Τους όρους εφαρμογής τηλεργασίας στο δημόσιο τομέα και σε εθελοντική βάση μετά την πανδημία, παρουσίασε στο υπουργικό συμβούλιο ο αρμόδιος υπουργός Εσωτερικών Μάκης Βορίδης.

Η ρύθμιση της τηλεργασίας θα γίνει με νόμο που θα ψηφιστεί από την ελληνική Βουλή μετά από σχετική συζήτηση, έτσι ώστε να υπάρξει ένα συγκεκριμένο πλαίσιο πάνω στο οποίο θα εργάζονται με τη νέα μορφή εργασίας όσοι από τους δημόσιους υπαλλήλους θέλουν, και σε οποιαδήποτε δημόσια υπηρεσία.

Στόχος του προτεινόμενου νομοσχεδίου είναι η δημιουργία ενός ενιαίου και σύγχρονου θεσμικού πλαισίου για την εφαρμογή της τηλεργασίας στις δημόσιες υπηρεσίες, η οποία θα παρέχεται σε οικειοθελή βάση, τόσο σε κανονικές συνθήκες όσο και σε συνθήκες κρίσης, προκειμένου να προσαρμοσθεί το ελληνικό Δημόσιο στα τρέχοντα κοινωνικά και οικονομικά δεδομένα μέσω της αξιοποίησης των μέσων που παρέχει η σύγχρονη τεχνολογία.

Συμφωνητικό

Κάθε δημόσιος υπάλληλος που θέλει να εργάζεται εξ αποστάσεως, θα πρέπει να υπογράφει «συμφωνητικό τηλεργασίας», στο οποίο θα περιγράφονται καθαρά οι όροι, οι προϋποθέσεις και οι απαιτήσεις της υπηρεσίας. Σύμφωνα με τα όσα προβλέπει το σχεδιαζόμενο νομοσχέδιο, ο όγκος εργασίας, τα καθήκοντα, η στοχοθεσία και τα κριτήρια αξιολόγησης της απόδοσης για τον τηλεργαζόμενο παραμένουν τα ίδια. 

Ο προϊστάμενος διασφαλίζει όλα τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να πραγματοποιούνται συναντήσεις με συναδέλφους σε τακτικά διαστήματα μέσω τηλεδιάσκεψης, καθώς και να έχει πρόσβαση σε όλες τις σχετικές πληροφορίες. Επίσης, η υπηρεσία είναι υποχρεωμένη να παρέχει στους εργαζομένους τον εξοπλισμό που απαιτείται, την εγκατάσταση και τη συντήρησή του. Όπως τονίζει ο υπουργός, προφανώς η τηλεργασία δεν μπορεί να εφαρμοστεί σε όλες τις θέσεις.

Με το σχέδιο νόμου που παρουσιάστηκε, επιδιώκονται:

  • Η ενδυνάμωση εργαζομένων λόγω της ενίσχυσης της αυτονομίας τους στην οργάνωση της εργασίας.
  • Η διευκόλυνση εργαζομένων που αντιμετωπίζουν μόνιμα ή πρόσκαιρα προβλήματα υγείας (π.χ. ΑμεΑ).
  • Η ισορροπία επαγγελματικής και κοινωνικής ζωής, λόγω εξοικονόμησης χρόνου μετακίνησης, ρύθμισης χρόνου εργασίας κ.λπ.
  • Η προσέλκυση στελεχών. 
  • Η εξοικονόμηση πόρων μέσω της μείωσης λειτουργικών εξόδων των υπηρεσιών και των εργαζόμενων από τη μείωση των μετακινήσεων.
  • Η αντιμετώπιση προκλήσεων που απορρέουν από την κλιματική αλλαγή μέσω της μείωσης των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, που συνεπάγεται την αντιμετώπιση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, της κυκλοφοριακής συμφόρησης, και την προστασία του Περιβάλλοντος.
  • Η αποτελεσματική διαχείριση εργασίας σε περιόδους κρίσης. 
  • Η προώθηση του ψηφιακού μετασχηματισμού του δημοσίου τομέα.

Ο υπουργός Εσωτερικών επισημαίνει ότι το σχέδιο νόμου για την τηλεργασία συνιστά μία ιδιαιτέρως σημαντική καινοτομία για την ελληνική Δημόσια Διοίκηση, στα πρότυπα εργασίας που έχουν εφαρμόσει τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη, η οποία στοχεύει στη βελτίωση των συνθηκών εργασίας και τη μείωση του λειτουργικού κόστους του δημόσιου τομέα, δίχως να υπάρξει η παραμικρή επίπτωση στην μισθολογική κάλυψη των δημοσίων υπαλλήλων και η παραμικρή έκπτωση στην ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών προς τους Έλληνες πολίτες.

18η στην Ε.Ε. η Ελλάδα

Ο μέσος όρος εφαρμογής της τηλεργασίας στην Ε.Ε. είναι 8,3% (το 3,3% τηλεργάζεται αποκλειστικά στο σπίτι, ενώ το 5% εκτελεί κινητή εργασία). Το μεγαλύτερο ποσοστό τηλεργαζομένων έχει η Δανία, σχεδόν το 20% (εκ των οποίων το 10,3% κατ’ οίκον), και ακολουθούν η Ολλανδία με 8,5% (εκ των οποίων 6,7% κατ’ οίκον), η Σουηδία με 9,2% (εκ των οποίων το 5,4% κατ’ οίκον) και το Λουξεμβούργο με 9,4% (εκ των οποίων το 4,2% κατ’ οίκον). Η Ελλάδα στην κατάταξη των χωρών με τηλεργαζομένους στην Ευρώπη βρίσκεται στη 18η θέση με ποσοστό 3,3%, εκ των οποίων το 1,7% κατ’ οίκον.

Από την έντυπη έκδοση της «Βραδυνής της Κυριακής»