Γιώργος Σουφλιάς: Ο Σαρακατσάνος που δεν έγινε αρχηγός, η διαγραφή από τον Καραμανλή και τα μεγάλα έργα
Επέστρεψε στη Νέα Δημοκρατία έπειτα από πρωτοβουλία του ίδιου του προέδρου, και στα χρόνια που ακολούθησαν, εξελίχθηκε σε έναν από τους στενότερους συνεργάτες του
Η εκδημία του πρώην υπουργού και κορυφαίου στελέχους της Νέας Δημοκρατίας Γιώργου Σουφλιά έφερε στη μνήμη πολλών παλαιές πολιτικές και ενδοκομματικές κόντρες, που σημάδεψαν την παράταξη στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και την πρώτη του 2000.
Την εποχή, δηλαδή, που ο Κώστας Καραμανλής επιχειρούσε να ανατρέψει το ΠΑΣΟΚ, και αργότερα στα χρόνια της διακυβέρνησης Καραμανλή.
Την περίοδο 2004-2009, ο Γιώργος Σουφλιάς, ως υπουργός Μεταφορών, Υποδομών και Δικτύων, αλλά και με τον «αέρα» ήδη του παλαιού στελέχους (είχε διατελέσει στις κυβερνήσεις Μητσοτάκη του 1990-93 υπουργός Παιδείας, αλλά και Οικονομικών) επηρέασε τον άπειρο πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή προς την κατεύθυνση της ενίσχυσης των δημόσιων επενδύσεων.
Ακόμα και όταν ο τότε υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών Γιώργος Αλογοσκούφης, από το 2007 ήδη, είχε προειδοποιήσει για την πορεία της Oικονομίας. Ματαίως.
Ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής επηρεαζόταν στα οικονομικά από έναν διπλό δίαυλο που είχαν συνάψει ατύπως τα δύο κορυφαία στελέχη της παράταξης, Γιώργο Σουφλιά και Προκόπη Παυλόπουλο.
Αυτή η διάθεση εμπλοκής και άποψης επί αρμοδιοτήτων άλλων συναδέλφων του ήταν που αρχικά έφερε σε αντιπαράθεση τους Καραμανλή – Σουφλιά το 1998!
Ο Σουφλιάς δεν ήταν εύκολος χαρακτήρας, είχε άποψη επί παντός θέματος και του άρεσε να επηρεάζει και να έχει τον ρόλο του «Νέστωρα»!
Η σύγκρουση
Η πολιτική του διαδρομή σημαδεύτηκε κατεξοχήν από τη μετωπική σύγκρουση με τον τότε πρόεδρο της Ν.Δ. Κώστα Καραμανλή, με αφορμή τη στάση του κόμματος στο νομοσχέδιο για τις ΔΕΚΟ, μια αντιπαράθεση που οδήγησε στη διαγραφή του και σε μία τριετή απομάκρυνση από την παράταξη (1998).
Ωστόσο, η επαναπροσέγγιση των δύο ανδρών, το 2001, άνοιξε τον δρόμο για την επιστροφή του Σουφλιά στο πολιτικό προσκήνιο και τη μετατροπή του σε έναν από τους πιο στενούς συνεργάτες του Καραμανλή («Γιώργο, καλωσόρισες στο σπίτι σου»). Η διαγραφή του, το 1998, αποτέλεσε μία από τις σοβαρότερες εσωκομματικές κρίσεις που κλήθηκε να διαχειριστεί ο νεοεκλεγείς, τότε, πρόεδρος του κόμματος Κώστας Καραμανλής, καθώς σε λιγότερο από έναν χρόνο μετά την ανάληψη της ηγεσίας, ο Καραμανλής βρέθηκε αντιμέτωπος με ανοιχτή αμφισβήτηση από κορυφαία στελέχη της παράταξης, με αφορμή τη στάση της Ν.Δ. απέναντι στο νομοσχέδιο της κυβέρνησης Σημίτη για τις ΔΕΚΟ.
Η κρίση κορυφώθηκε στις αρχές Φεβρουαρίου του 1998, όταν η ηγεσία της Ν.Δ. αποφάσισε να επιβάλει κομματική πειθαρχία στη σχετική ψηφοφορία.
Ο Γιώργος Σουφλιάς μαζί με τους Στέφανο Μάνο και Βασίλη Κοντογιαννόπουλο διαφοροποιήθηκαν ανοιχτά από την επίσημη γραμμή του κόμματος, υποστηρίζοντας ότι η Ν.Δ. έπρεπε να υπερψηφίσει τη διάταξη για την αλλαγή του εργασιακού καθεστώτος στις ΔΕΚΟ, καθώς θεωρούσαν ότι βρισκόταν πιο κοντά στις διαχρονικές θέσεις της παράταξης για τις μεταρρυθμίσεις και τις ιδιωτικοποιήσεις.
