ΗΠΑ: Η δημοτικότητα του προέδρου Μπάιντεν στο χαμηλότερο επίπεδο της

Η πτώση της κυβέρνησης του Αφγανιστάν, την οποία στήριζαν οι ΗΠΑ, έπεσε γρηγορότερα από ότι πίστευαν οι Αμερικανοί στην Ουάσιγκτον και φοβόντουσαν οι Αφγανοί στην Καμπούλ.

Από την Κυριακή το απόγευμα, οπότε ο πρόεδρος της χώρας, Ασράφ Γκάνι, εγκατέλειψε το έθνος του, οι Ταλιμπάν έχουν επί της ουσίας αναλάβει και πάλι τον έλεγχο του Αφγανιστάν. Ο Τζο Μπάιντεν σε μια απέλπιδα προσπάθεια περιορισμού της ζημίας διέταξε την αποστολή επιπλέον χιλιάδων στρατευμάτων στα εδάφη του για την ασφαλή μεταφορά του διπλωματικού προσωπικού των ΗΠΑ που βρίσκεται ακόμα στην Καμπούλ.

Είναι μια τραγική εξέλιξη για την κυβέρνηση στην Ουάσιγκτον, λίγες μόλις ημέρες πριν την 20η επέτειο από τις τρομοκρατικές επιθέσεις της Μαύρης Τρίτης της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001, που οδήγησαν και στην απόφαση του αμερικανικού πολέμου στο Αφγανιστάν. Οι Δημοκρατικοί μετά την απόφαση του προέδρου τους να αποχωρήσουν ολοκληρωτικά τα αμερικανικά στρατεύματα από το Αφγανιστάν, παρότι γνώριζαν ότι οι Ταλιμπάν βρίσκονταν σε εγρήγορση να σπείρουν το χάος βρίσκονται σε θέση άμυνας. Οι Ρεπουμπλικάνοι τους επιτίθενται από κάθε πλευρά, ωστόσο αυτός ο πόλεμος, ο μακροβιότερος των ΗΠΑ σε χώρα του εξωτερικού δεν έχει μια μόνο μια ανάγνωση, ούτε ερμηνεύεται με τα χρώματα του άσπρου και του μαύρου.

Έπαιξε και έχασε ο Τζο Μπάιντεν στο Αφγανιστάν | laden

Ένας δύσκολος πόλεμος

Εξαρχής όλοι γνώριζαν ότι η αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων από αυτόν τον πόλεμο τόσο μακριά από την πατρίδα τους, ο οποίος στοίχησε τη ζωή σε 172.000 άτομα, ανάμεσα τους Αμερικανούς στρατιώτες, και υποχρέωσε τις ΗΠΑ να διαθέσουν 1τρισ. δολάρια σε μια μαύρη κυριολεκτικά τρύπα θα ήταν μια περίπλοκη διαδικασία, ένα μεγάλο πλήγμα για την αμερικανική περηφάνια.

Οι επικριτές του Μπάιντεν συνέκριναν την απόφαση του αυτή με την πτώση της Σαϊγκόν μετά τη σύγκρουση στο Βιετνάμ ή τη σφαγή στη Σρεμπρένιτσα τη δεκαετία του 1990. Το Αφγανιστάν όμως είναι μια ξεχωριστή περίπτωση. Οι δομές της χώρας και η οικονομία της πνέουν τα λοίσθια, εν μέρει και εξαιτίας της διεφθαρμένης κυβέρνησης που στήριζαν τόσο καιρό οι Αμερικανοί, ενώ ποτέ τους οι τελευταίοι δεν κατάφεραν να έρθουν σε συμφωνία με τον απλό λαό της. Κι όλα αυτά όταν το 90% της ηρωίνης που διακινείται στον κόσμο παράγεται στα δικά της εδάφη, καθιστώντας αυτήν ένα περίεργο μήλο της έριδος για πολλούς παίκτες.

