Η Μαρίν Λεπέν αναγεννήθηκε και είναι πιο επικίνδυνη από ποτέ

Η Γαλλία αγαπά τους πολιτικούς που έχουν περάσει δύσκολες δοκιμασίες και καταφέρνουν να επιστρέψουν στο προσκήνιο. Ο Σαρλ ντε Γκωλ, ο Φρανσουά Μιτεράν και ο Ζακ Σιράκ μπόρεσαν να ανακάμψουν από πολιτικές αποτυχίες και να κατακτήσουν το ανώτατο αξίωμα της χώρας τους. Για τον Μουτζτάμπα Ραχμάν, η Μαρίν Λεπέν θα είναι η πρώτη Γαλλίδα που θα ακολουθήσει τον δικό τους δρόμο.

Όπως έγραψε σε άρθρο γνώμης στον Guardian ο διευθύνων σύμβουλος για την Ευρώπη της ερευνητικής και συμβουλευτικής εταιρείας πολιτικού κινδύνου Eurasia Group τώρα που το Εφετείο του Παρισιού ήρε το εμπόδιο της απαγόρευσης συμμετοχής της στις εκλογές, η Λεπέν διαθέτει ένα σημαντικό πλεονέκτημα στην κούρσα για τη γαλλική προεδρία του επόμενου έτους. Θα εμφανιστεί και πάλι ως η πολιτικός που βρίσκεται απέναντι στο κατεστημένο και καταγγέλλει τις πολιτικές ελίτ, παρότι κατέχει εκλεγμένο πολιτικό αξίωμα χωρίς διακοπή από το 1998.

Παράλληλα, μπορεί πλέον να παρουσιάζει τον εαυτό της ως μια «θαυματουργή επιζήσασα», ως μια «ηρωίδα μητέρα» και ως μια «μαχητική γιαγιά», όπως την έχουν ήδη περιγράψει το τελευταίο χρονικό διάστημα αρκετά έντυπα στη Γαλλία, που λένε ότι η Λεπέν θα είναι πολύ πιο ισχυρή υποψήφια από τον πολιτικό της διάδοχο, Ζορντάν Μπαρντελά. Οι υπόλοιποι υποψήφιοι, άλλωστε, από την αντιμετώπιζαν τον Μπαρντελά με επιφυλακτικότητα, αλλά ποτέ δεν τον φοβήθηκαν πραγματικά. Τη Λεπέν, όμως, τη φοβούνται όλοι.

Το κόμμα της, ο Εθνικός Συναγερμός (RN), έχει πλέον υιοθετήσει ένα νέο προεκλογικό σύνθημα: «Αναγέννηση» (Renaissance). Σύμφωνα με το κόμμα, η αναγέννηση της πολιτικής καριέρας της Λεπέν προαναγγέλλει και την αναγέννηση της Γαλλίας. Με αυτά και με αυτά θα μπορούσε κάποιος να νομίσει ότι η Λεπέν αθωώθηκε από την κατηγορία της υπεξαίρεσης στις 7 Ιουλίου. Δεν συνέβη κάτι τέτοιο.

Οι δικαστές ουσιαστικά έκριναν ότι είναι οι ψηφοφόροι – και όχι τα δικαστήρια – εκείνοι που θα πρέπει να αποφασίσουν ποιος θα γίνει πρόεδρος. Μείωσαν την πενταετή απαγόρευση συμμετοχής της σε εκλογές, την οποία της είχε επιβάλει πέρυσι το ποινικό δικαστήριο του Παρισιού, σε ποινή που είχε ήδη εκτιθεί. Η Λεπέν παραμένει καταδικασμένη για την υπεξαίρεση ευρωπαϊκών κονδυλίων.

Η υπόθεση αφορά τη χρήση περίπου 2,8 εκατομμυρίων ευρώ από ευρωπαϊκά κονδύλια, τα οποία, σύμφωνα με την απόφαση, χρησιμοποιήθηκαν για την πληρωμή συνεργατών του κόμματος αντί για κοινοβουλευτικούς βοηθούς, όπως προβλεπόταν. Το Εφετείο επιβεβαίωσε την ενοχή της, αλλά μείωσε σημαντικά τις ποινές που είχαν επιβληθεί πρωτοδίκως.

