Ελένη Φιλίνη: Το πιο σημαντικό, η αγάπη για το διπλανό μας

Η Ελένη Φιλίνη είναι ηθοποιός, τραγουδίστρια και χορεύτρια, γεννήθηκε στην Κόρινθο και έχει ρίζες από τη Δημητσάνα και τα Καλάβρυτα. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Θεοδοσιάδη και τη Σχολή Αθηνών.

Έκανε τα πρώτα της βήματα στην τηλεόραση τη δεκαετία του 1980, έχει συμμετάσχει σε πολλά σίριαλ και κινηματογραφικές ταινίες, συνεργάστηκε ως τραγουδίστρια με τα «Παιδιά από την Πάτρα».

Στην καριέρα της θαύμαζε τον Ντίνο Ηλιόπουλο για τη λεπτότητά του: «Τον πατούσες και σου έλεγε εκείνος συγγνώμη», έχει πει.

Τώρα περιοδεύει με το έργο «Δον Καμίλο», ενώ το χειμώνα θα τη δούμε στη σειρά του Mega «Κομάντα & Δράκοι».

Είναι αγαπητή και διακρίνεται για την ευγένεια, το ταλέντο και την ευθύτητά της. Το 2019 έγραψε και κυκλοφόρησε το βιβλίο της «ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ».

Ωραία Ελένη, από μικρή είστε τόσο όμορφη;

«Αυτό που ξέρω, είναι ότι από μικρή δεν άλλαξε το “μέσα” μου. Δεν άλλαξα ως άνθρωπος όσα και αν έζησα. Μία εμφάνιση σκέτη εμένα δεν μου λέει τίποτα. Είναι σαν πλαστικό λουλούδι δίχως άρωμα».

Έχετε παίξει ποτέ ρόλο γηραιότερης και άσχημης;

«Φυσικά. Έχω κάνει και ρόλους 20 χρόνια μεγαλύτερης. Είχα υποδυθεί τη μητέρα, και με το… παιδί μου είχα μόλις 8 χρόνια διαφορά. Αυτή είναι η δουλειά μας, να υποδυόμαστε όλους τους χαρακτήρες».

Όταν τελειώσατε τη Δραματική, και λόγω εμφάνισης –γιατί ταλέντο διαθέτετε– βρήκατε ανοιχτό… δρόμο ή σας πολέμησαν;

«Είχα την τύχη να δουλεύω από το σχολείο ακόμη. Δασκάλα μου στο χορό ήταν η Κέι Χόλντεν και δούλευα μαζί της. Τη δεκαετία του ’80 η εμφάνιση ήταν εμπόδιο για κάποιους κομπλεξικούς».

Η πρώτη σας εμφάνιση στο Θέατρο και η πρώτη σας ταινία;

«Στο Θέατρο ο πρώτος μου ρόλος ήταν στις “Θεσμοφοριάζουσες” με τον Ντίνο Ηλιόπουλο, τριτοετής τότε στη Δραματική. Η πρώτη ταινία μου ήταν “Η βαλίτσα του παπά”, μόλις τέλειωσα το σχολείο, και έλεγα μόνον μία ατάκα».

Ήταν καλά τα λεφτά τότε που και πολλές ταινίες και βιντεοταινίες γυρίζονταν; Θα λέγατε ότι σας αντάμειψε οικονομικά η δουλειά σας;

«Ο ηθοποιός ποτέ δεν είχε πολλά χρήματα. Απλά κάναμε θέατρο, ταινίες, τηλεόραση και ζούσαμε αξιοπρεπώς. 24 ώρες το 24ωρο δούλευα».

Είστε μία αισθησιακή γυναίκα –να πούμε η Μόνικα Μπελούτσι μας–, αντιμετωπίσατε σεξουαλική παρενόχληση;

«Δεν πιστεύω να υπάρχει γυναίκα ή και άνδρας πια, που να μην έχει δεχτεί σεξουαλική παρενόχληση. Και μιλώ για όλους τους χώρους. Έχασα δουλειές επειδή δεν ενέδωσα, διαφορετικά θα είχα κάνει εντελώς άλλα πράγματα».

