Η υπογραφή της συμφωνίας Ελλάδος – Ισραήλ – Κύπρου για την κατασκευή του υποθαλάσσιου αγωγού μεταφοράς φυσικού αερίου EastMed χαιρετίστηκε από την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση, τις ΗΠΑ και πολλά αραβικά κράτη ως ιδιαίτερα σημαντική θετική πολιτική και οικονομική κίνηση. Εάν είναι ειλικρινής και πραγματική η θέληση των ΗΠΑ για τη δημιουργία του αγωγού, διότι εξυπηρετεί και τα συμφέροντά τους, τότε είναι σαφές ότι η συμφωνία αυτή είναι μια απόφαση-απάντηση στον επεκτατισμό του Ερντογάν. Σωστά ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωσε ότι η συμφωνία αυτή δεν στρέφεται εναντίον κανενός κράτους. Είναι σαφές ότι η δήλωση αυτή αφορά, κυρίως, την Τουρκία.

Ο αγωγός Εast Med σχεδιάζεται εδώ και μια δεκαετία, και υποστηρίχθηκε απ’ όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις μέχρι σήμερα. Η επιτάχυνση, όμως, για την ολοκλήρωση αυτής της συμφωνίας οφείλεται και στην παράνομη συμφωνία Λιβύης -Τουρκίας για ενοποίηση των ΑΟΖ των δύο χωρών. Η τελευταία είναι εκτός των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου, δεν στηρίζεται πουθενά, είναι καθ’ όλα έωλη, απλά υπεγράφη γιατί ο Ερντογάν πιστεύει για άλλη μία φορά, ότι με αυτή την τακτική του θα εκβιάσει τη διεθνή κοινότητα για να αποκομίσει οφέλη για την Τουρκία, ενώ γνωρίζει ότι ούτε δίκαιο ούτε δικαίωμα έχει.

Όμως θα πρέπει τα αρμόδια υπουργεία και οι Υπηρεσίες Ελλάδος και Ισραήλ με ιδιαίτερη προσοχή και ρεαλισμό να σχεδιάσουν τα μελλοντικά τους βήματα γι’ αυτό το τόσο σημαντικό έργο, τον αγωγό East Med. Πιστεύω ότι όλα αυτά θα γίνουν με ιδιαίτερη προσοχή και δεν πρέπει να μας οδηγήσουν σε υπερεκτίμηση της αξίας αυτής της συμφωνίας. Ιδιαίτερα σε αυτήν την τόσο ταραγμένη περίοδο θα πρέπει να θυμόμαστε τη θέση του Ελευθερίου Βενιζέλου, ότι στις διεθνείς συμφωνίες δεν υπάρχει εθνικό δίκαιο, υπάρχουν εθνικά συμφέροντα.

Για να ολοκληρωθεί το έργο απαιτούνται έξι με επτά χρόνια, εφόσον υπάρχουν τα χρήματα, τα οποία θα δοθούν ιδιαίτερα από τράπεζες αλλά και από τα τρία κράτη. Λέγεται ότι ο αγωγός East Med θα συμβάλει στην απεξάρτηση της Ευρώπης από το ρωσικό φυσικό αέριο. Ποια, όμως, είναι η πραγματικότητα; Οι αγωγοί Nord Stream 1 και 2 τροφοδοτούν την Ευρώπη με 110 – 120 δισ. κυβικά φυσικό αέριο από τη Ρωσία ετησίως. Ο East Med μετά την ολοκλήρωσή του θα τροφοδοτεί την Ευρώπη το πολύ με 20 δισ. κυβικά φυσικού αερίου ετησίως. Άρα, γίνεται κατανοητό ότι και με την ολοκλήρωση του αγωγού East Med η εξάρτηση της Ευρώπης από το ρωσικό φυσικό αέριο θα παραμείνει μεγάλη.

Για μένα δεν είναι τόσο σημαντικός ο όγκος του φυσικού αερίου που θα μεταφέρεται με αυτόν τον αγωγό όσο, πρώτον η σημασία της ενεργειακής συμφωνία Ελλάδος – Κύπρου – Ισραήλ, η αποδοχή της από την Αίγυπτο, την Ευρώπη και τις ΗΠΑ, και, δεύτερον, ότι αυτή η συμφωνία απομονώνει και αποτρέπει από τις επεκτατικές βλέψεις την Τουρκία και τον Ερντογάν.