Η στάση αυτή ερμηνεύθηκε από το επιτελείο Καραμανλή όχι απλώς ως πολιτική διαφωνία, αλλά ως ευθεία αμφισβήτηση της ηγεσίας του κόμματος.
Το κλίμα είχε ήδη επιβαρυνθεί από δημόσιες παρεμβάσεις, δηλώσεις και διαρροές, που ανέδειχναν διαφορετικές «γραμμές» στο εσωτερικό της Ν.Δ., με τον πρόεδρο του κόμματος να θεωρεί ότι η προσπάθειά του να επιβάλει ενιαία πολιτική έκφραση υπονομευόταν συστηματικά.
Μετά την ονομαστική ψηφοφορία στη Βουλή, όπου οι διαφωνούντες επέμειναν στη θέση τους παρά τις σαφείς προειδοποιήσεις της ηγεσίας, ο Κώστας Καραμανλής αποφάσισε να παραπέμψει στο πειθαρχικό συμβούλιο τα στελέχη που δεν ακολούθησαν την κομματική γραμμή.
Στις 3 Φεβρουαρίου 1998, το πειθαρχικό εισηγήθηκε τη διαγραφή των Γιώργου Σουφλιά, Στέφανου Μάνου και Βασίλη Κοντογιαννόπουλου, ενώ επιβλήθηκαν και ποινές σε άλλα στελέχη.
Για πολλούς, η απόφαση σηματοδότησε την πρώτη μεγάλη επίδειξη πυγμής του Κώστα Καραμανλή απέναντι στους εσωκομματικούς μηχανισμούς και στα ιστορικά στελέχη που διατηρούσαν ισχυρή επιρροή στη Ν.Δ. Από την πλευρά του, ο Γιώργος Σουφλιάς υποστήριξε ότι υπερασπιζόταν τις ιδεολογικές αρχές της παράταξης, ενώ συνεργάτες του έκαναν λόγο για προσπάθεια φίμωσης κάθε διαφορετικής άποψης.
Η επιστροφή
Η ρήξη κράτησε περίπου τρία χρόνια. Το 2001, ο Γιώργος Σουφλιάς επέστρεψε στη Νέα Δημοκρατία έπειτα από πρωτοβουλία του ίδιου του Κώστα Καραμανλή, και στα χρόνια που ακολούθησαν, εξελίχθηκε σε έναν από τους στενότερους συνεργάτες του.
Στο πλαίσιο αυτό, συνέδεσε άμεσα το όνομά του με τον σχεδιασμό, τη δημοπράτηση και την υλοποίηση ορισμένων από τα μεγαλύτερα και σημαντικότερα έργα υποδομής που κατασκευάστηκαν ποτέ στην Ελλάδα, αλλάζοντας ριζικά τον συγκοινωνιακό και οικιστικό χάρτη της χώρας.
Όλα ανεξαιρέτως ήταν έργα που είχαν αρχίσει από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με πρωθυπουργό τον Κώστα Σημίτη, ο οποίος από πολύ νωρίς κινήθηκε με όραμα στον τομέα των υποδομών.
Τα σημαντικότερα έργα της περιόδου του ήταν η ολοκλήρωση της Αττικής Οδού και των συμπληρωματικών της συνδέσεων, η παράδοση της Γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου σε πλήρη λειτουργία, και η ανάπτυξη των οδικών αξόνων που τη συνδέουν με την υπόλοιπη χώρα.
Η επανεκκίνηση και προώθηση των μεγάλων αυτοκινητοδρόμων με συμβάσεις παραχώρησης, όπως η Ολυμπία Οδός, η Ιόνια Οδός, ο Αυτοκινητόδρομος Αιγαίου και ο Ε65.
Η ολοκλήρωση μεγάλου μέρους της Εγνατίας Οδού και των κάθετων αξόνων της. Η κατασκευή και παράδοση σημαντικών τμημάτων του προαστιακού σιδηροδρόμου Αθηνών.
Η προώθηση της επέκτασης του Μετρό Αθηνών προς το Αιγάλεω και άλλες περιοχές της πρωτεύουσας. Η εκκίνηση των διαδικασιών για το Μετρό Θεσσαλονίκης, με τη σύμβαση κατασκευής να υπογράφεται το 2006.
*Αναδημοσίευση από τη «Βραδυνή της Κυριακής»
Προσθέστε το vradini.gr στις προτιμώμενες πηγές σας στη Google και δείτε περισσότερα άρθρα μας στις αναζητήσεις σας. Κάντε κλικ εδώ.
