Όταν το πρώτο κύμα πανδημίας ξέσπασε και πολλοί άνθρωποι στην Ιταλία βρέθηκαν δίχως να μπορούν καν να αγοράσουν τα βασικά αγαθά, ο Τζιάνι Μπερναρντινέλλο, ένας φούρναρης από το Μιλάνο, ξεκίνησε να αφήνει καλάθια με ψωμί, πίτσα και γλυκά έξω από το κατάστημά του «για αυτούς που έχουν ανάγκη».

Ο Τζιάνι δεν ήταν όμως μόνο φιλεύσπλαχνος αλλά και διακριτικός, καθώς μόλις άφηνε να καλάθια κάτω, εξαφανιζόταν ώστε να μην ντροπιάσει με την παρουσία του όσους ήθελαν να πάρουν κάτι.

Ο ίδιος έλεγε ότι απλώς τα προϊόντα είχαν περισσέψει, όμως πολλοί πελάτες του έλεγαν πως είχε την έγνοια να ψήνει και να δίνει φρέσκα ψωμιά στον κόσμο.

Ο Τζιάνι, έχασε τη ζωή του στις 9 Νοεμβρίου, από κορωνοϊό σε νοσοκομείο του Μιλάνου, στα 76 του.

Μέχρι την ημέρα που αρρώστησε, πήγαινε στον φούρνο του κάθε μέρα παρά τις εκκλήσεις των παιδιών του να μείνει σπίτι. «Σε αυτούς τους τοίχους δεν σταμάτησε να φτιάχνεται ψωμί εδώ και 130 χρόνια», συνήθιζε να λέει. «Ούτε στους βομβαρδισμούς του 1943».