Τέρατα από υγρό μέταλλο από έναν πλανήτη που ονομάζεται Janssen.. Αυτή θα ήταν μια τελείως «ξένη» μορφή ζωής προς εμάς, έτσι όπως την γνωρίζουμε.

Προς το παρόν, ο άνθρωπος είναι ο αφέντης. Τα μεταλλικά αντικείμενα είναι σκλάβοι του. Αλλά νέες ανακαλύψεις πάνω σε έναν ασυνήθιστο εξωπλανήτη, υποδεικνύουν ότι θα μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε μια απειλή από τέρατα κατασκευασμένα από μέταλλο, και φυσικά εξελισσόμενες οντότητες που μοιάζουν με μηχανές, πλάσματα που όχι μόνο θα ανέτρεπαν τις πεποιθήσεις μας σχετικά με τη φύση της ίδιας της ζωής, αλλά που θα μπορούσαν να μας αμφισβητήσουν, να μας προκαλέσουν και να μας κερδίσουν στη μάχη για τον έλεγχο του πλανήτη μας.

Συχνά υποθέτουμε ότι εξωγήινοι θα ενδιαφερόταν για μας, αλλά τα συγκεκριμένα πλάσματα μπορεί να ενδιαφέρονται απλά για τον καυτό πυρήνα του πλανήτη μας…

Ιανουάριος 2018, Μεγάλη Βρετανία

Ένας επιστήμονας φτιάχνει μια μηχανή. με σχεδόν θεϊκές δυνάμεις. Έχει σχεδιαστεί για να δημιουργήσει ζωή, αλλά όχι όπως την ξέρουμε.

«Φτιάχνουμε αυτή τη μηχανή, για να εξερευνήσουμε τη προέλευση της ζωής αλλά και την δυνατότητα τεχνητών μορφών ζωής», τονίζει ο Λι Κρόνιν, καθηγητής χημείας στο Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης.

Με την παραγωγή ανόργανων κυττάρων, η μηχανή ενώνεται σε διαφορετικές χημικές ενώσεις. Αφήνονται το ένα δίπλα στο άλλο και παρατηρούν τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ τους. Και στη συνέχει παρατηρούν για πιθανές ενδείξεις για πιθανή δημιουργία ζωής.


Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, θα αρχίσουν να κάνουν μερικά πραγματικά παράξενα πράγματα καθώς εξερευνούν περισσότερο το περιβάλλον τους. Μέχρι που αρχίζουν να κινούνται αυθόρμητα Τα κύτταρα στις θήκες φέρονται σαν να ζουν, αλλά όχι με τον τρόπο που γνωρίζουμε εμείς την ζωή.

«Ανόργανα κύτταρα παρουσιάζουν αληθοφανείς ιδιότητες ζωής, που μας κάνουν να νομίζουμε ότι είναι ζωντανά. Και σε κάποιο σημείο, δεν θα μπορούμε να ξεχωρίζουμε αν είναι ζωντανά ή όχι», αναφέρει ο Κρόνιν.

Η μηχανή δημιουργίας ζωής του Κρόνιν για αυτόματη τροποποίηση και προσαρμογή στις χημικές συνταγές της, εκτελεί μια απολύτως αφύσικη δραστηριότητα, μιλώντας πλέον για την ταχεία εξέλιξη μιας νέας μορφής ζωής μέσα σε ένα εργαστήριο.

«Τώρα ξέρουμε πως να φτιάχνουμε ζωή μέσα σε ένα εργαστήριο. Μέσα στην επόμενη δεκαετία, θα έχουμε δημιουργήσει μερικές  πολύ παράξενες μορφές ζωής. Στο εργαστήριό μου, προσπαθούμε να συνθέσουμε πρωτόγονες μορφές ζωής με βάση ένα οξείδιο του σιδήρου. Εαν το πετύχουμε αυτό, θα μας επέτρεπε να αλλάξουμε ολόκληρο το σύνολο των παραμέτρων μας, για το πως μπορεί να είναι μια πιθανή μορφή ζωής στο υπόλοιπο σύμπαν», συμπληρώνει ο Κρόνιν.

