Η Ελλάδα αναβαθμίζεται αμυντικά όχι μόνο σε θέματα εξοπλισμών, αλλά και σε θέματα οργάνωσης, διοίκησης, και διεξαγωγής επιχειρήσεων.

Ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ στρατηγός Κώνσταντίνος Φλώρος, κάνει πράξη σε συνεργασία με την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Άμυνας, ένα πάγιο αίτημα όλων των ανωτάτων αξιωματικών που διοίκησαν Ειδικές Δυνάμεις είτε στο στρατό Ξηράς είτε στο Ναυτικό. Τη ενοποίηση όλων των πτυχών των Ειδικών Δυνάμεων και την δημιουργία ενός ξεχωριστού σχήματος το οποίο θα είναι διακλαδικό και θα υπάγεται στον αρχηγό ΓΕΕΘΑ.

Συγκεκριμένα ο κ.Φλώρος δημιουργεί μια ξεχωριστή διοίκηση, η οποία θα είναι ανεξάρτητη από τις υπόλοιπες οργανικές μονάδες και σχηματισμούς του στρατού, και θα επιτρέπει την ενιαία επιχειρησιακή σχεδίαση και την κοινή αντίληψη ως προς την εκτέλεση ειδικών επιχειρήσεων. 

Ο Α/ΓΕΕΘΑ προχώρησε  στη συγκρότηση της Διοίκησης Ειδικού Πολέμου (ΔΕΠ), η οποία θα διοικείται από Αντιστράτηγο, και θα είναι χωρισμένη σε δύο τμήματα:

Το πρώτο τμήμα θα είναι η Μεραρχία Ειδικών Δυνάμεων  στην οποία θα συμπεριλαμβάνονται οι καταδρομείς, οι πεζοναύτες, και αλεξιπτωτιστές, ενώ στο δεύτερο τμήμα τμήμα θα περιλαμβάνονται η Ζ΄Μοίρα Αμφιβίων Καταδρομών (ΜΑΚ), τμήμα της Διοίκησης Υποβρυχίων Καταστροφών ( ΔΥΚ), το Τάγμα Εναέριου Εφοδιασμού (ΤΕΝΕΦ) και όλες τις μοίρες αμφίβιων καταδρομών.

Στο νέο αυτό σχήμα θα ενταχθούν επίσης τα ελικόπτερα  ΝΗ-90 και Σινούκ, ενώ ο στόχος του στενού επιτελείου του Α/ ΓΕΕΘΑ είναι η μετεξέλιξη σε Μονάδα Αεροπορικών Ειδικών Επιχειρήσεων, έχοντας ως  πρότυπο τις ΗΠΑ (Special Operations Air Task Group).

Όπως λένε ανώτατοι στρατιωτικοί, οι πιλότοι και τα πληρώματα αυτής της αεροπορικής μονάδας που θα δημιουργηθεί, θα λάβουν ξεχωριστή ειδικά  εκπαίδευση και θα ανήκουν αποκλειστικά στη Διοίκηση Ειδικού Πολέμου.

Αυτή η ξεχωριστή δομή σύμφωνα με τους επιτελείς του ΓΕΕΘΑ προσφέρει ευελιξία, ταχύτητα και δυνατότητα γρήγορης λήψης αποφάσεων σε Εβρο, και Αιγαίο, ενώ επιπροσθέτως επαυξάνεται η διακλαδικότητα και εξασφαλίζεται η αυτοδυναμία σε προσωπικό, εναέρια και πλωτά μέσα με σκοπό τη διεξαγωγή ειδικών επιχειρήσεων.

Οι τρείς βασικοί “Εθνικοί τομείς” δραστηριοποίησης της ΔΕΠ θα  είναι επιθετικές ενέργειες, επιτήρηση και αναγνώριση και  ο ανορθόδοξος πόλεμος.

Οι πληροφορίες του vradini.gr αναφέρουν ότι αυτός ήταν ο σχεδιασμός από την εποχή του πρώην υπουργού και επί χρόνια Α/ΓΕΕΘΑ Βαγγέλη Αποστολάκη, ο οποίος έχει περάσει χρόνια διοίκησης σε μονάδες ειδικών επιχειρήσεων του Ναυτικού, και θεωρούσε απαραίτητη την ενοποίηση όλων των σχημάτων τόσο του Στρατού όσο και του Πολεμικού Ναυτικού υπό μια ενιαία επιχειρησιακή διοίκηση. Ο στρατηγός Φλώρος ήταν από τους στενούς συνεργάτες του Βαγγέλη Αποστολάκη, και ήξερε από πρώτο χέρι τους σχεδιασμούς, αλλά και τις ανάγκες που τον επιβάλλουν.

