Όπως σημειώνει στον πρόλογό του ο Michel de Grece, κατά κόσμον πρίγκηπας Μιχαήλ της Ελλάδος: «Το έργο αυτό θα κερδίσει όχι μόνο όσους ενδιαφέρονται για την ιστορία της οικογενείας μου, αλλά κάθε αναγνώστη, γιατί είναι ένα κείμενο μοναδικό. Ακόμη κι’ εκείνοι που δεν αγαπούν την Ιστορία δεν θα μπορέσουν να αντισταθούν, και είμαι βέβαιος ότι θα ανταμειφθούν. Το βιβλίο αυτό θα τους μείνει αξέχαστο».

Ένα ενδιαφέρον βιβλίο, που ασχολείται με την μοίρα, κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, των μελών της ελληνικής Δυναστείας, κυκλοφόρησε, προ ολίγων ημερών, από τις εκδόσεις «Φερενίκη».

Κεντρικό ρόλο έχουν οι πριγκίπισσες, ορισμένες εκ των οποίων είχαν γερμανική καταγωγή, όπως η πριγκίπισσα Αλίκη. Γεννηθείσα πριγκίπισσα του Μπάττενμπεργκ, ενυμφεύθη, το 1903, τον πρίγκηπα Ανδρέα της Ελλάδος και απέκτησαν, μεταξύ άλλων τέκνων, τον πρίγκηπα Φίλιππο, μετέπειτα σύζυγο της βασιλίσσης Ελισάβετ της Αγγλίας. Όταν οι Γερμανοί εισέβαλαν στην Ελλάδα, η Αλίκη με την συννυφάδα της, Ελένη του Νικολάου, απεφάσισαν να παραμείνουν στην Ελλάδα. Στο ημερολόγιο που κρατούσε η Ελένη περιγράφεται η επίσκεψις του Γερμανού αρχιστρατήγου στο διαμέρισμα της Αλίκης επί της οδού Κουμπάρη. «Υπάρχει κάτι που μπορώ να κάνω για εσάς;», την ερώτησε ο Γερμανός. «Μπορείτε να πάρετε τα στρατεύματά σας έξω από την χώρα μου;», του απήντησε εκείνη.

Το θάρρος της δεν περιορίσθη στην περιφρόνηση των κατακτητών. Με κίνδυνο της ζωής της έκρυψε στην οικία της μία οικογένεια Εβραίων, τους Κοέν. Για την πράξη της αυτή, για την οποία, σημειωτέον, δεν ομίλησε ποτέ η ιδία, ετιμήθη από το κράτος του Ισραήλ ως «Δίκαιη των Εθνών». Παραλλήλως, ανέλαβε την διοργάνωση συσσιτίων για τους μαστιζόμενους από την πείνα Αθηναίους. Προτεραιότητα είχαν τα παιδιά, εις τα οποία προσεφέρετο, συνήθως, σούπα από μπιζέλια ή ρεβύθια. Μετά την σίτιση των παιδιών ακολουθούσαν, εάν περίσσευε κάτι, οι πεινασμένοι γονείς.

Είναι αδύνατον να υπολογισθεί ο αριθμός των Αθηναίων που εσώθησαν χάρις στην εν λόγω φιλανθρωπική δραστηριότητα της πριγκιπίσσης Αλίκης του Ανδρέου. Εκείνο που έχει υπολογισθεί και καταγράφεται ευκρινώς στο ημερολόγιο της πριγκιπίσσης Ελένης του Νικολάου είναι η απώλεια βάρους της ιδίας. Κατά την διάρκεια της Κατοχής απώλεσε 26 κιλά.