Σσσς… Οι πλούσιοι κλέβουν περισσότερο από τους φτωχούς! | shoplifting

Η Γουινόνα Ράιντερ, η γνωστή Αμερικανίδα ηθοποιός από τη δημοφιλή τηλεοπτική σειρά «Stranger Things», ήταν ήδη διάσημη και πλούσια όταν πιάστηκε να κλέβει σουτιέν σε μεγάλο εμπορικό κατάστημα του Λος Άντζελες. Ποτέ κανείς δεν κατάλαβε τους λόγους της πράξης της αυτής, που την οδήγησε σε μακρά αποχή από τα κινηματογραφικά δρώμενα, ίσως γιατί και εκείνη ποτέ δεν κατάφερε να την εξηγήσει επαρκώς.

Πρόσφατα στο Κι Γουεστ της Φλόριντα ένας άνδρας πιάστηκε να κλέβει από ένα κατάστημα μια μηχανή του καφέ. Η είδηση δεν θα γινόταν πρωτοσέλιδο, αν δεν αποκαλυπτόταν λίγες ημέρες μετά το συμβάν ότι ο δράστης , ο Άντριου Φράνσις Λίπι ΙΙΙ, είχε μόλις την περασμένη εβδομάδα αγοράσει ένα μικρό νησί έναντι του ποσού των 8 εκατομμυρίων δολαρίων!

Και το ερώτημα που ανακύπτει είναι: κλέβουν περισσότερο οι πλούσιοι από τους φτωχούς; Τα στοιχεία της αμερικανικής στατιστικής υπηρεσίας επιβεβαιώνουν ότι είναι περισσότεροι οι κλεπτομανείς με ετήσια εισοδήματα άνω των 70.000 δολαρίων από ότι εκείνοι με έσοδα μόλις 20.000 τον χρόνο.

Όσον αφορά τους λόγους αυτής της ανάγκης τους να κλέψουν κάτι, που μπορούν εύκολα να αγοράσουν, αυτοί ποικίλλουν ανάλογα με τον ψυχίατρο στον οποίο απευθύνεσαι για απαντήσεις. «Η κλοπή είναι το πρώτο στρώμα του κρεμμυδιού. Πίσω από την πράξη αυτή κρύβονται άλυτες απώλειες, τραύματα, κακοποιήσεις και καταπιεσμένες αναμνήσεις», εξηγεί ο Τέρενς Σούλμαν, ιδρυτής του Κέντρου για την Ψυχαναγκαστική Κλοπή, Δαπάνη και Αποθήκευση. «Τα σημάδια της ψυχής δεν σχετίζονται πάντα με το παρελθόν μας, μπορεί να έχουν να κάνουν με ένα πρόσφατο διαζύγιο, μια χρεωκοπία ή έναν θάνατο που μπορεί να  πυροδοτήσουν ένα επεισόδιο κλεπτομανίας», συμπληρώνει ο ίδιος. «Αυτοί οι άνθρωποι αυτό-θεραπεύονται με αυτή την πράξη. Η κλεψιά γίνεται το φάρμακο της επιλογής τους», καταλήγει.

Φυσικά στα παραπάνω δεν γίνεται να μην συνυπολογιστεί η έξαψη που γεννά η πράξη, όπως γράφει σχετικό άρθρο του βρετανικού Guardian. Ωστόσο ακόμα κι εκείνοι που το κάνουν για αυτά τα μερικά λεπτά ευφορίας πρέπει να αντιμετωπίζονται σαν εθισμένοι, εξηγεί ο Τζον Γκραντ από το πανεπιστήμιο του Σικάγο. «Πρόκειται για ανθρώπους που απολαμβάνουν τη διαδρομή, αλλά όταν φτάσουν στον προορισμό βυθίζονται στις τύψεις και πολλές φορές σκέφτονται ακόμα και την αυτοκτονία».