Όταν άρχιζε για την Ελλάδα η σκοτεινή κατοχική περίοδος
Η συνθηκολόγηση από τον Τσολάκογλου και οι επτά αυτοκτονίες
Ο Απρίλιος του 1941 θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί «Μαύρος Απρίλης». Μας κήρυξε τον πόλεμο η χιτλερική Γερμανία, αυτοκτόνησε ο τότε πρωθυπουργός Αλέξανδρος Κορυζής και βομβαρδίσθηκε ανηλεώς και ισοπεδώθηκε το λιμάνι του Πειραιά, με χιλιάδες Έλληνες και Βρετανούς στρατιώτες, αλλά και εκατοντάδες άμαχους, να σκοτώνονται. Και σαν να μην έφθαναν όλα αυτά, παρά τις αντίθετες εντολές του στρατηγού Παπάγου, έγινε από τον Τσολάκογλου η συνθηκολόγηση με τους Γερμανούς.
Ο Απρίλιος του 1941 θα μείνει στην ιστορία και για τις επτά αυτοκτονίες Ελλήνων. Όλες είχαν ως αφετηρία την αρνητική επίδραση που είχε στη φιλοτιμία και τη φιλοπατρία των Ελλήνων η υποδούλωση της πατρίδας στους Γερμανούς. Επτά αυτοκτονίες που συγκινούν και προβληματίζουν, ανεξαρτήτως αν θεωρείται λανθασμένη η εσχάτη αυτή επιλογή.
Στα Ύψαλα της Τουρκίας, ανατολικά του Έβρου, αυτοκτόνησε ο υποστράτηγος Ιωάννης Ζήσης, επικεφαλής συντάγματος. Πέρασε στο τουρκικό έδαφος κατόπιν κυβερνητικής συμφωνίας Ελλάδος – Τουρκίας. Οι Τούρκοι, μετά τη γερμανική επικράτηση, αθέτησαν τη συμφωνία και αφόπλισαν το σύνταγμα. Ο Ζήσης φέροντας βαρέως την εξέλιξη αυτή, μπήκε στη σκηνή του, το μεσημέρι της 9ης Απριλίου, και έβαλε τέλος στη ζωή του. Το ίδιο διάστημα, αυτοκτόνησε στο Ριζό Μακεδονίας ο λοχαγός Ευάγγελος Νομικός από τις Κυκλάδες, για να αποφύγει την αιχμαλωσία από τους Γερμανούς. Αυτοκτόνησε, επίσης, έξω από το Νοσοκομείο των Καμένων Βούρλων, και ο ανθυπολοχαγός Νικόλαος Πάππης από τη Χίο, όταν είδε να πλησιάζουν τα γερμανικά στρατεύματα και ήταν σίγουρη η αιχμαλωσία του.
Στην Πεδινή Ιωαννίνων ο διοικητής της 8ης Μοίρας Πεδινού Πυροβολικού ταγματάρχης Κωνσταντίνος Βερσής, μετά τη συνθηκολόγηση του Τσολάκογλου, κάλεσε τους στρατιώτες του και τους είπε: «Πολεμήσαμε γενναία τους Ιταλούς και τους νικήσαμε. Μία άλλη ξένη δύναμη δεν μας επιτρέπει να χαρούμε τη νίκη και να απολαύσουμε το αγαθό της ελευθερίας… Επετεύχθη συνθηκολόγησις που μας υποχρεώνει να παραδώσουμε τα όπλα τα ιερά που τόσο αγαπήσαμε και μας χάρισαν νίκες. Και τώρα τους ζυγούς λύσατε. Ζήτω η αιωνία Ελλάς». Ο στρατιώτης Ανδρέας Δαλακάκης από τα Κομνηνά Ξάνθης, διηγήθηκε τα μετέπειτα: «Ψάλαμε όλοι συγκινημένοι τον εθνικό μας ύμνο και αρχίσαμε να αποχωρούμε. Ο Βερσής αποτραβήχτηκε παράμερα πίσω από ένα πυροβόλο και αυτοκτόνησε, γιατί δεν ήθελε να παραδώσουμε τα όπλα…»
Τη «σκυτάλη» των αυτοκτονιών πήρε ο πρωθυπουργός Αλέξανδρος Κορυζής. Στις 18 Απριλίου, κατά τη σύσκεψη του πολεμικού συμβουλίου, ο βασιλιάς τον παρατήρησε ότι ξέφυγε ο έλεγχος από τα χέρια του, ο στρατός διαλύεται, υποχωρεί, και κάποιο μυστικό των Άγγλων που του εμπιστεύθηκε, είχε διαρρεύσει μάλλον από τη γραμματέα του… Βαρύθυμος και με τη σκέψη ότι αναμένεται και η κατάληψη της Αθήνας, μετέβη στο σπίτι του στους Αμπελοκήπους, κλείστηκε στο δωμάτιό του και αυτοκτόνησε. Στις 27 Απριλίου, στις 10 το πρωί, έγινε η παράδοση της Αθήνας στους Γερμανούς, στη συμβολή των λεωφόρων Βασιλίσσης Σοφίας και Αλεξάνδρας στους Αμπελοκήπους. Οι Αθηναίοι κλείστηκαν στα σπίτια τους σε μία πράξη βουβής διαμαρτυρίας. Δεν ήθελαν να σταθούν μάρτυρες της σκληρής εικόνας, να περνά ο εχθρός τα δεσμά της σκλαβιάς στην Ελλάδα. Ένα γερμανικό απόσπασμα με επικεφαλής τον λοχαγό Γιάκομπι και τον υπολοχαγό Έλσνιτς ανέβηκαν στον Ιερό Βράχο της Ακροπόλεως, υπέστειλαν την ελληνική σημαία και ύψωσαν στη θέση της τη γερμανική, ενώ άγημα απέδιδε τιμές. Λέγεται ότι ο φρουρός της σημαίας, στρατιώτης (κατ’ άλλους φαλαγγίτης της ΕΟΝ) Κωνσταντίνος Κουκίδης, φέροντας βαρέως την υποστολή της, τυλίχτηκε με τη γαλανόλευκη και έπεσε από την Ακρόπολη.
Τα διαδραματιζόμενα στην Αθήνα παρακολουθούσε στην Κηφισιά, με συγκίνηση, από το ραδιόφωνο, μία μεγάλη μορφή των γραμμάτων, η Πηνελόπη Δέλτα. Έμεινε άναυδη όταν ξαφνικά κόπηκε η ελληνική εκπομπή. Φώναξε την κόρη της να κλείσει το ραδιόφωνο. Εκείνη το έκανε καθώς πρόσταξε η μητέρα της, αλλά επιστρέφοντας στο δωμάτιο την είδε ανήσυχη με μία έκφραση αγωνίας και τρόμου στο πρόσωπό της. Το κακό είχε συμβεί. Η Πηνελόπη Δέλτα είχε δηλητηριασθεί, άρχισε να χάνει το χρώμα της και το βλέμμα της απλανές καρφώθηκε στην οροφή του δωματίου της. Ήταν η έβδομη αυτοκτονία…
Αναδημοσίευση από τη Βραδυνή της Κυριακής
