Ένας στους τρεις ερωτηθέντες απάντησε στους ερευνητες του Πανεπιστημιακού Κολεγίου του Λονδίνου (University College London – UCL) πως γενικώς απόλαυσε την περίοδο των περιοριστικών μέτρων.  

Ωστόσο, η έρευνα υπογραμμίζει τις κοινωνικές ανισότητες που ουσιαστικά διαμόρφωσαν την εμπειρία των Βρετανών, με εκείνους με υψηλότερα εισοδήματα και εκείνους που δεν έπασχαν από υποκείμενα ψυχικά νοσήματα να είναι πιο πιθανό να απολαμβάνουν την περίοδο εγκλεισμού.   Ενήλικοι ηλικίας μεταξύ 30 και 59, άνθρωποι που συγκατοικούσαν με άλλους ή νοικοκυριά με παιδιά στο σπίτι ήταν μεταξύ των ομάδων που ήταν πιθανότερο να έχουν μια πιο θετική εμπειρία.  

Την ίδια ώρα, αυτοί με χαμηλότερο εισόδημα, που ζουν σε πυκνοκατοικημένα καταλύματα ή νιώθουν πιο απομονωμένη ζώντας μόνοι ίσως δεν απόλαυσαν το lockdown ή έχουν ανάμεικτα συναισθήματα για την εμπειρία αυτή.    

«Δεδομένου του ότι οι πολίτες με χαμηλότερα εισοδήματα ήταν πιο επιρρεπείς στις αρνητικές κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες της πανδημίας, δεν αποτελει έκπληξη πως ήταν πιθανότερο να μην απολαύσουν το lockdown απ’ότι εκείνοι με υψηλότερα εισοδήματα» αναφέρει η Σέριλ Λόιντ, επικεφαλής εκπαιδευτικού προγράμματος στο Nuffield Foundation που συμμετείχε στην έρευνα, συμπληρώνοντας: «Είναι κομβικό η κυβερνητική πολιτική να αναλάβει δράση ώστε να μειώσει τις ανισότητες και να ελαχιστοποιήσει τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της πανδημίας στα χαμηλά εισοδήματα» πρόσθεσε.  

Σκωτσέζοι και Ουαλοί απόλαυσαν την περίοδο εγκλεισμού λιγότερο από τους κατοίκους της Αγγλίας.   Οι ερωτηθέντες κλήθηκαν επίσης να απαντήσουν στο κατά πόσο πίστευαν πως θα τους έλειπε το lockdown. Τα ευρηματα έδειξαν πως το 26% εκτίμησε πως περισσότερο θα τους έλειπε, το 61% πως όχι, ενώ ένα 13% εμφανίστηκε μπερδεμένο για το πώς ένιωσε.   Εν τω μεταξύ, το 40% των ενηλίκων δήλωσαν πως πήρε βάρος κατά τη διάρκεια της απομόνωσης, το 17% πως ήπιε περισσότερο από το κανονικό.  

Η λαϊκή στήριξη στα μέτρα περιορισμού αρχικά ήταν υψηλή. Ωστόσο, στη συνέχεια, μια σειρά αμφιλεγόμενων αποφάσεων της κυβέρνησης -μεταξύ αυτών και η άρνηση Τζόνσον να παύσει στενό του συνεργάτη που παραβίασε το πρωτόκολλο αυτοαπομόνωσης- προκάλεσε αγανάκτηση μεταξύ των Βρετανών πολιτών, πλήττοντας τα ποσοστά έγκρισης των κυβερνητικών χειρισμών.  

Η βρετανική κυβέρνηση επέβαλε άνευ προηγουμένου μέτρα περιορισμού σχετικά αργά, στις 23 Μαρτίου, κλείντας επιχειρήσεις και θεάματα και επιτρέποντας την κυκλοφορία για ελάχιστους ουσιώδεις σκοπούς.