Της Εσμεράλδας Αγαπητού

Η Κωνσταντίνα Κλαψινού γεννήθηκε στις 28/7 στο Ηράκλειο Κρήτης, όπου και μεγάλωσε. Τελειώνοντας το σχολείο ξεκίνησε να σπουδάζει κοινωνική λειτουργός στο Πανεπιστήμιο Πατρών τελειώνοντας τις σπουδές της τέσσερα χρόνια μετά.

Έχοντας πάρει το πτυχίο της αποφάσισε να σπουδάσει Υποκριτική ξεκινώντας τις σπουδές της το 2005. Κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους των σπουδών της στη δραματική σχολή, πέρασε από κάστινγκ για ένα ρόλο στη δραματική σειρά του Μανούσου Μανουσάκη «Για την Άννα», τον οποίο και πήρε. Έχει συμμετάσχει σε πολλά σίριαλ, θεατρικά έργα. Φέτος πρωταγωνιστεί στο έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη «Ο δρόμος περνά από μέσα», που θα παίζεται στο θέατρο «Μικρό Χορν» μέχρι τις 15 Μαρτίου. Η Κωνσταντίνα είναι ειλικρινής, φινετσάτη, λατρεύει τα ζυμαρικά, και την καθαριότητα. Και, φυσικά, είναι όμορφη breath taking!

Κωνσταντίνα, είστε από τις πολύ ταλαντούχες ηθοποιούς, αλλά δεν μπορώ να αγνοήσω ότι είστε και από τις ωραιότερες. Καλοδέχεται ο χώρος σας μια καλλονή και με ταλέντο ή υπάρχει αντιπαλότητα, ζήλια; 

«Ευχαριστώ πολύ, αλλά δεν είναι κάτι που με έχει απασχολήσει για να σας απαντήσω. Ο χώρος και το κοινό που εμένα με ενδιαφέρει, νομίζω δέχονται όσους έχουν να πουν και να δώσουν κάτι. Προσπαθώ να είμαι ένας από αυτούς»…

Σας άνοιξε πόρτες η εμφάνισή σας; Πιστεύετε ότι συνηγορεί, άσχετα με το ταλέντο;

«Όσες φόρες τα χαρακτηριστικά μου ταίριαζαν στο ρόλο για τον οποίο δοκιμάστηκα, βοήθησε. Υπήρξαν πολλές φόρες που συνέβη και το αντίθετο… αυτές τις περιβόητες πόρτες που ρωτάτε συχνά, εγώ προσωπικά δεν τις έχω συναντήσει»… 

Έχετε παίξει και σε δραματικούς και σε κωμικούς ρόλους, την εποχή αυτή πρωταγωνιστείτε στο έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη « Ο δρόμος περνά από μέσα», στο θέατρο «Μικρό Χορν». Θέλετε να μας μιλήσετε για την υπόθεση και το ρόλο σας;

«Υποδύομαι τη Λίτσα, μια κοπέλα χαμηλής κοινωνικής τάξης με οικονομική άνεση, λόγω του συζύγου της που είναι επιτυχημένος επιχειρηματίας. Ονειρεύεται να αποκτήσει ένα υπέροχο νεοκλασικό, που ξέρουν ότι μέσα σε αυτό ζει μόνος ένας ηλικιωμένος. Με το πρόσχημα μιας συνεργασίας καταφέρνουν να μπουν μέσα, αλλά πολύ σύντομα αυτό το σπίτι και όσα συμβαίνουν εκεί μέσα, θα γίνει ο “τάφος”» όσων ονειρεύτηκαν»…

Και με το πρόσωπο που υποδύεστε πώς τα πάτε; Το αφήνετε στο καμαρίνι όταν πέσει η αυλαία ή σας… ακολουθεί;

«Δυστυχώς, δεν έχω ακόμη την πείρα του ηθοποιού που με μεγάλη ευκολία αφήνει το ρόλο στο καμαρίνι και τον βρίσκει την επόμενη μέρα. Φεύγω από το θέατρο και συνεχίζει να με απασχολεί τι συνέβη πριν λίγο στην παράσταση, τι πέτυχα και τι έχασα… πολλές φορές ίσως γίνομαι και κουραστική στους γύρω μου».

Από τις ηρωίδες που μέχρι τώρα έχετε παίξει με ποια μοιάζατε περισσότερο;

«Τηλεοπτικά είχα πολλά κοινά στο χαρακτήρα με τη Μυρτώ από τη σειρά του Mega “Δικαίωση”. Θεατρικά μπορώ να πω ότι η Λίτσα φέτος, στο έργο του Καμπανέλλη με έχει κάνει να αναθεωρήσω πολλά για τον τρόπο που πρέπει να αντιμετωπίζουμε έναν χαρακτήρα και μου έδωσε ένα πολύ σημαντικό μάθημα»… 

Σπουδάσατε κοινωνική λειτουργός στο πανεπιστήμιο, πώς βρεθήκατε σε δραματική σχολή μετά;

«Δεν σκέφτηκα ποτέ να τα παρατήσω για να γίνω ηθοποιός… ήθελα μόνο να το γνωρίσω και να ασχοληθώ για λίγο από περιέργεια. Σκεφτόμουν και να τα συνδυάσω. θεατρικό παιχνίδι με το επάγγελμα της κοινωνικής λειτουργού, γενικά δεν ήξερα ακριβώς τι ήθελα, όλα προέκυψαν στην πορεία».

Γενικά, δεν πολυεμφανίζεστε σε εκδηλώσεις όπως άλλοι συνάδελφοί σας…

«Δεν πηγαίνω κάπου μόνο για να βγω φωτογραφίες ή για να κάνω δημόσιες σχέσεις. μήπως και βρω δουλειά… Δεν είμαι εγώ. και ευτυχώς έχει αποδειχτεί ότι δεν το έχω επαγγελματικά ανάγκη. Όταν βγω από το σπίτι μου θα είναι για να περάσω καλά με φίλους ή για να στηρίξω επαγγελματικά κάποιον που εκτιμώ, σέβομαι και αγαπώ».

Μια καθημερινή σας συνήθεια;

«Τηλεφωνώ στους γονείς μου στην Κρήτη, το πρωί, μόλις ξυπνήσω, για να πούμε τα νέα μας και να σιγουρευτούν ότι είμαι καλά, και όταν έχω χρόνο, λόγω δουλειάς, σειρές στο Netflix. Κολλάω και είμαι ικανή να μη βγω από το σπίτι για μέρες».

Πολιτικός γάμος, στην εκκλησία, σύμφωνο συμβίωσης ή ελεύθερη σχέση; 

«Πρέπει οπωσδήποτε να επιλέξω κάτι; Το μόνο που υπάρχει στο μυαλό μου για το μέλλον είναι, αν τα καταφέρω, ένα παιδί. Αυτό».

Αποφασίζετε με τη λογική ή το συναίσθημα;

«Τις περισσότερες φορές με τη λογική και βάζοντας κάτω όλα τα επιχειρήματα που έχω, για να πάρω μια απόφαση. Όσες φορές έχω λειτουργήσει με το συναίσθημα ενώ η λογική μου έλεγε όχι, μην το κάνεις, έχω βγει χαμένη»… 

Από την Έντυπη Έκδοση