Ο παρ’ ολίγο… βασιλιάς της Ελλάδας Αλέξιος Ρομανόφ
Λοχαγοί ήθελαν να ορκίσουν βασιλιά τον Αλέξιο Ρομανόφ
Το καλοκαίρι του 1973 ήταν μεστό σοβαρών γεγονότων. Άρχισε με το Κίνημα του Ναυτικού το Μάιο και τη σύλληψη και φυλάκιση στο ΕΑΤ/ΕΣΑ όσων αξιωματικών και πολιτικών συμμετείχαν, ακολούθησαν η κατάργηση της μοναρχίας μ’ ένα διάγγελμα του Παπαδόπουλου, η γενική αμνηστία που δόθηκε και το δημοψήφισμα στα τέλη Ιουλίου, που με συντριπτικό ποσοστό καθιέρωσε την προεδρική δημοκρατία. Μετά, όλα έμοιαζαν ήρεμα, αλλά δεν ήταν…
Το καλοκαίρι του 1973 υπήρχαν δύο συνωμοτικά κέντρα που δρούσαν μέσα στο Στρατό. Το ένα ανήκε σε ομάδα κατώτατων αξιωματικών –λοχαγών– με την επωνυμία «Νέοι Αξιωματικοί», και το άλλο υπό τον πανίσχυρο αρχηγό της ΕΣΑ Δημήτριο Ιωαννίδη. Ας δούμε, όμως, πώς δρούσε η «ομάδα των λοχαγών», όπως μας είχε αποκαλύψει άτομο που μετείχε ενεργά στην κίνηση. Οι «Νέοι Αξιωματικοί» ήταν μία οργάνωση την οποία διοικούσε μία πενταμελής ομάδα λοχαγών, δραστήριων και τολμηρών, που εκπροσωπούσε εκατοντάδες άλλους νέους αξιωματικούς. Όλοι «ανησυχούσαν» για τα τεκταινόμενα στην Ελλάδα και συμφωνούσαν ότι μόνο ένα καθεστώς τύπου Μεταξά μπορούσε να βγάλει τη χώρα από τα αδιέξοδα. Γι’ αυτό, κατά την άποψή τους, χρειαζόταν ένας βασιλιάς, όχι όμως ο έκπτωτος Κωνσταντίνος, γιατί, όπως έλεγαν: «Ο Κωνσταντίνος είναι δημοκρατικός, φίλος των πολιτικών και έχει κινηθεί εναντίον της Επαναστάσεως». Έτσι έστρεψαν την προσοχή τους στην ανεύρεση κάποιας προσωπικότητας άφθαρτης, ελκυστικής, που θα τον όρκιζαν βασιλιά όταν θα ερχόταν η ώρα.
Λύση… ορθόδοξη
Ένας συνάδελφός τους που υπηρετούσε ως στρατιωτικός ακόλουθος στη Λισσαβώνα, τους πληροφόρησε για την ύπαρξη «πρίγκιπα ελληνικής καταγωγής, ορθόδοξο στο θρήσκευμα». Ήταν ο 30χρονος –τότε– Ρώσος πρίγκιπας Αλέξιος Ρομανόφ, εγγονός του τσάρου Νικολάου, που ζούσε εξόριστος στην Πορτογαλία. Όλοι τον δέχτηκαν μ’ ενθουσιασμό, αφού πληρούσε βασικά προσόντα: πρίγκιπας που έλκει την καταγωγή του από το Βυζάντιο, και επί πλέον είναι χριστιανός ορθόδοξος. Ένας αξιωματικός ταξίδεψε στην Πορτογαλία και μίλησε μαζί του. Εκείνος δέχτηκε την πρόσκληση, ήρθε στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε, για να μην γίνει στόχος, στο ξενοδοχείο «Auberge» στη Βαρυμπόμπη. Στο ξενοδοχείο αυτό, πηγαινοερχόταν με κάθε μυστικότητα η «πενταμελής χούντα» και συνομιλούσε με τον Αλέξιο. Σχέδιό τους ήταν να βρεθεί η κατάλληλη στιγμή για να ανατρέψουν τον Παπαδόπουλο και αμέσως να ορκίσουν τον νέο βασιλιά, για τον οποίο πίστευαν ότι δεν θα υπήρχαν αντιδράσεις και ο λαός θα τους αποδεχόταν ως ανατροπείς του Παπαδόπουλου.
Τους «κάρφωσαν»
Η υπόθεση, όμως, δεν προχώρησε γιατί ένας από τους μυημένους αξιωματικούς «κάρφωσε» τους συναδέλφους του στον Παπαδόπουλο. Αμέσως τέθηκε υπό παρακολούθηση το ξενοδοχείο, και από τα τηλεφωνήματα που έκανε ο Αλέξιος στο εξωτερικό, αποκαλύφθηκε ο ρόλος της παρουσίας του στην Ελλάδα. Τότε, με κάθε μυστικότητα, οι Αρχές ασφαλείας διέταξαν την απέλασή του! Μεταφέρθηκε με αεροπλάνο της Ολυμπιακής συνοδευόμενος από δύο αξιωματικούς, στη Λευκωσία, και από εκεί με άλλο αεροπλάνο έφυγε, μόνος πλέον, μέσω Ρώμης στη Λισσαβώνα. Κατ’ εντολή του Παπαδόπουλου, από την πενταμελή ομάδα των «Νέων Αξιωματικών» ουδείς συνελήφθη, γιατί δεν ήθελε εκείνο το διάστημα να φανεί ότι «κάτι κινείται» στο στράτευμα. Τους έγιναν όμως αυστηρές συστάσεις και παρατηρήσεις και μετατέθηκαν σε μονάδες εκτός Αθηνών. Παραδόξως, την κίνηση αυτή των «Νέων Αξιωματικών» δεν αντελήφθη ο Ιωαννίδης, όπως θα έπρεπε. Την έμαθε μετά τον Παπαδόπουλο και νόμιζε πως πίσω από την κίνηση της ομάδας αυτής ήταν ο στενός συνεργάτης του Λαδά και διευθυντής του γραφείου του, δικηγόρος Κώστας Πλεύρης.
Αναδημοσίευση από τη Βραδυνή της Κυριακής
