Παρακολουθώντας τις τελευταίες ηχητικές αποκαλύψεις στην προανακριτική επιτροπή για την υπόθεση του π. υπουργού κ. Παπαγγελόπουλου που αποκάλυψε ο κ. Μιωνής, δεν μπορεί να μη μείνει άναυδος κάθε δημοκρατικός πολίτης από τις μεθόδους που χρησιμοποίησαν στελέχη και υπουργοί της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ για να συκοφαντήσουν και να καταστρέψουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους, αλλά και μέλη των οικογενειών τους.  

Υπήρξαν και άλλες φορές περίοδοι όξυνσης της πολιτικής ζωής της Ελλάδας, χτυπήματα κάτω από τη μέση, αλλά κάποια στιγμή, π.χ. όταν έγινε η παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου, ο πολιτικός του αντίπαλος Πρόεδρος Κωνσταντίνος Καραμανλής βγήκε δημόσια και είπε πως οι πρωθυπουργοί, δεν πάνε φυλακή, πάνε σπίτι τους από το λαό, αν δεν υπάρχουν ατράνταχτα στοιχεία και αποδείξεις για την ενοχή τους. Αντίστοιχα και ο Ανδρέας Παπανδρέου ως πρωθυπουργός σταμάτησε την παραπομπή του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Ο τρόπος που προσπάθησε να διατηρηθεί στην εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ, οι μέθοδοι που ακολούθησε, είναι πρωτοφανείς στην πολιτική ζωή της Ελλάδας.  

Και μόνο η φράση που είπε ο κ. Τσίπρας, «πρέπει να τους τελειώσουμε», δείχνει πως δεν είχαν καμία αναστολή προκειμένου να χτυπήσουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους. Την για «Πρώτη Φορά Αριστερά» κυβέρνηση δεν την ενδιέφερε να κυβερνήσει τον τόπο, να βρει λύσεις ώστε η Ελλάδα και οι Έλληνες πολίτες να βγουν από τη μεγάλη οικονομική κρίση και να βαδίσουν στο δρόμο της προόδου και της ανάπτυξης. Το μόνο που τους ενδιέφερε, αποδείχτηκε άλλωστε, ήταν να βρουν τρόπους να παραμείνουν στην εξουσία. Η πολιτική εξόντωση των αντιπάλων τους ήταν ο πρώτος και κύριος στόχος τους. Πού ακούστηκε να παραπέμπονται χωρίς στοιχεία δύο πρώην πρωθυπουργοί και αρκετοί υπουργοί των κομμάτων που κυβέρνησαν την Ελλάδα, πριν από τον ΣΥΡΙΖΑ. Η φράση του κ. Παπαγγελόπουλου «στείλτε τους στη Δικαιοσύνη χωρίς στοιχεία κι εκεί ας βρουν το δίκιο τους», τα λέει όλα.  

Δεν υπήρχε περίπτωση ποτέ όχι να χρησιμοποιήσει, αλλά να σκεφτεί έστω ο κ. Μητσοτάκης τη φράση «να τελειώνουμε τον ΣΥΡΙΖΑ».  

Η Δημοκρατία καταξιώνεται με την εναλλαγή κομμάτων και προσώπων στη διακυβέρνηση μίας χώρας. Ικανοί και άξιοι υπάρχουν σε όλους τους πολιτικούς χώρους. Αρκεί να αποδείξουν με πράξεις τις ικανότητές τους. Δεν «τελειώνεις» τους αντιπάλους σου. Δεν συκοφανείς αυτούς και μέλη των οικογενειών τους.  

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης που κέρδισε την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού, αν έχει τέτοια μεγάλη αποδοχή είναι γιατί αποδεικνύει καθημερινά τη βαθιά του πίστη στη Δημοκρατία και τους θεσμούς της. Μα, πάνω απ΄όλα, δείχνει πως σέβεται τον άνθρωπο, τους αντιπάλους του.  

Ναι, διαφέρουμε. Μπορεί να είμαστε πολιτικοί αντίπαλοι, αλλά δεν είμαστε εχθροί. Μπορούμε να συμφωνήσουμε και να συνεννοηθούμε σε πολλά, για το καλό της Ελλάδας.