Ευθύμιος Λέκκας για τη λειψυδρία: Δεν είναι εύκολη λύση η αφαλάτωση – Χρειάζεται συνολικός σχεδιασμός
Η έκταση του προβλήματος της λειψυδρίας ξεπέρασε τις αρχικές εκτιμήσεις, σύμφωνα με τον καθηγητή Διαχείρισης Φυσικών Καταστροφών και πρόεδρο του ΟΑΣΠ
Στην απειλή της λειψυδρίας στην Αττική, στην κατάσταση έκτακτης ανάγκης λόγω έλλειψης βροχοπτώσεων και στο ρόλο των έργων αφαλάτωσης αναφέρθηκε ο Ευθύμιος Λέκκας, τονίζοντας ότι απαιτείται άμεσος, στοχευμένος και επιστημονικά τεκμηριωμένος σχεδιασμός.
Ο καθηγητής Διαχείρισης Φυσικών Καταστροφών και πρόεδρος του ΟΑΣΠ, μιλώντας στο ΕΡΤnews, εξήγησε ότι η ανησυχία για τη λειψυδρία είχε διατυπωθεί ήδη τα προηγούμενα χρόνια, αλλά η έκταση του προβλήματος ξεπέρασε τις αρχικές εκτιμήσεις.
Τόνισε πως «δεν φανταζόμασταν ότι τα δύο τελευταία χρόνια θα φτάναμε σε αυτό το σημείο», επισημαίνοντας ότι η Αττική οδηγήθηκε στην παρούσα κατάσταση λόγω της σχεδόν πλήρους απουσίας βροχοπτώσεων, και υπογράμμισε ότι η σημερινή συγκυρία απαιτεί «μετ’ επιτάσεως» συνολικό σχεδιασμό, προκειμένου να αποφευχθούν σοβαρές ελλείψεις τα επόμενα δύο χρόνια.
Για τη διαχείριση των υδάτινων πόρων εξήγησε ότι κάθε περιοχή έχει διαφορετικές ανάγκες και ότι πολλά νησιά βρίσκονται πλέον αντιμέτωπα με εξαιρετικά περιορισμένες δυνατότητες υδροληψίας από υπόγεια στρώματα, ενώ υπογράμμισε ότι η υπεράντληση για χρήσεις όπως η πλήρωση πισινών δεν μπορεί να συνεχιστεί και ότι απαιτείται συντονισμένη πολιτική.
Σημείωσε επίσης ότι υπάρχουν ακόμη υπόγειοι υδροφορείς γύρω από την Αττική και σε νησιωτικές περιοχές που δεν έχουν εξαντληθεί, όμως η αξιοποίησή τους πρέπει να γίνει οργανωμένα και όχι μέσω μεμονωμένων ιδιωτικών γεωτρήσεων.
Αναφέρθηκε και στην ανάγκη έργων εμπλουτισμού των υπόγειων υδροφόρων οριζόντων, ιδιαίτερα μετά από μεγάλες πυρκαγιές, τονίζοντας ότι οι υπόγειοι υδροφορείς αποτελούν «τους μεγαλύτερους ταμιευτήρες που υπάρχουν». Παράλληλα, επεσήμανε ότι σε πολλά νησιά ταμιευτήρες, λίμνες και φράγματα που κατασκευάστηκαν τα προηγούμενα χρόνια δεν μπορούν πλέον να λειτουργήσουν λόγω της έλλειψης νερού, στοιχείο που καθιστά αναγκαία την αναθεώρηση της στρατηγικής.
Όσο για την αφαλάτωση, προειδοποίησε ότι δεν αποτελεί εύκολη ή ανεπιφύλακτη λύση, καθώς, όπως είπε, η διαδικασία συνοδεύεται από σημαντική κατανάλωση ενέργειας και περιβαλλοντικό αποτύπωμα, ειδικά εάν η ενέργεια δεν προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές. Τόνισε επίσης ότι η χρήση αφαλατώσεων στα νησιά πρέπει να γίνεται με ιδιαίτερη προσοχή λόγω των πιθανών επιπτώσεων στο θαλάσσιο οικοσύστημα και του υψηλού ενεργειακού κόστους, που συνδέεται με αύξηση των εκπομπών και ενίσχυση του φαινομένου του θερμοκηπίου.
Τέλος σημείωσε ότι απαιτείται ένα εξειδικευμένο σχέδιο ανά περιοχή, το οποίο θα περιλαμβάνει αξιοποίηση επιφανειακών και υπόγειων νερών, καθώς και στοχευμένη εφαρμογή αφαλάτωσης. Εκτίμησε ότι, παρά το γεγονός ότι οι πρόσφατες βροχοπτώσεις δημιουργούν ένα πιο θετικό πλαίσιο, «αυτό δεν σημαίνει ότι μπορούμε να χαλαρώσουμε», υπογραμμίζοντας την ανάγκη συνεχούς επαγρύπνησης και οργανωμένης δράσης.
