Η Ρομπέρτα Μέτσολα επανεξελέγη πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Συγκέντρωσε την υποστήριξη της πλειοψηφίας των νεοεκλεγέντων 720 ευρωβουλευτών με 562 ψήφους
Η Ρομπέρτα Μέτσολα επανεξελέγη πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τα επόμενα 2,5 χρόνια. Θεωρούνταν δεδομένο ότι θα επανεκλεγεί, καθώς η αριστερή Μοντέρο, πρώην υπουργός Ισότητας της Ισπανίας, υπέβαλε συμβολικά υποψηφιότητα.
Η Μαλτέζα πολιτικός του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ), Ρομπέρτα Μέτσολα η οποία εξελέγη για πρώτη φορά στη θέση του προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τον Ιανουάριο του 2022, θα παραμείνει στη θέση αυτή για 2,5 ακόμη χρόνια, αφού συγκέντρωσε την υποστήριξη της πλειοψηφίας των νεοεκλεγέντων 720 ευρωβουλευτών με 562 ψήφους.
Αναμενόταν ότι θα επανεκλεγόταν, καθώς κατέβηκε ουσιαστικά χωρίς αντίπαλο. Μόνο η Ιρένε Μοντέρο της Αριστεράς, πρώην υπουργός ισότητας της Ισπανίας, υπέβαλε συμβολικά την υποψηφιότητά της κατά της Μετσόλα. Η Μοντέρο έλαβε 61 ψήφους.
Roberta Metsola has been re-elected President of the European Parliament.
She will hold the post for another two and a half years. pic.twitter.com/0fCL0V46Re
— European Parliament (@Europarl_EN) July 16, 2024
Η Μέτσολα γίνεται ένα από τα τέσσερα βασικά στελέχη που θα ηγηθούν της ΕΕ τα επόμενα χρόνια, μαζί με την επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και τον κορυφαίο διπλωμάτη της ΕΕ.
Η Μαλτέζα πολιτικός του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ) εξελέγη για πρώτη φορά στο αξίωμα της προέδρου τον Ιανουάριο του 2022. Θεωρούνταν δεδομένο ότι θα επανεκλεγεί, καθώς η αριστερή Μοντέρο, πρώην υπουργός Ισότητας της Ισπανίας, υπέβαλε συμβολικά υποψηφιότητα.
Η πενταετής θητεία του προέδρου του κοινοβουλίου παραδοσιακά χωρίζεται στα δύο, μεταξύ των κεντροαριστερών Σοσιαλιστών και Δημοκρατών (S&D) και του κεντροδεξιού ΕΛΚ (EPP).
Μιλώντας πριν από την ψηφοφορία, η Μετσόλα έκανε λόγο για «ισχυρή ηγεσία» ανακαλώντας ότι «μεγάλωσε σε ένα νησί στη Μεσόγειό μας», θεωρώντας την ΕΕ ως έναν τόπο υψηλών προδιαγραφών, ευκαιριών και απεριόριστων δυνατοτήτων, η οποία στη συνέχεια έκανε το «απίθανο ταξίδι στην καρδιά της ευρωπαϊκής πολιτικής».
