Νικήτας Κακλαμάνης για Μάρω Κοντού: «Ταξιδιάρα ψυχή και αιώνια έφηβη» – Το συγκινητικό τελευταίο αντίο
Με σπασμένη φωνή ο πρόεδρος της Βουλής αποχαιρέτησε τη μεγάλη ηθοποιό
Με έντονη συγκίνηση και εμφανώς φορτισμένος, ο πρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης αποχαιρέτησε τη Μάρω Κοντού, εκφωνώντας έναν ιδιαίτερα προσωπικό επικήδειο λόγο στη Μητρόπολη Αθηνών.
«Αυτό που με πονάει είναι ότι, αντί να σου πω “καλημέρα”, όπως συνηθίζαμε τόσα χρόνια, πρέπει τώρα να σου πω το οριστικό “καληνύχτα”», ανέφερε συγκινημένος, αναφερόμενος στη σχέση που είχε αναπτύξει με τη σπουδαία ηθοποιό μέσα από τα χρόνια.
Ο Νικήτας Κακλαμάνης μίλησε για τις αμέτρητες συζητήσεις και κοινές στιγμές που μοιράστηκαν γύρω από το θέατρο, τον κινηματογράφο, την τέχνη, την πολιτική και όλα όσα τους ένωσαν, τονίζοντας πως η σχέση τους ξεκίνησε από τον θαυμασμό του προς το πρόσωπό της και εξελίχθηκε σε μια βαθιά και ειλικρινή φιλία.
Αναφερόμενος στην προσωπικότητα της Μάρως Κοντού, την περιέγραψε ως μια γυναίκα με έμφυτη ευγένεια, ανεξαρτησία, ελευθερία και δύναμη, η οποία σε όλη της τη ζωή πορεύτηκε με αξίες, πεποιθήσεις και οδηγό την καρδιά της.
Ξεχωριστή αναφορά έκανε στη διαδρομή της από τα Ψαρά, στις σπουδές της στην υποκριτική, τον χορό και τη Φιλοσοφική Σχολή, υπογραμμίζοντας πως η μόρφωση και οι ικανότητές της τη βοήθησαν να ξεχωρίσει σε έναν απαιτητικό και ανδροκρατούμενο χώρο.
Ο πρόεδρος της Βουλής στάθηκε ιδιαίτερα στο μεγάλο καλλιτεχνικό έργο της Μάρως Κοντού, η οποία για περισσότερες από έξι δεκαετίες χάρισε στο κοινό πάνω από 90 θεατρικές παραστάσεις και 60 κινηματογραφικές ταινίες, ενώ παρέμεινε ενεργή και στην τηλεόραση.
Παράλληλα, αναφέρθηκε και στην αγάπη της για τη ζωγραφική, χαρακτηρίζοντάς τη «ταξιδιάρα ψυχή και αιώνια έφηβη», που εξέφραζε την ευαισθησία και τη δημιουργικότητά της και μέσα από την εικαστική τέχνη.
Ολοκληρώνοντας τον λόγο του, ο Νικήτας Κακλαμάνης είπε το τελευταίο «καλό σου ταξίδι» στη μεγάλη ηθοποιό, υπογραμμίζοντας πως η Μάρω Κοντού θα παραμείνει ζωντανή μέσα από το σπουδαίο έργο της, τη γενναιοδωρία της ψυχής της και τις αναμνήσεις που άφησε σε όλους όσοι είχαν την τύχη να τη γνωρίσουν.
Αναλυτικά ο επικήδειος του Νικήτα Κακλαμάνη:
«Σήμερα γελάς για τελευταία φορά εκεί, στο συννεφάκι του έργου της ζωής σου. Αυτό που με πονάει είναι ότι αντί να σου πω καλημέρα, όπως συνηθίζαμε τόσες δεκαετίες συστηματικά, από κοντά ή από τηλέφωνο, θα πρέπει να σου πω οριστικά καληνύχτα. Μια καληνύχτα στις μικρές καθημερινές στιγμές μας, καληνύχτα στις συναντήσεις και τις ατελείωτες κουβέντες μας, καληνύχτα στις συζητήσεις μας για το θέατρο, τον κινηματογράφο, την τέχνη της πολιτικής και την πολιτική της τέχνης. Καληνύχτα στις κοινές μας διαδρομές στα κοινά της χώρας, καληνύχτα στην ίδια πάντα νεανική συνείδηση κάθε φορά που ανταμώναμε. Καληνύχτα σε μια σχέση 30 ετών που ξεκίνησε από το δικό μου θαυμασμό και κατέληξε στη δική μας ζεστή αμοιβαιότητα.
