Η Γαλλία ελπίζει σε ένα… 2% για να μην χρεοκοπήσει
Ο Ζουκμάν υπολόγισε ότι ένας φόρος 2% στον πλούτο άνω των 100 εκατ. ευρώ θα επηρεάσει μόνο 1.800 φορολογούμενους, αλλά Θα εξασφαλίσει έσοδα έως 20 δισ. ευρώ ετησίως
Η συνεχής συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους, για το οποίο κάποτε υπερηφανεύονταν οι Γάλλοι, σε συνδυασμό με το Μεταναστευτικό, είναι οι βασικές αιτίες όχι μόνο της ανόδου της Ακροδεξιάς, αλλά και του οικονομικοπολιτικού αδιεξόδου της Γαλλίας. Μπροστά σε αυτή την κατάσταση, η πρόταση για έξτρα φόρο στους μεγιστάνες της χώρας, ίσως αποτελέσει μία λύση. Αρκεί να συμφωνήσει ο Μακρόν…
Η ρηξικέλευθη πρόταση του οικονομολόγου Γκαμπριέλ Ζουκμάν για φορολόγηση των πολύ πλούσιων Γάλλων με 2% δεν έχει τη στήριξη μόνο του 86% της γαλλικής κοινωνίας, αλλά και του Σοσιαλιστικού Κόμματος, που ζητά την υιοθέτησή της ως προϋπόθεση για να στηρίξει τον προϋπολογισμό που συντάσσει ο νέος πρωθυπουργός της Γαλλίας, Σεμπαστιάν Λεκορνί, για να μην καταρρεύσει και αυτός μέσα σε έναν χρόνο, όπως και οι τρεις προηγούμενοι πρωθυπουργοί. Μία πρόταση την οποία καλοβλέπει και το κόμμα της Λεπέν, αν και ακόμα κρατά επιφυλακτική στάση. Το σίγουρο είναι ότι αυτός ο φόρος ίσως είναι ο μόνος τρόπος για να περάσει από τη Βουλή ο προϋπολογισμός και να μην οδηγηθεί η χώρα σε μία νέα εκλογική αναμέτρηση. Ταυτόχρονα, οι περικοπές στις οποίες επιμένει η κυβέρνηση θα μπορούσαν να αναθεωρηθούν, αφού αν γίνει νόμος του κράτους η πρόταση Ζουκμάν θα εισρέουν στα ταμεία του κράτους 20 δισ. ευρώ κάθε χρόνο. Φυσικά, όλα θα εξαρτηθούν από τον πρόεδρο Μακρόν, ο οποίος βλέπει την κυβέρνησή του να καταρρέει με όποιον πρωθυπουργό και αν διορίσει, αλλά από την άλλη δεν θέλει να στενοχωρήσει και τους πλούσιους φίλους και υποστηρικτές του.
Ένας εξ’ αυτών, πάντως, ο πλουσιότερος άνθρωπος της Γαλλίας, ο Μπερνάρ Αρνό, εξαπέλυσε μύδρους κατά της πρότασης για έξτρα φόρο, την οποία θεωρεί καταστροφή για τη γαλλική Οικονομία, χαρακτηρίζοντας, μάλιστα, τον Ζουκμάν «ακροαριστερό ακτιβιστή» που χρησιμοποιεί «ψευδο-ακαδημαϊκή επάρκεια» για να προωθήσει μία ιδεολογία που στοχεύει στην αποδόμηση του φιλελεύθερου οικονομικού συστήματος, του «μόνου που λειτουργεί για το καλό όλων». Ο Γκαμπριέλ Ζουκμάν, καθηγητής στην École Normale Supérieure της Γαλλίας και στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ, απέρριψε τις κατηγορίες: «Δεν υπήρξα ποτέ ακτιβιστής για κανένα κίνημα ή κόμμα. Το έργο μου βασίζεται στην έρευνα, όχι στην ιδεολογία». Ο Ζουκμάν ήταν μεταξύ των 300 οικονομολόγων που υποστήριξαν δημόσια την οικονομική πλατφόρμα της αριστερής συμμαχίας Nouveau Front Populaire, εν όψει των βουλευτικών εκλογών του 2024. Στη συμμαχία αυτή συμμετείχαν πολλά κόμματα της Αριστεράς, από το Σοσιαλιστικό Κόμμα έως και την Ανυπότακτη Γαλλία, προκειμένου να μπει ανάχωμα στην επέλαση της Μαρίν Λεπέν.
