Ο γερμανικός Τύπος συνεχίζει, αν και όχι με την ίδια ένταση, να παρακολουθεί τις εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο, τις κινήσεις και τις πρωτοβουλίες των δύο κύριων εμπλεκομένων χωρών, της Ελλάδας και της Τουρκίας και καλεί ΝΑΤΟ και Ε.Ε. να αναλάβουν πρωτοβουλίες διαμεσολάβησης για να πέσει το θερμόμετρο των εντάσεων, δεδομένου ότι απομένει λιγοστός χρόνος για να μην επέλθει το χειρότερο από λάθος ή υπεραντίδραση.

Η κλιμάκωση της κρίσης ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία χαρακτηρίζεται ως παράλογη, μη ρεαλιστική και μαξιμαλιστική, από την εφημερίδα Tagessepiegel του Βερολίνου, η οποία θεωρεί πως οι δυο χώρες είναι ένα βήμα πριν από την στρατιωτική αναμέτρηση.

Ως μια άλλη αιτία της κατάστασης η Γερμανίδα αρθρογράφος Σουζάν Γκίστεν της Tagesspiegel βλέπει την «επιθετική εξωτερική πολιτική της Τουρκίας και τον σχηματισμό μιας αντιτουρκικής συμμαχίας στην περιοχή που σκληραίνει τα μέτωπα».

Σημειώνει συγκεκριμένα η αρθρογράφος: «Ο κίνδυνος συνίσταται στο ότι οι πολιτικοί ενδέχεται να ανακατέψουν σε τέτοιο σημείο την ατμόσφαιρα στις χώρες τους, που να αρκεί ένα λάθος ή μια παρεξήγηση για να προκληθεί σπίθα στην πυριτιδαποθήκη. Η Δύση έχει ισχυρό συμφέρον να μην συμβεί κάτι τέτοιο. Η καγκελάριος Μέρκελ τέλη Ιουλίου μπόρεσε να ηρεμήσει την κατάσταση, άλλα αυτό δεν επαρκεί για να μπει σε τροχιά η διαδικασία διαπραγματεύσεων. Η ΕΕ θα μπορούσε να ξεκινήσει διάλογο, αλλά από τουρκικής πλευράς υπάρχει πρόβλημα αξιοπιστίας, διότι εκτός από την Ελλάδα και την Κύπρο, και η Γαλλία έχει ταχθεί στο αντιτουρκικό στρατόπεδο. Γι αυτόν τον λόγο, θα καταλήξει (η κατάσταση) σε μια διαμεσολάβηση του ΝΑΤΟ. Η συμμαχία δεν έχει χρόνο για χάσιμο».

Οι διασυνοριακές διαφορές μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας στο Αιγαίο αλλά και στη Μεσόγειο, οι οποίες δεν έχουν επιλυθεί εδώ και σχεδόν εκατό χρόνια, είχαν υποχωρήσει σχετικά από το παρασκήνιο μετά από την αντιπαράθεση για έναν ακατοίκητο βράχο στα τουρκικά παράλια το 1996, (σ.σ. εννοεί τα Ίμια). Το γεγονός ότι οι εντάσεις αυξάνονται ξανά τώρα, έχει να κάνει με την αλλαγμένη αντίληψη της Τουρκίας.

Η αρθρογράφος της Tagesspiegel για να φωτίσει περισσότερο τους λόγους της αναζωπύρωσης της διένεξης σημειώνει ότι η περιοχή σε παγκόσμιο επίπεδο είναι πολύ σημαντική. Γιατί, «όποιος είναι ισχυρός στην ανατολική Μεσόγειο, διαδραματίζει ρόλο στον πόλεμο στη Συρία και στη Λιβύη» υπογραμμίζει.

Ο Πρόεδρος Ερντογάν βλέπει τη χώρα του ως περιφερειακή ηγετική δύναμη που έχει εξίσου νόμιμα συμφέροντα στη Συρία με τη Λιβύη και η οποία δεν φοβάται να τα επιβάλει ακόμη και ενάντια στην αντίσταση των δυτικών εταίρων. Αυτό κάνει τους γείτονες νευρικούς. Η Ελλάδα, η Κύπρος, η Αίγυπτος και το Ισραήλ – όλα τα κράτη που έχουν προβλήματα με την Άγκυρα – σχημάτισαν μια συμμαχία που θέλει να κερδίσει χρήματα από τα αποθέματα φυσικού αερίου κάτω από τη θάλασσα χωρίς τη συμμετοχή της Τουρκίας.

«Σε όλα αυτά προστίθεται και η ύπαρξη υδρογονανθράκων και η εγγύτητα στη διώρυγα του Σουέζ, που κάνουν την ανατολική Μεσόγειο, και σε οικονομικό επίπεδο, μια περιοχή-κλειδί». Και συνεχίζοντας, αναφέρει: «Στη δημόσια ρητορική τους Τούρκοι και Έλληνες εμφανίζονται ως θύματα, που παρά την δήθεν άδικη στάση της μιας πλευράς προς την άλλη, θέλουν να επιλύσουν τα προβλήματά τους στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Εκεί ακριβώς βρίσκεται η ευκαιρία για την ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Ούτε οι Τούρκοι, αλλά ούτε και οι Έλληνες θέλουν πόλεμο. Γιατί οι οικονομικές και πολιτικές ζημίες από μια τέτοια αντιπαράθεση θα ήταν τεράστιες».