Και όμως, η πολιτική της επιστροφή είναι πλέον γεγονός. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι θα μπορούσε να νικήσει όλους τους πιθανούς αντιπάλους της στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών. Οι προηγούμενες δημοσκοπήσεις ήταν σχεδόν εξίσου ευνοϊκές και για τον Μπαρντελά. Υπήρχαν, όμως, λόγοι να πιστεύει κανείς ότι ο νεαρός πολιτικός δεν θα μπορούσε να αντέξει μέχρι το τέλος της προεκλογικής κούρσας.

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ

Ιράν: Στη «μαύρη λίστα» της Τεχεράνης 45 τάνκερ στα Στενά του Ορμούζ-Ανάμεσά τους και ελληνικά

ΕΠΟΜΕΝΟ

Ελλάδα-Κύπρος 82-75: Καλή κατά διαστήματα η Εθνική έκανε το 2 στα 2 στα φιλικά

Η εκστρατεία των δύο εβδομάδων μεταξύ των δύο γύρων αποτελεί παραδοσιακά μια μεγάλη δοκιμασία για τους υποψηφίους. Δεν εξετάζεται μόνο η ικανότητά τους να κυβερνήσουν τη Γαλλία, αλλά και η ικανότητά τους να την εκπροσωπήσουν. Οι ψηφοφόροι θα αναρωτηθούν: διαθέτει άραγε ο υποψήφιος το απαραίτητο «προεδρικό ανάστημα»;

Ο Μπαρντελά θα γίνει 31 ετών τον Σεπτέμβριο. Από την ηλικία των 19 ετών, όταν εγκατέλειψε το πανεπιστήμιο, ασχολείται επαγγελματικά με τον κομματικό μηχανισμό του RN. Θα μπορούσαν άραγε οι ψηφοφόροι να φανταστούν αυτόν τον ταλαντούχο, αλλά συχνά επιφανειακό, νεαρό πολιτικό να στέκεται ισότιμα απέναντι σε έναν Βλαντίμιρ Πούτιν ή έναν Ντόναλντ Τραμπ, ρωτά το ίδιο άρθρο της βρετανικής εφημερίδας.

Το ζήτημα αυτό, το προεδρικό βάρος ενός υποψηφίου, έχει ιδιαίτερη σημασία για τους μεγαλύτερους σε ηλικία ψηφοφόρους. Από τα περίπου 50 εκατομμύρια εγγεγραμμένων Γάλλων ψηφοφόρων, το 28% είναι άνω των 65 ετών. Και, σε αντίθεση με τους νεότερους, οι ηλικιωμένοι προσέρχονται μαζικά στις κάλπες.

Μια πρόσφατη δημοσκόπηση της Ifop έδειξε ότι η Λεπέν θα μπορούσε να επικρατήσει του πρώην πρωθυπουργού Εντουάρ Φιλίπ, ο οποίος θεωρείται ο ισχυρότερος από τους πολλούς υποψηφίους που επιχειρούν να εκφράσουν τον κεντρώο χώρο του Εμανουέλ Μακρόν, με ποσοστό 54% έναντι 46% στον δεύτερο γύρο. Το εντυπωσιακό είναι ότι η Λεπέν είχε σχεδόν ακριβώς το ίδιο προβάδισμα και μεταξύ των ψηφοφόρων άνω των 65 ετών. Πρόκειται για την πρώτη φορά που δημοσκόπηση σε εθνική εκλογική αναμέτρηση εμφανίζει τον RN να προηγείται στη συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα.

Ο Μπαρντελά ήταν επίσης δημοφιλής στους μεγαλύτερους ψηφοφόρους, όμως η απήχησή του τόσο στους νέους όσο και στους ηλικιωμένους άρχισε να εξασθενεί. Προέρχεται από εργατική οικογένεια με ιταλική μεταναστευτική καταγωγή, αλλά άρχισε να εμφανίζει μια τάση προς τον τρόπο ζωής της υψηλής κοινωνίας, θυμίζοντας σε ορισμένες περιπτώσεις τον Νικολά Σαρκοζί. Μεταξύ άλλων, έχει αναφερθεί και η σχέση του με μια κληρονόμο από τα κατάλοιπα της ιταλικής αριστοκρατίας.

Η Λεπέν, αντίθετα, γεννήθηκε σε εύπορη οικογένεια με μακρά πολιτική παρουσία. Παρ’ όλα αυτά, καλλιεργεί την εικόνα μιας γυναίκας του λαού με τραχιά φωνή, απλή και προσιτή πολιτικός, ανύπαντρη γιαγιά που ζει με την καλύτερή της φίλη, εκτρέφει γάτες και -πάνω απ’ όλα- μιας γυναίκας που έχει επιβιώσει από αλλεπάλληλες πολιτικές και προσωπικές μάχες. Υπάρχει, ωστόσο, ένα ακόμη ζήτημα που έχει ιδιαίτερη σημασία για τους μεγαλύτερους σε ηλικία ψηφοφόρους: η οικονομική σταθερότητα.

