Ο βυρσοδέψης Κλέων, ο δημαγωγός διάδοχος του Περικλή στην ηγεσία της αρχαίας Αθήνας, υπεστήριζε ότι «οι τε φαυλότεροι των ανθρώπων προς τους ξυνετώτερους ως επί το πλείον άμεινον οικούσι τας πόλεις», δηλαδή ότι τα κράτη διοικούνται καλύτερα από τους φαύλους, τους μέτριους (το αναφέρει ο Θουκυδίδης, Γ, 37,3). Δυστυχώς, η αντίληψη αυτή οδήγησε την Αθήνα στην ταπεινωτική ήττα στον Πελοποννησιακό Πόλεμο και στην αρχή της παρακμής της. Δυστυχώς, η ίδια ακριβώς νοοτροπία που επικράτησε επί δεκαετίες στην Ελλάδα, την οδήγησε στην κατάρρευση του σήμερα. Η φαυλοκρατία της Μεταπολίτευσης, όπου δημαγωγοί υπόσχονταν τα πάντα στους πάντες με δανεικά, ευθύνεται για το σημερινό αδιέξοδο που η χώρα μας πληρώνει ακριβά.

Το μέλλον προοιωνίζεται εξαιρετικά δυσχερές και αβέβαιο, γιατί σαν τον τζίτζικα του γνωστού μύθου δεν φροντίσαμε στο παρελθόν να μαζέψουμε, αλλά, αντιθέτως, σπαταλήσαμε υποθηκεύοντας το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας. Όταν δηλαδή οι κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου, προκειμένου να κάνουν «φιλολαϊκή πολιτική», δανείζονταν αφειδώς για να υπερδιπλασιάσουν εν μία νυκτί τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, τις συντάξεις, να δώσουν διάφορες έκτακτες επιδοτήσεις, συνήθως κάτω από το τραπέζι, στους αγρότες, να βολέψουν την κομματική τους πελατεία, να κερδίσουν ψήφους εις βάρος του μέλλοντος του δικού μας και των παιδιών μας. Τότε θα θυμάστε ότι στη συλλογική μας συνείδηση ο Ανδρέας, που σπατάλησε με περισσή ευκολία τα τρομακτικά δάνεια που έλαβε η Ελλάδα («Τσοβόλα δώσ’ τα όλα»), τα Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα, το Πρώτο και το Δεύτερο πακέτο Ντελόρ, καταγράφηκε ως ο πιο πετυχημένος πρωθυπουργός στην Ιστορία της χώρας. Ακόμα και τώρα, σε όλες τις δημοσκοπήσεις η εντύπωση αυτή επικρατεί μεταξύ των πολιτών. Και τούτο, διότι με δανεικά μοίρασε χρήματα στον κόσμο, που ουδέποτε αναρωτήθηκε από πού προέρχονταν όλες αυτές οι παροχές. Και τώρα, δυστυχώς, πληρώνουμε με οδυνηρό τρόπο για όλες αυτές τις υπερβολές που έκαναν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ 25 και 30 χρόνια πριν.

Το δυστύχημα είναι ότι ακόμα και τότε, υπήρχαν ορισμένοι αναλυτές που έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου λέγοντας ότι η αύξηση του Δημοσίου Χρέους, που μεγαλώνει αποκλειστικά και μόνον για να εξυπηρετήσει τις πελατειακές σχέσεις των κυβερνώντων, αποτελεί έγκλημα κατά της κοινωνίας μας, που τις επόμενες δεκαετίες επρόκειτο να πληρώσει με οδυνηρό τρόπο τα δανεικά, που μόνον αγύριστα δεν ήταν. Αλλά οι αναλυτές, στην καλύτερη περίπτωση, αγνοήθηκαν. Στη χειρότερη, προπηλακίστηκαν και αποκλήθηκαν, κατά την ιψενική έννοια, «εχθροί του λαού». Και σήμερα το ίδιο γίνεται με εκείνους, τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ομοίους του, που υποστηρίζουν ότι υπό τις παρούσες συνθήκες θα έπρεπε να επικρατήσουν λογικές πλήρους δημοσιονομικής χαλάρωσης και με αφορμή τον κορωνοϊό να συντηρεί το κράτος και τον ιδιωτικό τομέα. Οι ίδιοι λαϊκιστές, που χρόνια χειροκροτούσαν τον Ανδρέα και τους ομοίους του, που καταχρέωναν τη χώρα, ξιφουλκούν εναντίον κάθε λογικής πρότασης και αποκαλούν τους ορθολογιστές του Κυριάκου Μητσοτάκη και της Ν.Δ. «προδότες», χωρίς να προτείνουν καμία πειστική εναλλακτική λύση. Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη δίνει μάχη σε πολλά επίπεδα. Ίσως η σημαντικότερη από όλες είναι η μάχη για την επικράτηση της λογικής στο δημόσιο βίο της χώρας. Και η πιο δύσκολη. Το μέτωπο του ανορθολογισμού, δυστυχώς, φαίνεται να διευρύνεται, καθώς η συνωμοσιολογία σχετικά με την πανδημία του COVID-19 δείχνει να το ενισχύει. 

Σε μία εποχή που στην πολιτική και κοινωνική ζωή του τόπου επικρατεί η τέλεια πολιτική καταιγίδα, με πρωτοφανή αρνητική συγκυρία προβλημάτων, πανδημία COVID-19, Οικονομία, Μεταναστευτικό, Τουρκία, η μάχη κατά του λαϊκισμού και του ανορθολογισμού μπορεί να δείχνει άνιση, αλλά είναι πρώτης προτεραιότητας για την επιβίωση της χώρας.