Λένε μάλλον πως ο Θεός δημιούργησε τον άνδρα, αλλά μετά κατάλαβε πως είναι ικανός για κάτι περισσότερο και δημιούργησε τη γυναίκα. Πάνω σε αυτά τα σχέδιά του έπλασε και εσένα. Ένα πλάσμα αιθέριο, λυγερόκορμο, εντυπωσιακό, μια αρχοντική μορφή με έμφυτη ευγένεια, ένα φιλικό, ανεξάρτητο, ελεύθερο και μαχητικό. Μια γυναίκα με ισχυρή προσωπικότητα, θέληση και πεποιθήσεις, που έζησε με τη δική της ιδιοσυγκρασία και με το πείσμα να καταρρίψει στερεότυπα για να φτιάξει τη ζωή στα δικά της ανθρώπινα μέτρα.
Εσύ, το νεαρό κορίτσι από τα Ψαρά, το νησί του πατέρα σου, με εξαιρετικές σπουδές υποκριτικής και χορού, αλλά και με το πτυχίο της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, θωρακίστηκες με γνώσεις και ικανότητα για να κατακτήσεις έναν ανδροκρατούμενο και συχνά αφιλόξενο κόσμο. Δεκάδες χρόνια θέατρο και κινηματογράφο, με 90 έργα και 61 ταινίες, από το 1954 έως και σήμερα, αλλά και με μια ακούραστη πορεία στην τηλεόραση, από τη δεκαετία του ’70 έως και μερικούς μήνες νωρίτερα, μέσα στο 2022.
Ταξιδιάρα εσύ και αιώνια έφηβη, η Μάρω. Άγγιξες με σεβασμό και τα εικαστικά, ζωγραφίζοντας με πάθος και ξεχωριστή λεπτότητα. Αεικίνητη, ανήσυχη, ασταμάτητη. Απέδειξες ότι η ηλικία είναι απλώς δύο ψηφία της αριθμητικής και όχι η ουσία της ύπαρξής μας. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η Μάρω έδωσε την καρδιά και τα συναισθήματά της στα κοινά, είτε ως βουλευτής, είτε ως δημοτική σύμβουλος και πρόεδρος του Αθήνα 9.84 και κυρίως του Κέντρου Βρεφών «Η ΜΗΤΕΡΑ».
Η Μάρω που αφιέρωσε όλο της το είναι σε όλους εμάς που την αγαπήσαμε, χωρίς υστεροβουλία, χωρίς απωθημένα, χωρίς κέρδος ή κρυφές ατζέντες. Με μια πορεία ακάθεκτη και δημιουργική, με μια αγάπη για τον καθένα από εμάς και με μια αλήθεια καλλιτεχνική, όπως αυτή που συνόψισε εύστοχα κάποτε ο Ρίτσαρντ Μπάρτον: «Ο άνδρας ηθοποιός», είπε, «είναι κάτι λιγότερο από άνδρας. Η γυναίκα ηθοποιός όμως είναι κάτι περισσότερο». Αυτό το κάτι περισσότερο ήταν η Μάρω μας. Ήταν αυτό που ο Παλαμάς έγραψε κάποτε σε ένα μονόλογο: «Όταν μιλάς εσύ, ένας λαός ολόκληρος τα λόγια σου τα ψιθυρίζει.
Κάθε σου ιστορία, χωρίς να το καταλαβαίνεις, γίνεται συνθήκη. Δεν είσαι η μια, είσαι η φυλή, η διαλαλήτρα. Δεν έχεις τίποτα σερνικό, είσαι ψυχή μονάχα. Τα μάτια σου ποτέ δεν ησυχάζουν, ποτέ δεν σκοτεινιάζουν». Μάρω μας αγαπημένη, μεγάλο το κενό της απουσίας σου, αλλά και αθάνατη η πίκρα της απουσίας σου. Σήμερα, ένας ακόμη Ιούλιος που μας έδειξε κάποτε η Αλίκη, η Τζένη, η Ρένα, παίρνει σήμερα και εσένα. Είναι βαριά η ψυχή, γιατί από σήμερα και για πάντα δεν θα ξανακούσει κανείς από εμάς να πεις μια λέξη. Αλλά εσύ, αυτή τη λέξη θα στη πω εγώ για τελευταία φορά: Σ’ αγαπάμε, καλό ταξίδι».
Προσθέστε το vradini.gr στις προτιμώμενες πηγές σας στη Google και δείτε περισσότερα άρθρα μας στις αναζητήσεις σας. Κάντε κλικ εδώ.
