200 δολάρια. Τόσο κοστολογούσε ο «παλιόφιλος» του Bill Clinton (πηγαινοερχόντουσαν στην Αφρική με το lear jet του), του Woody Allen και του πρίγκιπα Andrew, την κοριτσίστικη αθωότητα.

Αυτό ήταν το στάνταρντ ποσό που μοίραζε ο Epstein επί μια δεκαετία και βάλε, σε κάθε 14χρονη μαθήτρια σε περίμετρο 100χλμ από την βίλα του στο Palm Beach, προκειμένου να έρθει στο ειδικά διαμορφωμένο δωμάτιο που είχε και να του κάνει μασάζ. Ιδανικά γυμνή. Στην αρχή το μασάζ ήταν μπρούμητα. Κάποια στιγμή ο γοητευτικός 50άρης hedge fund manager με την μπάσα φωνή γύριζε ανάσκελα. Και, ανάλογα με το πόσο φρικαρισμένη ήταν αυτή που είχε μπροστά του, είτε απλά αυνανιζόταν μπροστά της ή προχωρούσε στο ψητό.

Το «ιδιοφυές» του πράγματος; Αν το κοριτσάκι (συνήθως από φτωχή ή διαλυμένη οικογένεια) έβρισκε το κουράγιο να του πει όχι, τότε της έδινε το ίδιο ακριβώς ποσό, 200 δολάρια δηλαδή, προκειμένου απλά να τον συστήσει σε μια φίλη της. Με τον τρόπο αυτό είτε γινόσουν θύμα, είτε συνεργός. Πάντως, από τα νύχια του, δεν ξέφευγες με τίποτα.

Μια παιδοφιλική πυραμίδα άνευ προηγουμένου από έναν υπεράνω υποψίας μυστηριώδη κύριο (μέχρι και τεράστιο αφιέρωμα του είχε κάνει το Vanity Fair το 2011 με τίτλο The Talented Mr. Epstein ) που έκανε τα ίδια και χειρότερα και στα υπόλοιπα βασικά σπίτια του (σε Νέα Υόρκη και Αριζόνα), καθώς επίσης και στο ιδιωτικό νησί του στην Καραϊβική.

Έναν -στα χαρτιά- φιλάνθρωπο και ευεργέτη που μοίραζε π.χ. εκατομμύρια δολλάρια στην αστυνομία του Palm Beach (για να τον αφήνουν ήσυχο) ή στο Harvard (για να διατηρήσει καλό όνομα), υποσχόταν σε ανήλικα μοντέλα ότι θα τους κάνει δώρο την μόρφωσή τους και γενικώς φέρεται να βίαζε και να ασελγούσε ανενόχλητος επί πολλά, παρά πολλά χρόνια.

Όλα αυτά με την -σύμφωνα με δημοσιεύματα- συνδρομή της κυριλέ jetsetter Αγγλίδας κόρης του αείμνηστου Rupert Murdoch, Ghislaine Maxwell, η οποία σύμφωνα με τις μαρτυρίες των θυμάτων λειτουργούσε ως η βασική μαντάμ του και ενίοτε έπαιρνε και μέρος στο «γλέντι».

Αυτό είναι για μένα το ρεζουμέ από το Filthy Rich του Netflix που ασχολείται με συγκλονιστικό τρόπο με την συγκεκριμένη -γνωστή- υπόθεση συνδυάζοντας καταθέσεις από τις επιζώντες μαζί με νομικές πληροφορίες, δηλώσεις των δικηγόρων και γενικά όσων είχαν σχέση με την υπόθεση.

Στο πλαίσιο των λίγων (μακάρι να ήταν περισσότερα) επεισοδίων της σειράς ταξιδεύουμε από την ιστορία μιας ανήλικης ζωγράφου στη Νέα Υόρκη (που είδε και την μικρότερη αδελφή της να πέφτει στα νύχια του ζεύγους), σε εκείνη της δίμετρης ανήλικης ξένης μοντέλας (που βιάστηκε πάνω στο νησί των οργίων), της ανήλικης βοηθού του (που φέρεται να την πάσαρε επί χρόνια σε γνωστούς και φίλους) και σε 5-6 ακόμη θυμάτων.

Μαθαίνοντας στην πορεία και πως ακριβώς έβγαλε ο Epstein τα λεφτά του (έγινε καθηγητής σε κολλέγιο λέγοντας ψέματα, βρήκε δουλειά στην Wall Street λέγοντας ψέματα, έγινε συν-δημιουργός μιας πυραμίδας, γοήτευσε τον υπερήλικα ιδιοκτήτη της Victoria’s Secret που αργότερα τον κατηγόρησε ότι του έκλεψε πάνω από 40 εκ. δολάρια).

Κάνοντας στάση στην αρχική -εξωφρενική- συμφωνία που πέτυχε με τον εισαγγελέα της Φλόριντα (και μετέπειτα υπουργό του Trump), καταλήγοντας να καταδικαστεί για μια αμελητέα κατηγορία παρακίνησης για 13 μήνες (με overall αμνηστία για τον ίδιο και τους συνεργούς του) και να μπει σε μια φυλακή/country club από την οποία έφευγε κάθε μέρα για να πάει γραφείο. Και φθάνοντας στην κρίσιμη ημέρα που ο εισαγγελέας της Νέας Υόρκης, με την φόρα του κινήματος #MeToo, τον κάθισε ξαφνικά ξανά στο εδώλιο του κατηγορουμένου (ακυρώνοντας την συμφωνία). Με εκείνον να προσφέρει μισό δις εγγύηση το οποίο ο δικαστής αρνήθηκε γιατί ήταν δεδομένο ότι θα έφευγε στο εξωτερικό.

Ο επίλογος στην πορεία του ανθρώπου που κάποτε οι φίλοι του έστειλαν -σύμφωνα με το ντοκιμαντέρ- τρία 12χρονα από την Γαλλία για τα γενέθλιά του, γράφτηκε την μια και μοναδική μέρα που δεν είχε τον απόλυτο έλεγχο του περιβάλλοντός του. Τότε που αποφάσισε, τον Αύγουστο του 2019, από το να μπει στην φυλακή για πάντα, να κρεμαστεί με το σεντόνι στο κελί του. Προκαλώντας ένα ακόμη γύρο ερωτημάτων για το πως μπόρεσε να συμβεί αυτό και κατά πόσο ήταν στημένο.

Η αλήθεια είναι ότι, παρότι το ντοκιμαντέρ δεν μας δείχνει με σαφήνεια κάτι τέτοιο, όλο αυτό σου αφήνει την αίσθηση ότι ο Epstein δεν ήταν μόνος του. Ότι δεν μπορεί παρά να είναι μέλος ενός ευρύτερου διεθνούς κυκλώματος. Ότι υπάρχει πολύ ψωμί στους σκληρούς δίσκους από τις κάμερες που είχε παντού στο σπίτι του στην Νέα Υόρκη. Με το υλικό από αυτές (και ποιοι επώνυμοι ήταν ενδεχομένως πρωταγωνιστές σε αυτό) να είναι ο αληθινός λόγος που ο Jeffrey  αισθανόταν πάντοτε πολύ πάνω από τον νόμο.

Τι μένει για τέλος; Το νεκρό βλέμμα του στην κάμερα, όταν έδινε κατάθεση στους δικηγόρους. Ο πόνος στα μάτια των θυμάτων του, που ποτέ δεν βρήκαν δικαίωση (ούτε έλαβαν αποζημίωση αφού, πριν αυτοκτονήσει, τα έστειλε όλα στα Virgin Islands).