρυξη του παρελθόντος δεν αρκεί από μόνη της για να χαράξει το μέλλον
Η σχέση μεταξύ εφήβων και γονέων στο σύγχρονο κοινωνικό ιστό χαρακτηρίζεται από μία ιδιόμορφη διαδρομή ανάμεσα στην εγγύτητα και την απόσταση
Ο αριστερός μουσουλμάνος από την Ουγκάντα, που… ενοχλεί πολύ περισσότερο τους «δικούς του»
Οι εθνικές επέτειοι αποτελούν πάντα μια αφορμή για δημόσια αναστοχασμό, αλλά και για τον πειρασμό της υπεραπλούστευσης
Εισάγετε το email σας για να λαμβάνετε ειδοποιήσεις όταν δημοσιεύεται νέο άρθρο σε αυτή την ετικέτα.
