Το ελληνικό αλφάβητο είναι το αρχαιότερο
Καταρρίπτεται η άποψη περί φοινικικής προέλευσης του πρώτου αλφαβήτου
Τα ενδιαφέροντα ευρήματα για την προέλευση και ηλικία του ελληνικού αλφαβήτου, αντικρούουν την άποψη (φθίνουσα με την πάροδο του χρόνου) ότι δήθεν το ελληνικό αλφάβητο πρωτοεμφανίστηκε τον 8ο αιώνα π.Χ. με τη γνωστή επιγραφή στην οινοχόη (φιάλη με κρασί) του Διπύλου (Κεραμεικός).
Πολύ σημαντική ήταν η ομιλία στη Βουλή των Ελλήνων (18/2/2026) του πρώην προέδρου της Ακαδημίας Αθηνών, ομότιμου καθηγητή ΕΜΠ Αντωνίου Ν. Κουνάδη, ο οποίος έφερε στο φως νέα ευρήματα βασισμένα σε πρόσφατες δημοσιεύσεις σε έγκριτα διεθνούς κυκλοφορίας περιοδικά κορυφαίων ειδικών (για τη γλώσσα και τα πρώιμα αλφάβητα), και συγκεκριμένα των καθηγητών Φ. Μ. Κρος, Σ. Ρούιγχ, Τζ. Νάβεχ, Β. Βάαλ, σύμφωνα με τους οποίους το ελληνικό αλφάβητο είναι αρχαιότερο του 11ου αι. π.Χ. Η νεότερη αυτή άποψη, υποστηριχθείσα με ισχυρά επιχειρήματα από τους προαναφερθέντες ερευνητές, ενισχύεται περαιτέρω από την ανασκαφική (αλλά αποσιωπηθείσα) ανακάλυψη στον Τεκκέ της Κρήτης, της αρχαιότερης μέχρι σήμερα ελληνικής αλφαβητικής επιγραφής, που ήλθε στο φως με την πρόσφατη έκδοση (Ιούνιος 2026) της Μονογραφίας του ακαδημαϊκού Α. Ν. Κουνάδη, με τίτλο «Προέλευση και Ηλικία του Ελληνικού Αλφαβήτου: Νέα Ευρήματα» (Εκδ. Επτάλοφος). Στη Μονογραφία αυτή, δημοσιεύεται η προαναφερθείσα αλφαβητική επιγραφή με δώδεκα ελληνικά γράμματα (ειλημμένης από δημοσίευση του Αμερικανού καθηγητού Φ.Μ. Κρος).
Η ανασκαφή έγινε από τη Βρετανική Αρχαιολογική Σχολή, το 1977, με επικεφαλής τον τότε διευθυντή της Γ.Χ. Κάτλινγκ, ο οποίος μαζί με τον συμπατριώτη του αρχαιολόγο Τζ. Ν. Κόλντστριμ (μετά από πολυετή και εμπεριστατωμένη μελέτη της επιγραφής και του όλου αρχαιολογικού υλικού) εξέδωσαν, το 1996, τετράτομο βιβλίο με τίτλο «Knossos Νorth Cemetery –Early Greek Tombs” (BSA, 4 vols, London 1996). Είχε προηγηθεί μία πρώτη ερμηνεία της επιγραφής από τον Γάλλο αρχαιολόγο και επιγραφολόγο Μ. Σνις (Kadmos, v. 18, pp. 89-93, 1979). Το σημαντικό αυτό αρχαιολογικό εύρημα, με 12 ελληνικά γράμματα, χαραγμένα σε ορειχάλκινο κύπελλο (bronze bowl), που βρέθηκε σε τάφο (του βορείου νεκροταφείου της Κνωσσού) στον Τεκκέ (σημερινά Αλάτσατα) της Κρήτης, καταρρίπτει το επιχείρημα ότι η ελληνική γραφή πρωτοεμφανίσθηκε τον 8ο αιώνα π.Χ. Άποψη που στήριξαν και άλλοι ερευνητές, όπως ο Πολωνός καθηγητής Λ. Νιεσολόφσκι (2007) και o Βρετανός καθηγητής Ομηρικής Φιλολογίας και Αρχαϊκής Επιγραφικής στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν (και ξένος Εταίρος της Ακαδημίας Αθηνών), Ρ. Τζάνκο (2015).
Υπήρξαν, όμως, και δύο-τρεις ερευνητές, όπως ο Εβραίος καθηγητής Αρχαιολογίας Μπ. Σας και ο Γερμανός ερευνητής Ρ. Τζ. Λέμαν, οι οποίοι υποστηρίζουν, χωρίς ουσιαστικά επιχειρήματα (με ανακρίβειες ή αναθεωρούμενες απόψεις από… τους ιδίους!) ότι η επιγραφή στην Κρήτη είναι δήθεν «φοινικική». Χαρακτηρισμό, όμως, που ο Αμερικανός καθηγητής στο Χάρβαρντ Φ. Μ. Κρος (Basor 1980, σελ. 238) απέρριψε ως «όλως αυθαίρετον»! Εύλογη ήταν, επίσης, και η αντίδραση (με τεκμηριωμένα σχόλια) του Πολωνού καθηγητή Νιεσολόφσκι και της καθηγήτριας Βάαλ (2018,2022), η οποία διευκρίνισε την έννοια του όρου «φοινικική», ότι αφορά τη γεωγραφική προέλευση, δηλαδή τη Φοινίκη, όπου κατοικούσαν από το 3.000 π.Χ. Πελασγοί (δηλαδή Έλληνες). Η επιγραφή αυτή, χαρακτηριζόμενη εσφαλμένως ως «φοινικική», υπάρχει και σε έκθεμα (με ανακριβή περιγραφή) του Αρχαιολογικού Μουσείου του Ηρακλείου, βάσει, όμως, βιβλιογραφίας μέχρι το 1998! Προφανώς χρειάζεται διόρθωση.
Εν κατακλείδι, η ύπαρξη της ελληνικής αυτής επιγραφής στην Κρήτη (περιέργως αποσιωπηθείσα μέχρι σήμερα), καταρρίπτει την κρατούσα άποψη περί «φοινικικής προέλευσης και ηλικίας του πρώτου αλφαβήτου».
Αναδημοσίευση από τη «Βραδυνή της Κυριακής»
Προσθέστε το vradini.gr στις προτιμώμενες πηγές σας στη Google και δείτε περισσότερα άρθρα μας στις αναζητήσεις σας. Κάντε κλικ εδώ.
