Ένα από τα σημαντικότερα πολιτικά ερωτήματα που τίθενται στο δημόσιο διάλογο και δυσκολεύονται ακόμα και έμπειροι πολιτικοί αναλυτές να απαντήσουν, είναι το πώς μέσα σε συνθήκες πανδημίας, που δοκιμάζουν σκληρά την Κοινωνία και την Οικονομία, η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη όχι μόνο δεν δέχεται σοβαρά πλήγματα στην απήχησή της, αλλά, αντιθέτως, το γόητρό της παραμένει υψηλό, το κύρος του ίδιου του πρωθυπουργού αδιαμφισβήτητο, και το κυβερνών κόμμα, η Ν.Δ., αντί να μειώνει τη διαφορά της από τα άλλα κόμματα, ιδίως το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, τον ΣΥΡΙΖΑ, να τη διευρύνει.

Όσα χρόνια παρακολουθώ την πολιτική ζωή του τόπου και τις δημοσκοπήσεις, αυτό σπανίως συμβαίνει. Και μάλιστα μέσα σε συνθήκες πρωτοφανούς πανδημίας.

Μία κατά τεκμήριο λογική απάντηση στο ερώτημα αυτό, είναι ότι η κυβέρνηση έχει πράξει, σε γενικές γραμμές, τα σωστά στην αντιμετώπιση της πανδημίας, και η κοινωνία, παρά το ότι υποφέρει, της το αναγνωρίζει. Θεωρώ, μάλιστα, ότι ο κόσμος πιστεύει ότι αν στην εξουσία βρισκόταν μία άλλη κυβέρνηση, και ιδίως αυτή του Αλέξη Τσίπρα, τα πράγματα θα ήταν πολύ χειρότερα. Και ο κ. Μητσοτάκης στα μάτια της πλειοψηφίας αναδεικνύεται πολύ πιο σοβαρός, αξιόπιστος και ικανός έναντι των αντιπάλων του, ιδίως του κ. Τσίπρα. Αυτό προκύπτει και από τις δημοσκοπήσεις, όπως διαπιστώνει όποιος τις μελετά εις βάθος. 

Και εδώ βρίσκεται η ουσία της υπόθεσης. Η Ν.Δ. και ο Κυριάκος υπερισχύουν γιατί όχι μόνο τα καταφέρνουν καλά, αλλά, κυρίως, γιατί δεν έχουν σοβαρό αντίπαλο. Η αντιπολίτευση, και ιδίως αυτή του ΣΥΡΙΖΑ και του κ. Τσίπρα, είναι πολύ κατώτερη των κρίσιμων περιστάσεων που διέρχεται η χώρα.

Όποιος παρακολουθεί τις εργασίες της Βουλής αλλά και το δημόσιο λόγο των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ στα ραδιοτηλεοπτικά μέσα, διαπιστώνει την ένδεια του αντιπολιτευτικού του λόγου και, κυρίως, την έλλειψη κατεύθυνσης και ταυτότητας.

Τι είδους κόμμα είναι, άραγε, ο ΣΥΡΙΖΑ; Πού τοποθετείται στο πολιτικό ιδεολογικό σκηνικό; Είναι, άραγε, κόμμα της Αριστεράς, όπως έλεγε όταν ήρθε στην εξουσία του 2015; Αν παραμείνει εγκλωβισμένο στο χώρο της Αριστεράς οι προοπτικές του είναι πολύ περιορισμένες.

Ας είμαστε ειλικρινείς. Πουθενά στην Ευρώπη δεν είναι, πια, της μόδας η Αριστερά. Ούτε στην Ελλάδα, όπου η κοινωνία, αφού διαπίστωσε ότι το όνειρο της Αριστεράς μετατράπηκε σε εφιάλτη επί κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ, την αποκαθήλωσε και της έστρεψε επιδεικτικά την πλάτη της.

Αμιγώς κόμμα της Αριστεράς δεν πρόκειται στο ορατό μέλλον να ξαναέρθει στην εξουσία στην Ελλάδα και, κατά τη γνώμη μας, σε ολόκληρη την Ευρώπη. Εδώ και χρόνια, γνωρίζαμε ότι για να κερδίσει κάποιος εκλογές πρέπει να κυριαρχήσει στο χώρο του Κέντρου.

Σήμερα, αυτό ισχύει ακόμα περισσότερο, και ο ο Κυριάκος Μητσοτάκης κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να μονοπωλήσει το μεσαίο χώρο. Και μέχρι στιγμής, δείχνει να τα καταφέρνει.

Εξαιτίας και της αδυναμίας του ΣΥΡΙΖΑ να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες και να επιχειρήσει να γίνει ένα πραγματικά κεντροαριστερό κόμμα, καταλαμβάνοντας το χώρο του παλαιού ΠΑΣΟΚ τον οποίον αδυνατεί να καλύψει το ΚΙΝ.ΑΛ. της Φώφης Γεννηματά.

Υπό τις συνθήκες αυτές, ελλείψει αντιπάλου ο κ. Μητσοτάκης παραμένει ο κυρίαρχος του πολιτικού παιχνιδιού. Και θα παραμένει όσο ο ΣΥΡΙΖΑ θα βρίσκεται σε ιδεολογικοπολιτική σύγχυση και αδυνατεί να βρει κατεύθυνση ουσιαστική.

Αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση χωρίς προτάσεις και χωρίς όραμα για το μέλλον της χώρας, όπως ασκεί σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν έχει καμία ελπίδα.