Πρόσφατα, υποστήριξε ότι οι «υπερπλούσιοι πληρώνουν αναλογικά λιγότερους φόρους από πολλούς άλλους πολίτες. Ένα χάσμα που η προτεινόμενη εισφορά στοχεύει να καλύψει». Σε συνέντευξή του στο Reuters, ο Ζουκμάν είχε πει: «Πρώτον, οι δισεκατομμυριούχοι δεν πληρώνουν σχεδόν καθόλου φόρο εισοδήματος στη Γαλλία, και, δεύτερον, ο πλούτος τους έχει αυξηθεί ιδιαίτερα γρήγορα τα τελευταία 15 χρόνια». Υπολόγισε, μάλιστα, ότι ένας φόρος 2% στον πλούτο άνω των 100 εκατ. ευρώ θα επηρεάσει μόνο 1.800 νοικοκυριά, αλλά θα εξασφαλίσει έσοδα έως 20 δισ. ευρώ ετησίως. Συνεπώς, θα συμβάλει στη μείωση του ελλείμματος του προϋπολογισμού της Γαλλίας, που εκτιμάται σήμερα στο 5,4% του ΑΕΠ, και είναι το μεγαλύτερο της Ευρωζώνης.
Κοινωνική αναταραχή
Στο μεταξύ, συνεχίζεται η κοινωνική αναταραχή. Μετά τις μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις της προηγούμενης εβδομάδας, νέες κινητοποιήσεις ετοιμάζονται από όλο το φάσμα των εργαζομένων. Ο πρόεδρος Μακρόν και ο νεοδιορισμένος πρωθυπουργός του, ο Σεμπαστιάν Λεκορνί, βρίσκονται αντιμέτωποι με μία πολιτική κρίση και προσπαθούν να θέσουν υπό έλεγχο τα δημόσια οικονομικά. Χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία, πάντως, μέχρι τώρα. Οι κινητοποιήσεις έχουν στόχο τα «βάναυσα» δημοσιονομικά μέτρα (περικοπές στις δημόσιες υπηρεσίες, μεταρρύθμιση του ταμείου ανεργίας, πάγωμα των κοινωνικών επιδομάτων) που προβλέπονται στο σχέδιο εξοικονόμησης 44 δισ. ευρώ που ανακοινώθηκε φέτος το καλοκαίρι από τον τότε πρωθυπουργό Φρανσουά Μπαϊρού. Η κυβέρνηση μειοψηφίας Κεντροδεξιάς – Δεξιάς, της οποίας ηγείτο, ανατράπηκε από τους βουλευτές στις 8 Σεπτεμβρίου, αλλά το «σχέδιο σωτηρίας» παραμένει το ίδιο. Αν μη τι άλλο, οξύμωρο. Ο Λεκορνί δεσμεύθηκε και αυτός να μειώσει το δημοσιονομικό έλλειμμα που επιβαρύνει τους εθνικούς λογαριασμούς, υποσχόμενος, παράλληλα, «ρήξεις σε βάθος», αλλά, μάλλον, δεν θα τα καταφέρει, αφού ο προϋπολογισμός φαίνεται αδύνατο να υπερψηφιστεί. Γι’ αυτό και η πρόταση Ζουκμάν, όσο και αν δεν είναι αρεστή στην κυβέρνηση, είναι η μόνη που μπορεί να οδηγήσει στην υλοποίηση των περισσότερων μέτρων λιτότητας. «Διότι, είναι άλλο να κόβεις μόνο από το λαό και άλλο να κόβεις και από την πλουτοκρατία», όπως σημείωσε αρθρογράφος της «Λιμπερασιόν». Με αυτά τα δεδομένα, ο Μακρόν θα πρέπει να αποφασίσει. Θέλει μία Γαλλία με εργάτες και αγρότες στους δρόμους ή ένα διάστημα νηνεμίας και με ψηφισμένα τα «μέτρα σωτηρίας»;
Αναδημοσίευση από τη Βραδυνή της Κυριακής