Ελεύθερη και ωραία! Δεν βρέθηκε κάποιος που να σας συγκινήσει τόσο ώστε να αποφασίσετε να περάσετε μαζί του τη ζωή σας;

«Είχα πολύχρονες σχέσεις, ήταν σαν γάμος. Δεν είμαι ο άνθρωπος του πρέπει και των τύπων. Ήθελα να αποφύγω αυτή την ισοπέδωση των αισθημάτων όταν έρχεται η ώρα του διαζυγίου, και τα κατάφερα».

Στάθηκε η καριέρα εμπόδιο για μία σταθερή σχέση;

«Όχι, αλλά σίγουρα όλα μαζί είναι δύσκολο να τα κάνεις. Ο γάμος και η σχέση θέλουν χρόνο και φροντίδα».

Τώρα, είστε ερωτευμένη; Γιατί σας απολαύσαμε με κοντό ξανθό μαλλί –θεά παρεμπιπτόντως– και λένε πως οι γυναίκες αν περνούν έναν χωρισμό αλλάζουν στιλ μαλλιών. Ισχύει;

«Το λουκ στα μαλλιά ήταν καθαρά για τις ανάγκες του ρόλου στον “Δον Καμίλο”. Τα μαύρα μακριά μαλλιά μου δεν ταίριαζαν με το χαρακτήρα που υποδύομαι. Και για να ξέρετε, δεν άλλαξα ποτέ τα μαλλιά μου μετά από κάποιον χωρισμό».

Εκτός από ωραία, είστε και ένας καλόψυχος και ευγενικός άνθρωπος. Τι απεχθάνεστε και τι εκτιμάτε γενικά;

«Εκτιμώ την αξιοπρέπεια και την ευγένεια της ψυχής. Απεχθάνομαι την αγένεια και την αχαριστία».

Αποφασίζετε με το μυαλό ή την καρδιά;

«Μυαλό και καρδιά πρέπει να βρίσκονται σε αρμονία μεταξύ τους, διαφορετικά θα γίνουν λάθη».

Έχετε περάσει και πολλές στενοχώριες, θανάτους, φοβάστε το θάνατο και ποιο είναι το μότο σας για να αντιμετωπίζετε τις δυσκολίες;

«Από το θάνατο δεν γλιτώνει κανείς και απορώ πώς οι άνθρωποι κάνουν τόσο κακό στη Φύση, στα ζώα και στον συνάνθρωπό τους. “Η ζωή είναι μια χαρά & δέκα λύπες, αλλά παρ’ όλα αυτά είναι όμορφη”».

Τώρα περιοδεύετε με τον «Δον Καμίλο», ο ρόλος σας; Και… έρχεται κόσμος;

«Είναι μία πολύ ωραία παράσταση, με μηνύματα και σπουδαίους συναδέλφους. Υποδύομαι μία ξένη που με πληρώνει η αριστερή κυβέρνηση για να κάνω τον Δον Καμίλο να αλλάξει τα πιστεύω του. Ο κόσμος διψάει για το Θέατρο όπως και για το Τραγούδι».

Η γνώμη σας για το κίνημα των ανεμβολίαστων;

«Ο κορωνοϊός ήταν η κατάρα της εποχής μας. Όταν τα βρουν οι γιατροί μεταξύ τους για τον κορωνοϊό, γιατί οι απόψεις διαφέρουν, τότε θα πω τη γνώμη μου. Αλλά πιστεύω ότι και μία ζωή αξίζει όσο όλο το χρυσάφι του κόσμου, είτε αυτή χάνεται από τον ιό είτε από το εμβόλιο».

Σχέδια για το χειμώνα;

«Όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια ο Θεός γελάει… Ας έρθει ο χειμώνας με το καλό και βλέπουμε. Εδώ έχει καεί η μισή Ελλάδα, είμαστε συγκλονισμένοι… ακριβό το οικόπεδο! Εύχομαι τον χειμώνα να έρθει κάτι καλό για όλους μας, και το πιο σημαντικό: αγάπη για τον διπλανό μας κι όχι να τα ισοπεδώνουμε όλα στο βωμό του χρήματος».

Από την έντυπη έκδοση της «Βραδυνής της Κυριακής»