Έχοντας αποκαταστήσει την ανεξαρτησία της χώρας στις 18 Οκτωβρίου 1991, το Αζερμπαϊτζάν αντιμετώπισε μια σειρά εσωτερικών και εξωτερικών προκλήσεων με πραγματική προοπτική να χάσει την κρατική τoυ υπόσταση.

Η στρατιωτική επίθεση από την Αρμενία, η οικονομική παρακμή και η εσωτερική κυβερνητική κρίση έφτασαν στο αποκορύφωμά τους τον Ιούνιο του 1993. Η κατάσταση στον στρατό ήταν επίσης κρίσιμη, καθώς αυξανόταν ο αριθμός λιποταξιών από τις στρατιωτικές μονάδες. Ξεχωριστές στρατιωτικές ομάδες και προσωπικότητες μάχονταν για εξουσία, η χώρα αντιμετώπισε εσωτερική πολιτική κρίση. Η στρατιωτική μονάδα που αναπτύχθηκε στη Γκάντζα παρέβη τις εντολές του Υπουργείου Άμυνας και η κυβέρνηση έστειλε στρατεύματα στη Γκάντζα για να καταστείλει τη στρατιωτική εξέγερση. Ως αποτέλεσμα της αμελούς πολιτικής, η κλίμακα της εξέγερσης επεκτάθηκε και έγινε ανεξέλεγκτη. Οι επαναστάτες κατευθύνονταν προς το Μπακού και απαιτούσαν αλλαγή εξουσίας. Η κυβέρνηση εκείνης της εποχής με επικεφαλής το Λαϊκό Μέτωπο του Αζερμπαϊτζάν και τα κόμματα Μουσαβάτ συνειδητοποίησαν ότι δεν μπορούν να αποτρέψουν την απειλή ενός εμφυλίου πολέμου.

Σε μια τέτοια ταραγμένη εποχή, η χώρα χρειαζόταν έναν ισχυρό, έξυπνο και έμπειρο ηγέτη που θα μπορούσε να αντιμετωπίσει την υπάρχουσα κρίση και να αποτρέψει μια εν δυνάμει κρίση. Όταν η κυβέρνηση και ο λαός του Αζερμπαϊτζάν πίστεψαν ότι η κρατική υπόσταση ήταν στα πρόθυρα της πτώσης, απαίτησαν αλλαγή της υπάρχουσας εξουσίας, αφήνοντας τη μοίρα τους στον εξέχοντα πολιτικό ηγέτη Χεϊντάρ Αλίγιεβ που ήταν πρόεδρος του Ανώτατου «Ματζιλίς» (κοινοβούλιο) της Αυτόνομης Δημοκρατίας Ναχιτσεβάν του Αζερμπαϊτζάν.

Αναλαμβάνοντας την αποστολή να προστατεύσει τη χώρα από τον εμφύλιο πόλεμο, ο Χεϊντάρ Αλίγιεβ έφυγε για τη Γκάντζα διακινδυνεύοντας τη ζωή του και ως αποτέλεσμα διαπραγματεύσεων, απέτρεψε την επέκταση μιας εμφύλιης αντιπαράθεσης. Τα σωστά μέτρα που έλαβε, διασφάλισαν την ανεξαρτησία του Αζερμπαϊτζάν σε μια τόσο δύσκολη πολιτική περίοδο.

Στις 15 Ιουνίου 1993, ο Χεϊντάρ Αλίγιεβ στην ομιλία του στο «Μιλί Ματζιλίς» (Κοινοβούλιο) εστίασε στον τρόπο ανάπτυξης της στρατηγικής για την κρατική υπόσταση του Αζερμπαϊτζάν. Αργότερα, σχεδίασε και εφάρμοσε αυτό το πλάνο. Η ανεξαρτησία ήταν ο πρώτος στόχος, ο δεύτερος εξίσου σημαντικός στόχος, ήταν η προστασία και η ανάπτυξή της. Στις 24 Ιουλίου 1993, ο Χεϊντάρ Αλίγιεβ ξεκίνησε τη θητεία του ως Πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν. Στις 3 Οκτωβρίου 1993, εξελέγη Πρόεδρος μέσω εθνικής ψηφοφορίας.

Η 15η Ιουνίου αποτυπώθηκε στην ιστορία ενός ανεξάρτητου Αζερμπαϊτζάν ως Ημέρα Εθνικής Σωτηρίας. Έχει οριστεί ως επίσημη μέρα αργίας από το 1997 και ως εθνική εορτή από το 1998.