Η Ευρώπη του αύριο | macron draghi scaled

Εκλογές σε Γαλλία και Ιταλία μετά τη νέα κυβέρνηση της Γερμανίας

Αναδημοσίευση από τη «Βραδυνή της Κυριακής»

Της Σόφης Λούκα

Οι εκλογικές αναμετρήσεις στην κορυφή της Ευρώπης δεν τελείωσαν με την ανάδειξη του Όλαφ Σολτς σε νέο καγκελάριο της Γερμανίας.

Οι προεδρικές εκλογές στη Γαλλία τον Απρίλιο, στις οποίες ο Εμανουέλ Μακρόν θα διεκδικήσει την επανεκλογή του, και η απάντηση στο ερώτημα αν ο Μάριο Ντράγκι σκοπεύει να παραμείνει πρωθυπουργός της Ιταλίας ή αν, τελικά, θα διεκδικήσει την προεδρία της, θα καθορίσουν, εκτός από την πολιτική των χωρών τους, και την πορεία της Ευρώπης τα αμέσως επόμενα χρόνια.

Εάν ο Μακρόν κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη φορά την προεδρική αναμέτρηση, θα είναι ο πρώτος Γάλλος πρόεδρος που θα έχει επανεκλεγεί τα τελευταία 20 χρόνια. Στα υπέρ του μετρά το γεγονός ότι η Γαλλία αντιμετώπισε σχετικά καλά την πανδημία, αφού τα σχολεία δεν έκλεισαν, οι επιχειρήσεις και οι μισθοί προστατεύθηκαν και τα εμβόλια διανεμήθηκαν εγκαίρως. Τα επόμενα χρόνια η ανάπτυξη θα φέρει και νέες θέσεις εργασίας. Ωστόσο, οι εκλογές αυτές θα κριθούν στο νήμα και θα αφορούν περισσότερα τα πρόσωπα παρά τα κόμματα και τις δημοσκοπήσεις. Παρότι ο ακροδεξιός τηλεοπτικός σχολιαστής και συγγραφέας Ερίκ Ζεμούρ, πιστεύεται ότι θα κερδίσει ψήφους, ο πραγματικός κίνδυνος για τον Μακρόν, ο οποίος θα κατέβει με σύνθημα την κυριαρχία της Ευρώπης απέναντι στην ανάδυση της Κίνας και την αποσύνθεση των ΗΠΑ, έρχεται από τους κεντροδεξιούς Ρεπουμπλικανούς, οι οποίοι θα αποφασίσουν τον προεδρικό τους υποψήφιο αυτό το Σαββατοκύριακο. 

Στην Ιταλία το 2022 θα διεξαχθούν σίγουρα οι προεδρικές εκλογές για τον διάδοχο του Σέρτζιο Ματαρέλα και ίσως και οι γενικές βουλευτικές εκλογές στην περίπτωση που ο Ντράγκι αποφασίσει να διεκδικήσει το πρώτο ανώτατο αξίωμα. Οι Ιταλοί πάντως, όπως σχολιάζει o «Economist», θέλουν να παραμείνει στην πρωθυπουργία, καθώς η Ιταλία πρέπει να ξοδέψει όχι μόνο σοφά, αλλά και γρήγορα περισσότερα από 200 δισ. ευρώ από το ευρωπαϊκό πακέτο ανάκαμψης για μετά την πανδημία. Και η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει καλύτερος να το διαχειριστεί από τον πρώην πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Ο Ματέο Σαλβίνι, ο ακροδεξιός ηγέτης της Λέγκας του Βορρά, πιέζει για εκλογές, υποθέτοντας ότι μαζί με τη Φόρτσα Ιτάλια του Σίλβιο Μπερλουσκόνι μπορεί να κερδίσει την πλειοψηφία, και ίσως και να το καταφέρει. 

Τέλος ο Όλαφ Σολτς, ο ηγέτης της νέας τρικομματικής κυβέρνησης της Γερμανίας, ελπίζει το «Φανάρι» να κερδίσει το στοίχημα, με τους Πράσινους να αναλάβουν δράση για την κλιματική αλλαγή, τους Φιλελεύθερους να ρίχνουν νερό στο κρασί τους όσον αφορά τους δημοσιονομικούς κανόνες της Ε.Ε. και τις χρηματοδοτούμενες από το χρέος δαπάνες για την ανάκαμψη, και τους δικούς του Σοσιαλδημοκράτες να μπορούν να ηγηθούν της νέας φάσης της βιομηχανικής μετάβασης της Γερμανίας, παρέχοντας, ταυτόχρονα, στους Ευρωπαίους συμμάχους τους τη διαβεβαίωση για τη διατήρηση της συνοχής εντός της Ε.Ε.