Σαράντα χρονών έγινε αυτό τον μήνα το new wave άλμπουμ της Λίντα Ρόντσταντ, «Mad Love» (κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 1980). Είναι το πιο περίεργο άλμπουμ της, με τρία τραγούδια του Elvis Costello. Με τον καιρό, ξεχάστηκε, έχει «διαγραφεί» από την επίσημη ιστορία της, ούτε καν η ίδια δεν βρήκε έναν καλό λόγο να πει γι’ αυτό. Για πολλούς όμως, είναι μια από τις κορυφαίες στιγμές στην καριέρα της: η απάντησή της στο «Tusk» των Fleetwood Mac, καθώς η πριγκίπισσα του γλυκού ήχου του Λος Άντζελες της δεκαετίας του 1970 έκανε ένα σάλτο στα δερμάτινα μπουφάν και τις στενές γραβάτες.

   Ήταν η εποχή που η Λίντα εγκατέλειπε την εικόνα της τής δεκαετίας του 1970. Είχε βαρεθεί να παίζει τη χίπι Αμερικάνα γλυκούλα, συνέχεια ξυπόλητη και φορώντας πουκαμισάκια Cub Scout. Αλλά, πάνω απ’ όλα, ήθελε να τραγουδήσει κάποια τραγούδια του Costello. Το «Mad Love» δεν ήταν εμπορική επιτυχία, έβαλε τελεία στη βασιλεία της Ronstadt στα pop charts. Ο ίδιος ο Costello ανέλαβε την ευθύνη: «Να ηχογραφήσεις τέσσερα από τα τραγούδια μου – αυτό αρκεί για να τερματίσει την καριέρα του οποιουδήποτε!» Ήταν μια κακιασμένη αντίδραση του Costello, αλλά η Linda καυχιόταν για το πόσο τη μισούσε o Elvis. Ωστόσο, τη δεκαετία του 1980 δεν σε άφηναν να βγεις από δισκάδικο αν δεν κατάφερναν να σε κάνουν ν’ αγοράσεις ένα «Mad Love». Οι new wave τύπισσες και τυπάδες ήταν πιο ανοιχτοί στο πώς έδωσε τα τραγούδια του Costello, αφού κατάφερε να βάλει μέσα περισσότερη σπίθα απ’ ό,τι ο ίδιος.

   «Στ’ αλήθεια, ειδικά το “Party Girl”, το αγάπησα» είχε εξομολογηθεί στο Goldmine. «Λένε ότι δεν είμαι τίποτ’ άλλο από ένα party girl. Αυτό το τραγούδι μού έκανε εντύπωση, αλήθεια. Αγαπούσα να τραγουδάω αυτό το τραγούδι».

Το άλμπουμ «Mad Love» ήταν το τελευταίο σημείο που υπερασπίστηκε η Ronstadt ως σταρ της ροκ. Και παραμένει «μύγα μέσα στο γάλα» στην καριέρα της. Μπορεί να το κορόιδεψαν, να το ξέχασαν, αλλά 40 χρόνια αργότερα εξακολουθεί να ακούγεται σαν Λίνα Ρόντσταντ στα καλύτερά της και πιο θαρραλέα της.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