Σηκώστε και κανένα τηλέφωνο!

Ως φάρσα μοιάζει η προσπάθεια της Τουρκίας να αναθερμάνει το θέμα της καταπίεσης των δικαιωμάτων της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη.

Τα τελευταία χρόνια, η εξωτερική πολιτική του Ερντογάν είχε ως στόχο τις διεκδικήσεις στη ΝΑ Μεσόγειο και τη συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο.

Εκεί έριξε όλα τα λεφτά του για να δημιουργήσει στόλο ερευνητικών σκαφών προκειμένου να αντιμετωπίσει τις μεγάλες αμερικανικές και γαλλικές εταιρίες εξόρυξης υδρογονανθράκων.

Το θέμα της Θράκης όλα αυτά τα χρόνια το διατηρούσε σε ύπνωση. 

Κυρίως, γιατί δεν μπορούσε να ελέγξει το δίκτυο των γκιουλενιστών που πίστευε ότι είχε δημιουργήσει ο αντίπαλός του στην περιοχή.

Απομόνωσε πολλά στελέχη της μειονότητας, ενώ πρόβλημα αντιμετώπιζε και με αρκετούς διπλωμάτες που είχαν υπηρετήσει στο προξενείο στην Κομοτηνή.

Ο ίδιος επισκέφθηκε τη Θράκη όταν ήρθε για επίσημη επίσκεψη στην Αθήνα, μετά τη συνάντησή του με τον τότε πρωθυπουργό Αλ. Τσίπρα.

Από τότε η ατζέντα είχε αλλάξει, καθώς στις ελληνοτουρκικές σχέσεις κυριάρχησαν οι κρίσεις στο Αιγαίο.

Η τελευταία φορά που ο Ερντογάν θυμήθηκε τη Θράκη ήταν όταν έστειλε χιλιάδες πρόσφυγες να περάσουν σε ευρωπαϊκό έδαφος σπάζοντας τα σύνορα του Έβρου. Μία κίνηση που εξελίχθηκε σε φιάσκο.

Η εκλογή Μπάιντεν και η αποχώρηση Τράμπ από το Λευκό Οίκο σηματοδότησε και τη στροφή στην εξωτερική πολιτική Ερντογάν απέναντι στην Ελλάδα.

Πρώτα ήρθε το «χαστούκι» στο Αιγαίο και στη ΝΑ Μεσόγειο, που τον οδήγησε να μαζέψει άρον άρον τα ερευνητικά του σκάφη, τα οποία μέχρι τότε αλώνιζαν στα ελληνικά χωρικά ύδατα ανεξέλεγκτα.

Μετά αναγκάστηκε να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Η Τουρκία έχει αποδείξει, εδώ και δεκαετίες, πως οι στόχοι της στην εξωτερική της πολιτική δεν αλλάζουν εύκολα. Ένας από αυτούς είναι η Θράκη και η προσπάθεια αμφισβήτησης της Συνθήκης της Λωζάννης, η οποία αναγνωρίζει την ύπαρξη θρησκευτικής μειονότητας στους Νομούς Ξάνθης και Ροδόπης.

Ο Ερντογάν έχει βρεθεί σε αδιέξοδο, και με την επίσκεψη Τσαβούσογλου επιχειρεί να αναθερμάνει το θέμα της Θράκης (το μόνο που του απέμεινε), ώστε να εμπλουτίσει την ατζέντα της Αγκύρας στις συζητήσεις που θα ακολουθήσουν.

Υπάρχει, όμως, μία μεγάλη διαφορά στην παρούσα χρονική στιγμή. Η Θράκη γεωστρατηγικά δεν είναι στην κατάσταση που βρισκόταν πριν από 10 ή 20 χρόνια:

  • Η έλευση των Αμερικανών στην περιοχή του Έβρου και η δημιουργία βάσης ελικοπτέρων, 
  • η αναβάθμιση του Λιμανιού της Αλεξανδρούπολης και η εκμετάλλευσή του από αμερικανικές και ελληνικές εταιρίες, και
  • η κατασκευή και εκμετάλλευση του αγωγού φυσικού αεριού που διαπερνά την περιοχή, ακόμη και η αποδυνάμωση της επιρροής της Μόσχας, είναι μερικοί από τους λόγους που έχουν θωρακίσει τη θέση της Θράκης.

Όσα χρήματα και αν δαπανηθούν, όσες εμπρηστικές δηλώσεις και αν κάνουν οι Τούρκοι αξιωματούχοι, πολύ δύσκολα μπορούν να προκαλέσουν ουσιαστικό πρόβλημα στη συνοχή της περιοχής.

Γι’ αυτό και οι επισκέψεις του κ. Τσαβούσογλου και των απεσταλμένων του Ερντογάν στη Θράκη, μοιάζουν σαν ένα χιλιοπαιγμένο έργο που δεν κόβει, πλέον, εισιτήρια.