Άλλωστε καταδρομέας επί χρόνια και ο ίδιος, έχει εισηγηθεί στο παρελθόν κάτι ανάλογο, ώστε να υπάρχει ευελιξία και επιχειρησιακή δυνατότητα προσβολής του εχθρού, όπου χρειαστεί.

Κατά το παρεθόν, είχαν σημειωθεί παραφωνίες εξαιτίας της πολλαπλής διοίκησης και της ανάγκης συντονισμού των δυνάμεων, και αυτά διαπιστώθηκε κυρίως σε ασκήσεις διακλαδικές. Με την δημιουργία της ΔΕΠ ομογενοποιείται η ελίτ των ενόπλων δυνάμεων, αποκτά ενιαία διοίκηση, και δεν θα τίθεται πια θέμα συντονισμού. 

Ενίσχυση σε μέσα επιχειρήσεων

Το νέο σχήμα όμως χρειάζεται και ενισχυμένο οπλισμό για να ανταπεξέλθει στις προκλήσεις, και προχώρησε στην απόκτηση συγκεκριμένων υλικών που αναβαθμίζει τις Ειδικές Δυνάμεις οι οποίες  αποτελούν στρατηγικό εργαλείο στα χέρια της πολιτικής ηγεσίας.

Όπως εξηγούν οι αξιωματικοί του ΓΕΕΘΑ ο σχεδιασμός και η εκτέλεση αποστολών ειδικών επιχειρήσεων προϋποθέτουν τα κατάλληλα υλικά είτε αυτά λέγονται υποβρύχια σκούτερ είτε drones.

Και έτσι -προσθέτουν- είναι εξαιρετικά σημαντικό το γεγονός πως συντελείται μια ουσιώδης αναβάθμιση στις Ειδικές Δυνάμεις και αυτό πρέπει να αναδειχθεί και να προβληθεί.

Οι επιτελείς που ασχολήθηκαν με την ενίσχυση των υλικών διεξαγωγής πολέμου, κινήθηκαν γρήγορα και εξασφάλισαν από το Ειδικό Τμήμα Αλεξιπτωτιστών το υποβρύχιο σκούτερ DIVEJET RD2 (είναι για το πεδίο διεξαγωγής επιχειρήσεων και μόνο) το οποίο  μπορεί να μεταφέρει έναν ή δύο βατραχανθρώπους σε βάθος 60 μέτρων, και θεωρείται σημαντική αναβάθμιση των επιχειρησιακών μέσων διείσδυσης των μονάδων ειδικών επιχειρήσεων.

Όπως εξηγεί απόστρατος βατραχάνθρωπος στο vradini.gr το εν λόγω σκούτερ προορίζεται για επιχειρήσεις αφανούς διείσδυσης βατραχανθρώπων, και εάν υπήρχε κάτι τέτοιο στα Ίμια -σύμφωνα με τον ίδιο- τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά.

Επίσης το σκούτερ αυτό το οποίο ζυγίζει 35 κιλά, μπορεί να το φέρει αλεξιπτωτιστής ο οποίος αφού εκτελέσει άλμα σε θαλάσσιο περιβάλλον μπορεί να επιχειρήσει με αυτό προσεγγίζοντας μια τοποθεσία.

Όπως λένε στρατιωτικοί η ενίσχυση με τέτοιου είδους “επιχειρησιακά βοηθήματα” συνιστά κατακόρυφη ενίσχυση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων και ικανοτήτων των καταδρομών, σε αποστολές διείσδυσης και διαφυγής/απαγκίστρωσης από μια περιοχή υψηλού ενδιαφέροντος.

Ο απόστρατος αξικωματικός του Π.Ν. που μίλησε στο vradini.gr επισήμανε ότι κάνοντας χρήση τέτοιων υλικών όπως το DIVEJET RD2 “τριπλασιάζεται η απόσταση υποβρύχιας διείσδυσης συγκριτικώς με άλλα υφιστάμενα υλικά ή κολυμπώντας υποβρυχίως φέροντας καταδυτική συσκευή κλειστού κυκλώματος”.

Πέραν τούτου, οι καταδρομείς απέκτησαν αρκετά drone Matrice 300 RTK τα οποία φέρουν θερμικές κάμερες, έχουν μέγιστη εμβέλεια πτήσης τα 15 χιλιόμετρα και αυτονομία πτήσης 55 λεπτά.

Σύμφωνα με στρατιωτικές  πηγές μπορούν να επιχειρούν σε ακραίες θερμοκρασίες από -20 κελσίου έως τους 50 βαθμούς, ενώ μπορούν να σηκώσουν αισθητήρα μέγιστου βάρους 2,7 κιλών, και έχουν τη δυνατότητα να μεταδίδει δεδομένα εικόνας σε πραγματικό χρόνο.

