Την αντίδραση της Άγκυρας προκάλεσε η συνάντηση που είχαν νωρίτερα μέσα στη μέρα ο υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Δένδιας, με τον Αιγύπτιο ομόλογό του στην Αίγυπτο, με αφορμή τη συμφωνία της Τουρκίας με την Λιβύη.

Όπως τόνισε ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών της Τουρκίας, Χαμί Ακσόι, «με τη συμφωνία που υπογράφηκε με τη Λιβύη, καθορίζεται ένα μέρος των δυτικών συνόρων στις θαλάσσιες περιοχές της δικαιοδοσίας μας στην ανατολική Μεσόγειο. Η συμφωνία είναι με βάση των δικαστικών αποφάσεων που δημιουργούν διεθνή νομολογία και με βάση το διεθνές δίκαιο, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών άρθρων της σύμβασης του ΟΗΕ για το δίκαιο της θάλασσας».

«Ολα τα μέρη ουσιαστικά γνωρίζουν ότι τα νησιά δεν μπορούν να έχουν αποκόπτουν την παράκτια προβολή της Τουρκίας, της χώρας με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στην ανατολική Μεσόγειο, ότι τα νησιά που βρίσκονται στην απέναντι πλευρά της διάμεσης γραμμής μεταξύ δύο ηπειρωτικών χωρών δεν μπορούν να δημιουργήσουν περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας πέραν των χωρικών υδάτων τους και ότι το μήκος και η κατεύθυνση των ακτών πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στον προσδιορισμό των θαλάσσιων περιοχών δικαιοδοσίας».

Παράλληλα, ο εκπρόσωπος του τουρκικού ΥΠΕΞ τόνισε ότι με τη συμφωνία που υπεγράφη μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης, οι δύο χώρες «επέδειξαν ότι δεν θα επιτρέψουν τετελεσμένα», ενώ κατηγόρησε την Ελλάδα ότι δεν ανταποκρίθηκε στις εκκλήσεις της Αγκυρας να γίνουν διαπραγματεύσεις «για μια συναίνεση με βάση την ισότητα και παραμένει έτοιμη για διαπραγματεύσεις».

«Ομως, αντί να εμπλακούν σε διαπραγματεύσεις, απαντώντας στην προσέγγιση της Τουρκίας που βασίζεται στο διεθνές δίκαιο και την ισότητα, οι άλλες πλευρές προτίμησαν μόνο να κάνουν μονομερείς ενέργειες και να προσπαθήσουν να ρίξουν την ευθύνη στην Τουρκία. Μαξιμαλιστικοί και ασυμβίβαστοι ισχυρισμοί από την Ελλάδα και τους Ελληνοκύπριους κρύβονται πίσω από αυτή την αντίληψη, ενώ για παράδειγμα το Καστελόριζο υποτίθεται ότι δημιουργεί μια θαλάσσια περιοχή δικαιοδοσίας 4 χιλιάδες φορές μεγαλύτερη από τη δική του έκταση. Αυτή η αντίληψη είχε ως αποτέλεσμα να χάσει η Αίγυπτος μια περιοχή 40.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων» κατέληξε.