Φέτος, οι καταλήψεις στα σχολεία ξεκίνησαν πολύ νωρίς, πριν καλά καλά τα παιδιά προσαρμοστούν στη νέα πραγματικότητα του κορωνοϊού.

Κάτι τα λάθη που έγιναν με τις μάσκες στα σχολεία, κάτι οι ελλείψεις που υπάρχουν, όπως κάθε χρόνο, σε καθαρίστριες και εκπαιδευτικούς, έδωσαν αφορμή να βρει κατάλληλο έδαφος από νωρίς το «μικρόβιο» των καταλήψεων.

Στην αρχή κυριάρχησαν οι αρνητές της μάσκας. Γονείς και παιδιά που διαφωνούσαν, άρχισαν να διαμαρτύρονται για την αναγκαστική χρήση μάσκας στα σχολεία.

Και παρατηρήθηκε το εξής οξύμωρο φαινόμενο. Από τη μία οι καταληψίες μαθητές να ζητούν περισσότερες καθαρίστριες, περισσότερες αίθουσες με λιγότερους μαθητές για να προστατευτούν από τον κορωνοϊό, και από την άλλη δεν φορούσαν μάσκες γιατί δεν πίστευαν στην πανδημία.

Με απλά λόγια, το μήνυμα των αρνητών μάσκας ήταν: το κράτος να προσλάβει καθαρίστριες και να φτιάξει αίθουσες για να μας προστατεύσει από τον κορωνοϊό, στον οποίο δεν πιστεύουμε!

Απ’ όπου και αν το πιάσει κανείς, δεν θα μπορέσει να βγάλει άκρη με όλους αυτούς τους «αγωνιστές των καταλήψεων», γιατί η βασική τους επιδίωξη είναι το χάος στα σχολεία και η σύγχυση στην αντιμετώπιση του κορωνοϊού. 

Το πρόβλημα, όμως, για μία ακόμη φορά δεν είναι τα προβλήματα και οι ελλείψεις στα σχολεία, ούτε οι «μπαχαλάκηδες». Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι κοινοβουλευτικά κόμματα προσπαθούν να εκμεταλλευτούν το μπάχαλο στην Εκπαίδευση και να καθοδηγήσουν τις κινητοποιήσεις. 

Στο όνομα της  καλύτερης Εκπαίδευσης για τους πολλούς, όλοι αυτοί υποβαθμίζουν χρόνο με το χρόνο τη δημόσια Εκπαίδευση και σπρώχνουν όλο και περισσότερους μαθητές στα ιδιωτικά σχολεία.

Η μεγάλη πλειοψηφία των γονιών και των μαθητών -λένε οι έρευνες- υποφέρουν κάθε χρόνο στα δημόσια σχολεία από τα στοιχεία εκείνα που ψάχνουν αφορμή για να κάνουν καταλήψεις και να γλιτώσουν μαθήματα.

Μάλιστα, οι ίδιες έρευνες δείχνουν πως η μεγάλη πλειοψηφία των γονιών όταν βελτιώνεται η οικονομική τους κατάσταση το πρώτο πράγμα που σκέφτονται είναι να στείλουν το παιδί τους σε ιδιωτικό σχολείο ώστε να μην έχει κενά στη μόρφωσή του.

Φέτος, υπάρχει και ένας επιπρόσθετος λόγος που ορισμένα κόμματα της αντιπολίτευσης επενδύουν στην «μπαχαλοποίηση» της Εκπαίδευσης. Καταρχήν, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και τα στελέχη του πιστεύουν πως με αυτό τον τρόπο θα μπορέσουν να ξεπεράσουν το πρόβλημα στρατηγικής που αντιμετωπίζει η Κουμουνδούρου ένα χρόνο τώρα, μετά την ήττα στις εκλογές.

Επίσης, θεωρούν πως έναν αντίπαλο αφού δεν μπορείς να τον αντιμετωπίσεις στα ίσα, και να κάνεις αξιόπιστη αντιπολίτευση, το καλύτερο είναι να υποκινείς διάφορες ομάδες  για να έρχονται εκείνες αντιμέτωπες με την κυβέρνηση.

Αυτή είναι μία τακτική που ακολούθησαν πολλά κόμματα της αντιπολίτευσης για πολλά χρόνια στο παρελθόν. Μόνο που τώρα τα πράγματα είναι διαφορετικά. Υπάρχει μία πανδημία που θερίζει, και στην παρούσα συγκύρια αυτό που ενδιαφέρει την πλειοψηφία των πολιτών είναι να έχει την υγεία του και να μην πεθάνει από τον ιό.

Αυτή τη διαφορά, όμως, φαίνεται ότι δεν μπορούν να την κατανοήσουν όσοι επενδύουν στο χάος που μπορεί να φέρει ο κορωνοϊός.

Στις μεγάλες κρίσεις και απειλές της ανθρώπινης ζωής η κοινωνία αντιδρά συντηρητικά και ακούει όσους μιλούν με σύνεση και μέτρο. Όχι αυτούς που δείχνουν να επιζητούν κέρδη από το χάος και το μπάχαλο.