Οι Αμερικανοί πρόεδροι

Η αδυναμία να υπάρξει σταθερότητα στη χώρα και οικονομική ανάπτυξη προβλημάτισε πολύ τους Αμερικανούς τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα μετά το θάνατο του Οσάμα μπιν Λάντεν που υπήρξε ο ενορχηστρωτής των τρομοκρατικών χτυπημάτων στις ΗΠΑ την 11η Σεπτεμβρίου. Για του λόγου τα ασφαλές ο Τζορτζ Μπους ο νεώτερος επικεντρώθηκε στο Ιράκ, μια άλλη αμερικανική στρατιωτική επιχείρηση μεγάλου κόστους με φτωχά αποτελέσματα, ενώ ο Μπαράκ Ομπάμα έριξε όλες τους τις δυνάμεις στον εντοπισμό και το τέλος του Σαουδάραβα κροίσου.

Ο Ντόναλντ Τραμπ και η απόφαση του η Αμερική να ασχοληθεί με τα εσωτερικά της τον ώθησε στο να συμφωνήσει με τους Ταλιμπάν την αμερικανική αποχώρηση. Αυτήν πραγματοποίησε τελικά ο Μπάιντεν, γιατί δεν είχε άλλη επιλογή απέναντι σε αυτόν τον πόλεμο, που και πολλές αμερικανικές ζωές στοίχησε και πολλά αμερικανικά δολάρια «έφαγε», χωρίς ποτέ να γίνει αποδεκτός από το λαό της χώρας. Ο Μπάιντεν άλλωστε ανέκαθεν πίστευε στην αξία της περιορισμένης αμερικανικής συμμετοχής στο Αφγανιστάν με βασικό στόχο να μην αποτελέσει ποτέ ξανά αυτή  χώρα ορμητήριο για μια επίθεση κατά των ΗΠΑ. Η σκέψη του ήταν σωστή, ο υπολογισμός του λάθος και χωρίς την αμερικανική παρουσία στα αφγανικά εδάφη συνέβη αυτό που περίμεναν όλοι ότι θα συμβεί: οι Ταλιμπάν ελέγχουν την Καμπούλ και αν το πολιτικό μέλλον του Μπάιντεν αφορά την Αμερική και μόνο τα καραβάνια των προσφύγων που αναμένεται να κατακλύσουν τη Μεσόγειο ανησυχούν ολόκληρο τον κόσμο και φυσικά την Ελλάδα.

Έπαιξε και έχασε ο Τζο Μπάιντεν στο Αφγανιστάν | immigrants

Το μεταναστευτικό και η Ελλάδα

Το πρόβλημα και πάλι είναι ότι οι πρόσφυγες θα έχουν μόνο μία επιλογή: την Ευρώπη, οι κυβερνήσεις της οποίας πολλοί αμφισβητούν ότι είναι αρκετά ισχυρές για να επιβιώσουν των νέων προσφυγικών ροών. Μοιραία Ελλάδα, Κύπρος, Ισπανία, Ιταλία και Μάλτα βάζουν τις εξελίξεις στο Αφγανιστάν στην ατζέντα του έκτακτου συμβουλίου Εσωτερικών Υποθέσεων της ερχόμενης Τετάρτης, και ζητούν με την επιστολή του υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής και Ασύλου, Νότη Μηταράκη, στον προεδρεύοντα του Συμβουλίου, Σλοβένο υπουργό Εσωτερικών Αλές Χόις, να συζητηθούν «οι έκτακτες συνθήκες στο Αφγανιστάν» και «οι επιπτώσεις που πιθανόν θα έχουν στο μεταναστευτικό στις χώρες υποδοχής» και «σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση». Κι όλα αυτά στη βάση του κακού αλλά ρεαλιστικού σεναρίου που θέλει το τεράστιο μεταναστευτικό κύμα, που θα κατακλύσει αρχικά την Τουρκία, να κινηθεί στη συνέχεια προς τη χώρα μας και τα υπόλοιπα μεσογειακά κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.