Γωγώ Μπρέμπου: Με εξοργίζουν αυτοί που πιστεύουν ότι δικαιούνται τα πάντα χωρίς καμία προσπάθεια

Η Γωγώ Μπρέμπου γεννήθηκε στις 21 Νοεμβρίου στην Αθήνα και είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής Βεάκη. Παρακολούθησε σεμινάρια Αρχαίου Δράματος διοργανωμένα από το ΣΕΗ και σεμινάρια Κίνησης με την Ε. Πηττά. 

Η πρώτη της δουλειά ως ηθοποιός ήταν… στα βαθιά νερά, στην Επίδαυρο ως «Ελένη» του Ευριπίδη. Στην τηλεόραση το ντεμπούτο της το έκανε στη σειρά «Η ζωή μας μια βόλτα», και από τότε έχει συμμετάσχει σε πολλά σίριαλ, σε ταινίες και αξιόλογα θεατρικά έργα. Την καλοκαιρινή σεζόν πρωταγωνιστεί στο θρίλερ «Θηλιά», σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Κοέν, στο θέατρο «Αθηνά». 

Στον ελεύθερο χρόνο της διαβάζει βιβλία. Είναι αγαπημένο ζευγάρι με τον συγγραφέα Χρήστο Χωμενίδη, για πολλά χρόνια. Και οι δύο είναι άνθρωποι χαμηλών τόνων, με ευγένεια και ήθος. 

Κυρία Μπρέμπου, πώς αισθάνεστε που μετά από τόσο καιρό αποκλεισμού ανεβήκατε και πάλι στη θεατρική σκηνή; 

«Αισθάνομαι πάρα πολύ ωραία. Ήταν καιρός να ανοίξουν τα θέατρα. Μετά από τόσους μήνες αναμονής, αισθάνομαι ότι πιάνω τη στιγμή από εκεί που την άφησα, στις 12 Μαρτίου 2020. Και βεβαίως, όταν αρχίσαμε είχα πολύ τρακ. Όπως πάντα». 

Μιλήστε μας για το έργο που πρωταγωνιστείτε στο θερινό θέατρο «Αθηνά», τη «Θηλιά», τι είναι και ποιος ο ρόλος σας; 

«Είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ γραμμένο το 1929. Μιλάει για ένα “απόλυτο έγκλημα”, έναν “τέλειο” φόνο, που δύο φίλοι διαπράττουν εις βάρος ενός γνωστού τους που θεωρούν πνευματικά κατώτερο. Καλούν το ίδιο βράδυ τη μητέρα του θύματος, τον αγαπημένο του καθηγητή, έναν παλιό συμμαθητή τους και μία πολύ καλή τους φίλη. Εμένα. Προσπαθώντας να διασκεδάσουν εις βάρος μας».  

Στην πορεία σας στο Θέατρο τι σας έχει συγκινήσει περισσότερο και τι σας έχει εξοργίσει; 

«Περισσότερο με συγκινούν οι άνθρωποι που αγαπούν τη δουλειά τους. Με εξοργίζουν αυτοί που πιστεύουν ότι δικαιούνται τα πάντα χωρίς καμία προσπάθεια».  

Είστε χρόνια στο χώρο. Όταν ξέσπασε το σκάνδαλο στον καλλιτεχνικό χώρο, ξαφνιαστήκατε ή ήσασταν υποψιασμένη; 

«Ούτε το ένα ούτε το άλλο. Ήταν η στιγμή να μιλήσουν όλοι εκείνοι που υπέστησαν όλα αυτά τα αποτρόπαια. Έπρεπε να γίνει».  

Εσείς έχετε αντιμετωπίσει κάποια άσχημη κατάσταση; 

«Ευτυχώς όχι».  

Τι χρειάζεται το Θέατρο; Ταλέντο, ψυχή ή πληγές; 

«Το Θέατρο χρειάζεται ανθρώπους, καλλιτέχνες και κοινό. Με ψυχή, ταλέντο και τη διάθεση του να παραδέχεσαι ότι δεν υπάρχει μόνο μία αλήθεια. Κάθε φορά στη σκηνή προτείνουμε μία εκδοχή της πραγματικότητας. Υπάρχουν σίγουρα και άλλες».  

Σας ακολουθεί ο ρόλος σας όταν πέφτει η αυλαία ή σας περιμένειστο καμαρίνι σας για την επόμενη παράσταση; 

«Για κάποιο χρονικό διάστημα συνεχίζω να απασχολώ τη φαντασία μου με τις στιγμές που συνέβησαν στη σκηνή. Μετά το ξεχνάω,μέχρι την επόμενη παράσταση».  

Το προσόν ενός ηθοποιού για να είναι διαχρονικός; 

«Επιμονή. Επιλογή. Συνεχές διάβασμα. Υπομονή. Και πολλά όνειρα». 

Και στην καραντίνα τι κάνατε; Υπήρξε δημιουργική για εσάς, κάνατε σχέδια; 

«Γυρίσαμε την παράσταση “Μετά τον Βυσσινόκηπο”, σε μορφή τηλεταινίας. Θα ξαναείναι “on demand” από τον Σεπτέμβριο. Κατά τα άλλα, και βαρέθηκα, και διασκέδασα, και έπληξα, και προβληματίσθηκα. Όπως όλοι φαντάζομαι».  

Ποιο το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας; 

«Η επιμονή». 

Ονειροπόλα ή ρεαλίστρια; Αισιόδοξη ή όχι; 

«Κατά περιόδους, όλα». 

Κυνηγήσατε την επιτυχία; Και τι διδαχθήκατε από αυτό; 

«Όχι. Ό,τι διδάχθηκα για την τέχνη μου το έχω διδαχθεί στη Δραματική Σχολή και στις συνεργασίες μου με υπέροχους ηθοποιούς».  

Στη ζωή συναντούμε καταστάσεις ή μας… συναντούν; 

«Ορίζουμε το πώς νοιώθουμε για αυτό που μας συμβαίνει. Όχι το τι μας συμβαίνει». 

Το να μεταμορφώνεστε με κάθε ρόλο είναι λύτρωση, ταξίδι ή κούραση; 

«Ένα πολύ ωραίο ταξίδι που αξίζει όλα τα έξοδά του».  

Λειτουργείτε και αποφασίζετε με το ένστικτο, τη λογική ή την καρδιά;  

«Και με τα τρία, κατά περίπτωση».  

Πιστεύετε «το πεπρωμένο φυγείν αδύνατο» ή «συν Αθηνά και χείρα κίνει;» 

«Συν Αθηνά και χείρα κίνει. Ασυζητητί». 

Το μότο σας για να ξεπερνάτε τις δυσκολίες; 

«Ψυχραιμία». 

Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια; 

«Σε αυτά που δεν γίνονται με σχέδιο. Δηλαδή εσκεμμένα».  

Ποια αρετή εκτιμάτε σε έναν άνδρα; 

«Την καλοσύνη».  

-Για το χειμώνα κάποια σχέδια; 

«Βρίσκομαι σε συζητήσεις. Αλλά ας ανέβουμε πρώτα, με το καλό, μετά από τόσο καιρό»!