Όσο παράξενα και αν δείχνουν τα πειράματα του Κρόνιν, έχει κάνει αρκετούς επιστήμονες να πειστούν ότι υπάρχει το ενδεχόμενο σε ορισμένα σημεία του αχανούς σύμπαντος, η ζωή να μην υφίσταται με βάση τον άνθρακα, αλλά με βάση το  μέταλλο, ή κάποια άλλη ανόργανη μορφή. Η έρευνά τους τους οδήγησε να μελετήσουν ξανά ένα κοντινό αστέρι, τον 55 Cancri o οποίος είναι ένα αστέρι λίγο μικρότερο και λιγότερο ογκώδης από τον ήλιο μας. Είναι ένα αστέρι που είναι μόνο 40 έτη φωτός μακριά μας, ουσιαστικά βρίσκεται στην ”αστρονομική μας αυλή”. Γύρω από αυτόν τον κοντινό ήλιο, ανακάλυψαν έναν εξωπλανήτη τύπου ”σούπερ γης” που οι αστρονόμοι ονόμασαν Janssen, o οποίος έχει περίπου δύο φορές τη  διάμετρο της γης και οκτώ φορές την μάζα της, ο οποίος θα μπορούσε να φιλοξενήσει μορφές ζωής.

Οι σούπερ-γαίες περιέχουν πολλά ενδιαφέροντα στοιχεία πάνω τους, πολλή θερμότητα και βαρύτητα
για να σύρουν όλα τα υλικά που είναι απαραίτητα ώστε να προκαλέσουν τις διαδικασίες για την δημιουργία ζωής. Για να εξελιχθούν μορφές ζωής από πέτρα ή μέταλλο,θα πρέπει οι γεωλογικές, χημικές, και κλιματολογικές συνθήκες να είναι απολύτως σωστές. Οι αστρονόμοι έχουν χρησιμοποιήσει το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble για να παρατηρήσουν τον Janssen και την ατμόσφαιρά του και φαίνεται ότι είναι αρκετά παχιά, σχεδόν παρόμοια με εκείνη της Γης, ενώ περιέχει και μεγάλες ποσότητες αζώτου, οξυγόνο και ίσως νερό. Βέβαια, αν στεκόσουν πάνω στην επιφάνεια του πλανήτη Janssen, ο ήλιος στον ουρανό θα φαινόταν 60 φορές μεγαλύτερος και θα ήταν 3.600 φορές πιο φωτεινός από τον ήλιο μας.

Ο Janssen είναι πολύ, πολύ καυτός με μια θερμοκρασία που μπορεί να φτάσει και τους 2200 βαθμούς Κελσίου, κάτι που αποκλείει οποιαδήποτε πιθανότητα για ύπαρξη ζωής, με βάση τα ανθρώπινα δεδομένα. Για τους ανθρώπους, αυτή η σούπερ-γη, μοιάζει σαν μια φλογερή καταδίκη. Θα βλέπαμε υγρό μέταλλο να πέφτει σαν βροχή απ’ την ατμόσφαιρα, ανέμους απίστευτα υψηλής ταχύτητας να πνέουν ανεξέλεγκτα προς κάθε κατεύθυνση. Ουσιαστικά θα ήταν μια απεικόνιση της κόλασης του Δάντη, ενώ πιθανή ανθρώπινη έκθεση πάνω στον πλανήτη, θα σήμαινε ακαριαίο θάνατο.

 Η ζωή στη γη επικεντρώνεται στο DNA, στο ρόλο των πρωτεϊνών και των επιδράσεων τους με τα υπόλοιπα χημικά στοιχεία. Αν τα στοιχεία αυτά υπερθερμανθούν, θα σπάσουν σαν μια κλωστή και έτσι θα καταρρεύσει και η ζωή μας. Η έντονη θερμότητα είναι αρκετή να μετατρέψει τα στερεά σε υγρά. Θα ήταν αδύνατη μια βιολογική οργανική ζωή αλλά η ατμόσφαιρα και το κλίμα θα ήταν ιδανικά για την εξέλιξη ανόργανων όντων.

Αυτός ο πλανήτης έχει ωκεανούς, αλλά ωκεανούς λάβας. Σε έναν πλανήτη όπως τον Janssen, θα έχουμε λιωμένες λίμνες μετάλλου και πετρωμάτων. Μπορούν άραγε να λειτουργήσουν όπως οι ωκεανοί στη Γη ώστε να μπορούν να φιλοξενούν κάποιου είδους πλάσματα;

Αν απομακρύνουμε την θεωρία της δημιουργίας ζωής με βάση τον άνθρακα, θα μπορούσε κάποιος να αναρωτηθεί: ”Θα μπορούσε να δημιουργηθεί ζωή από ανόργανη χημεία”;  Γνωρίζουμε τις δυνατότητες για ανάπτυξη ανόργανης ζωής μέσα από εργαστηριακές δοκιμές, αλλά μια τέτοια διαφορετική μορφή ζωής θα έσπαγε όλους τους κανόνες της βιολογίας, όπως τους ξέρουμε. Πώς θα μπορούσαν αυτά τα πλάσματα να βλέπουν, να σκέφτονται η ακόμα και να συμπεριφέρονται, σε χημικό επίπεδο; Ένα από τα πιο εκπληκτικά  πράγματα σχετικά με τις προοπτικές για την εύρεση ζωής σε μακρινά συστήματα,  είναι πως  χημεία τους μπορεί να είναι πέρα από καθετί που έχουμε φανταστεί.