Οι αδύναμες τηλεοπτικές εμφανίσεις της Λεπέν σε προεκλογικές συζητήσεις για την οικονομία, τόσο το 2017 όσο και το 2022, συνέβαλαν στην ήττα της από τον Μακρόν. Η οικονομική πολιτική του RN εξακολουθεί να αποτελεί ένα μάλλον ασύνδετο μείγμα υψηλών κοινωνικών δαπανών και χαμηλής φορολογίας, ελεύθερης αγοράς αλλά και έντονης κρατικής παρέμβασης.

Ο Μπαρντελά προσπάθησε να μετακινήσει το κόμμα προς μια πιο παραδοσιακή δεξιά οικονομική πολιτική, με χαμηλότερους φόρους και πιο μεταρρυθμιστική προσέγγιση απέναντι στην ΕΕ, αντλώντας έμπνευση από την πρωθυπουργό της Ιταλίας, Τζόρτζια Μελόνι. Η επιστροφή της Λεπέν, όμως, σημαίνει και επιστροφή σε αυτό που θα μπορούσε να αποκληθεί «Μαρινομίκ» -την οικονομική πολιτική της- καθώς και σε μια στρατηγική που θα επιδιώκει ουσιαστικά να υπονομεύσει την ΕE εκ των έσω.

Με τη Γαλλία να έχει δημόσιο χρέος περίπου 3,5 τρισεκατομμυρίων ευρώ και να βρίσκεται διαρκώς κοντά σε μια δημοσιονομική κρίση, η προοπτική μιας ακροδεξιάς κυβέρνησης είναι πιθανό να ανησυχήσει τους μεγαλύτερους και οικονομικά πιο εύρωστους ψηφοφόρους. Η Λεπέν, βέβαια, θα έχει μια προφανή απάντηση.

«Ο Μακρόν σας ξεγέλασε δύο φορές με την έξυπνη ρητορική του περί υπεράσπισης του λαού. Και πού σας οδήγησε αυτό; Σε ακόμη ένα τρισεκατομμύριο ευρώ χρέους. Ήρθε η ώρα να δώσετε μια ευκαιρία σε μια γυναίκα που μιλά απλά και κατανοητά. Εγώ δύσκολα θα μπορούσα να τα πάω χειρότερα». Όμως θα μπορούσε. Πολύ, πολύ χειρότερα.

Μια προεδρία της Λεπέν ή του Μπαρντελά θα οδηγούσε τη Γαλλία και την ΕE σε μια επικίνδυνη και αχαρτογράφητη περιοχή. Ο Μπαρντελά, τουλάχιστον, φαινόταν να αντιλαμβάνεται πόσο δύσκολο θα ήταν να κυβερνήσει κανείς με μια τόσο ακραία αντιευρωπαϊκή στάση και με πολιτικά συνθήματα αντί για συγκεκριμένο κυβερνητικό πρόγραμμα. Η Λεπέν δεν φαίνεται να συμμερίζεται αυτή την ανησυχία.

Η προεδρία της Λεπέν από τον επόμενο Μάιο δεν είναι βέβαιη. Για πρώτη φορά, όμως, έπειτα από επτά δεκαετίες παρουσίας της οικογένειας Λεπέν στη γαλλική πολιτική, αποτελεί μια σοβαρή πιθανότητα. Το καθησυχαστικό επιχείρημα που χρησιμοποιούσαν μέχρι σήμερα τα παραδοσιακά κόμματα της δεξιάς, της αριστεράς και του κέντρου -ότι δηλαδή είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς έναν 31χρονο, κάπως πιο μετριοπαθή Μπαρντελά ως πρόεδρο της Γαλλίας- έχει πλέον εξαφανιστεί.

Το πολιτικό εμπόδιο που κρατούσε τη Λεπέν μακριά από το Μέγαρο των Ηλυσίων έχει πλέον απομακρυνθεί. Και η επιστροφή της την καθιστά πιο υπολογίσιμη, πιο έμπειρη και, κατά τον Ραχμάν, πιο επικίνδυνη από ποτέ.