Τα συγκεκριμένα drones παραλήφθηκαν και εντάχθηκαν επιχειρησιακά μετά τα γεγονότα του Έβρου στο πλαίσιο της επιτήρησης συνόρων και αναβάθμισης των Ειδικών Δυνάμεων.

Ειδικά στη φύλαξη συνόρων, ενόψει του κινδύνου νέων “εισβολών” προσφύγων και μεταναστών, θα είναι εξαιρετικά χρήσιμα, και θεωρούνται “νευραλγικό υλικό” για αποστολές αναγνώρισης, συλλογής πληροφοριών, στοχοποίησης και επιτήρησης.

Όπως εξηγούν οι μύστες των στρατιωτικών εξοπλισμών, μια  ολιγομελής ομάδα καταδρομών σε αποστολή αναγνώρισης κάνοντας χρήση drone σε ύψος που δεν θα γίνει αντιληπτό λόγω θορύβου και παρατήρησης, αυτό μπορεί να συλλέξει καθοριστικής σημασίας πληροφορίες ή να εντοπίσει τρωτά και ευπαθή σημεία προ μιας αποστολής κρούσης στα πλαίσια ανορθόδοξου πολέμου.

Άλλωστε σε όλες τις μονάδες ειδικών επιχειρήσεων του κόσμου τα drone αποτελούν ένα απαραίτητο υλικό που βρίσκεται σε κάθε μοίρα ειδικών δυνάμεων.

Πέραν τούτων οι βαρτραχάνθρωποι ενισχύονται με τα νέα Σκάφη Ανορθόδοξου Πολέμου της Διοίκησης Υποβρυχίων Καταστροφών, τα νέα σκάφη MARK V τα οποία θεωρούνται κορυφαία στο είδος τους και ειναι δοκιμασμένα σε πεδία επιχειρήσεων.

Τα σκάφη έχουν ειδική σχεδίαση με γάστρα σχήματος V, κατασκευασμένο από αλουμίνιο τύπου 5086 έχουν μήκος 25 μέτρα, πλάτος 5,33 μέτρα, ύψος 5,33 μέτρα και το βύθισμα του 1,5 μέτρα ενώ το εκτόπισμα του σκάφους, πλήρες φορτίου, είναι 57 τόνοι.

Η εμβέλεια του σκάφους με ταχύτητα πλεύσης, είναι 550+ ναυτικά μίλια και η αυτονομία του για μία τυπική αποστολή φτάνει τις 12 ώρες. Το πλήρωμα του Mark-V αποτελείται από 5 άτομα και μπορεί να μεταφέρει σε αντικραδασμικά καθίσματα εξοπλισμένους στρατιώτες, οι οποίοι κάθονται πίσω από το πλήρωμα εντός της καμπίνας.

Το ωφέλιμο φορτίο που μπορεί να μεταφέρει το Mark-V είναι 2.948 κιλά. Επιπλέον το σκάφος μεταφέρει δύο φουσκωτά σκάφη με δυνατότητα μεταφοράς 8 ανδρών έκαστο, τα οποία βρίσκονται σε ειδικό χώρο στην πρύμνη, από όπου μπορούν να εξαπολυθούν με ευκολία χάρις στη κεκλιμένη ράμπα που διαθέτουν.

Το Mark-V διαθέτει πέντε σημεία ανάρτησης πολυβόλων των 7,62 και 12,7 χλστ καθώς και βομβιδοβόλων των 40 χλστ. Επιπλέον στο σκάφος μπορεί να τοποθετηθεί μία τηλεχειριζόμενη πλατφόρμα εξοπλισμένη με ένα πυροβόλο των 25 χλστ, ενώ υπάρχει και υποδομή για τη χρήση αντιαεροπορικών βλημάτων FIM-92 Stinger.

Ο ηλεκτρονικός εξοπλισμός του σκάφους περιλαμβάνει Radar ναυτιλίας, GPS, σύστημα κινούμενου χάρτη, συστήματα επικοινωνιών που απαρτίζεται από συσκευές VHF-BTB, VHF-FM, UHF/VHF-FM, LOS/SATCOM, VHF-High Band, και σύστημα αναγνώρισης φίλου ή εχθρού (IFF).

Τα σκάφη αυτά είναι ιδιαίτερα χρήσιμα για αποστολές διείσδυσης των ΟΥΚ και ακολούθως διαφυγής – απαγκίστρωσης από τη περιοχή ενδιαφέροντος.