Η σκέψη για πλάσματα από υγρό μέταλλο μοιάζει ακραία, ας αναλογιστούμε όμως ότι ήδη έχουμε αρχίσει να ”φτιάχνουμε” τέτοια πλάσματα, σε εμβρυική μορφή, στα εργαστήρια μας. Φανταστείτε λοιπόν ένα εργαστήριο στο μέγεθος ενός πλανήτη, με μια εξέλιξη δισεκατομμυρίων ετών, τι θα μπορούσε να πετύχει. Οι σεναριογράφοι βιβλίων και ταινιών επιστημονικής φαντασίας έχουν αποτυπώσει μερικά τέτοια σενάρια για τέρατα από υγρό μέταλλο, όπως για παράδειγμα στην ταινία ”Εξολοθρευτής”.

Λόγω της φύσης του τόπου που ζουν, θα ήταν σχεδόν αδύνατο για οποιοδήποτε στοιχείο να είναι στέρεο και σταθερό, οπότε αποκλείεται αυτά τα πλάσματα να έχουν κάτι σαν σκελετό,  αλλά θα μοιάζουν με άμορφες σταγόνες  όπως ο  Τ-1000. Οι υγροί μεταλλικοί οργανισμοί που ζουν στις καυτές λίμνες του Janssen, θα μπορούν να διαμορφώνουν το σχήμα τους σε ότι εκείνοι επιθυμούν. Θα μπορούσαν να έχουν ένα σφαιρικό σχήμα για εξοικονόμηση ενέργειας, ή ένα πιο επίμηκες σχήμα
για επιθετικές δραστηριότητες;

Τέτοια υγρά μεταλλικά όντα θα έχουν εξελιχθεί όπως έχουμε εξελιχθεί κι εμείς, ικανά να  προσαρμοστούν και να επιβιώσουν στις  συνθήκες τριγύρω τους. Η ιδέα ότι μπορούν να κινούνται προσαρμόζοντας τα μαγνητικά πεδία με βάση το δικό τους σώμα δυνητικά θα σήμαινε ότι θα μπορούσαν να το κάνουν αυτό εξίσου και με τα αντικείμενα που υπάρχουν κοντά τους. Επίσης μετά από δισεκατομμύρια χρόνια σε μια τέτοια φλογερή σούπερ-Γη ίσως έχουν την ικανότητα να δημιουργούν μεταλλικές κατασκευές, με δομές και προεκτάσεις σε σημείο που εμείς δεν έχουμε καν φανταστεί, αξιοποιώντας τεχνικές και την τεράστια ποσότητα ενέργειας που εισρέει από το αστέρι τους. Άραγε, έχουν αξιοποιήσει τόσο πολύ τα φυσικά στοιχεία στον πλανήτη τους έτσι ώστε να μπορούν να φύγουν από αυτόν..;

Οι επιστήμονες ερευνούν το σενάριο τεχνολογικώς εξελιγμένοι οργανισμοί σε μορφή υγρού μετάλλου να έχουν εξελιχθεί έτσι ώστε να μπορούν να κάνουν διαγαλαξιακά ταξίδια και την περίπτωση να κινούνται ακόμα και προς την κατεύθυνση μας. Λόγω της χημικής τους κατάστασης, το ταξίδι τους θα ήταν πολύ πιο εύκολο απ’ οτι το ταξίδι που μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος στο διάστημα, όμως οι συνθήκες για εκείνους πάνω στην Γη, θα ήταν ακραίες ως θανάσιμες. Γι’ αυτό σκοπός τους θα ήταν ένας: Το καυτό κέντρο της Γης και η προσπάθεια μετατροπής του πλανήτη μας σε συνθήκες ίδιες με εκείνες που υπάρχουν στον δικό τους, οπότε τα ηφαίστεια μας με θερμοκρασίες που ξεπερνούν τους 2.200 βαθμούς Κελσίου, θα τους έκανε να νιώσουν σαν το σπίτι τους.

Και αν ποτέ θα μπορούσαν να πραγματοποιήσουν αυτή την επίσκεψη στον πλανήτη μας, φαντάζει σχεδόν αδύνατο να μπορούσε κάτι να τους σταματήσει…