Παλαιστινιακό κράτος: Τι σημαίνει η αναγνώρισή του από Ισπανία, Ιρλανδία και Νορβηγία

Πώς ήταν το κράτος της Παλαιστίνης πριν τον πόλεμο των έξι ημερών – Ποια ήταν τα σύνορα το 1967

παλαιστινιακό κράτος

Σε μία σημαντική κίνηση προέβησαν η Ισπανία, η Ιρλανδία και η Νορβηγία, ανακοινώνοντας πως θα αναγνωρίσουν το παλαιστινιακό κράτος, δείχνοντας την πίστη τους στη λύση δύο κρατών.

«Σήμερα η Ιρλανδία, η Νορβηγία και η Ισπανία ανακοινώνουν ότι αναγνωρίζουν το κράτος της Παλαιστίνης» δήλωσε ο πρωθυπουργός της Ιρλανδίας, Σάιμον Χάρις στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, κάνοντας λόγο «για ιστορική ημέρα, σημαντική για την Ιρλανδία και την Παλαιστίνη».

«Τώρα κάθε ένας από εμάς θα λάβει όποια μέτρα είναι απαραίτητα σε εθνικό επίπεδο για να τεθεί σε ισχύ η απόφαση αυτή» πρόσθεσε ο Ιρλανδός πρωθυπουργός.

«Είμαι πεπεισμένος ότι και άλλες χώρες θα μας ακολουθήσουν και θα κάνουν αυτό το σημαντικό βήμα τις επόμενες εβδομάδες» σημείωσε.

Ισπανία – Νορβηγία

Η Ισπανία και η Νορβηγία ανακοίνωσαν πως θα αναγνωρίσουν την ύπαρξη παλαιστινιακού κράτους από την Τρίτη 28 Μαΐου.

Ο πρωθυπουργός της Νορβηγίας Γιόνας Γκαρ Στέρε ανακοίνωσε ότι η χώρα του θα αναγνωρίσει την ύπαρξη παλαιστινιακού κράτους από τις 28 Μαΐου.

«Η κυβέρνηση αποφάσισε να αναγνωρίσει το κράτος της Παλαιστίνης» δήλωσε ο Στέρε σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στο Όσλο, διευκρινίζοντας ότι η απόφαση θα τεθεί σε ισχύ στις 28 Μαΐου.

Ο Νορβηγός πρωθυπουργός απηύθυνε με αυτή την αφορμή «ισχυρή έκκληση» σε άλλες χώρες να κάνουν το ίδιο.

«Πρέπει να διατηρήσουμε ζωντανή τη μόνη εναλλακτική που προσφέρει μια πολιτική λύση για Ισραηλινούς και Παλαιστίνιους ομοίως: δύο κράτη που ζουν το ένα δίπλα στο άλλο με ειρήνη και ασφάλεια» σημείωσε ο Νορβηγός πρωθυπουργός.

Ο Στέρε καταδίκασε εκ νέου τη Χαμάς και διαβεβαίωσε ότι η αναγνώριση της Παλαιστίνης αποτελεί ένα μέσο υποστήριξης των μετριοπαθών δυνάμεων που χάνουν έδαφος σε αυτήν την παρατεταμένη και ωμή σύγκρουση.

Επίσης, στέλνει ισχυρό μήνυμα σε άλλες χώρες να ακολουθήσουν το παράδειγμα της Νορβηγίας και να αναγνωρίσουν το κράτος της Παλαιστίνης: «Αυτό θα μπορούσε εντέλει να καταστήσει δυνατή την επανάληψη της διαδικασίας προς την επίτευξη μιας λύσης δύο κρατών και να της δώσει νέα ώθηση» πρόσθεσε, σημειώνοντας ότι ο πόλεμος στη Γάζα κατέστησε απολύτως σαφές ότι η επίτευξη ειρήνης και σταθερότητας θα πρέπει να στηρίζεται στην επίλυση του παλαιστινιακού ζητήματος.

Ο στόχος είναι να υπάρξει ένα παλαιστινιακό κράτος που θα έχει πολιτική συνοχή και θα απορρέει από την Παλαιστινιακή Αρχή, συνέχισε.

Πιστεύουμε ότι η λύση των δύο κρατών είναι προς το συμφέρον του Ισραήλ, σημείωσε επίσης.

Στη Μαδρίτη, ο Ισπανός πρωθυπουργός, Πέδρο Σάντσεθ, λέει ότι ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπέντζαμιν Νετανιάχου «ακόμα το παίζει κουφός… Εξακολουθεί να βομβαρδίζει νοσοκομεία και σχολεία και να τιμωρεί γυναίκες και παιδιά με πείνα και κρύο».

«Η λύση των δύο κρατών κινδυνεύει να μην υπάρξει ποτέ» προσθέτει.

«Δεν μπορούμε να το επιτρέψουμε. Έχουμε υποχρέωση να δράσουμε. Στην Παλαιστίνη όπως στην Ουκρανία χωρίς δύο μέτρα και δύο σταθμά. Πρέπει να στείλουμε ανθρωπιστική βοήθεια και να βοηθήσουμε τους πρόσφυγες το κάνουμε ήδη. Αλλά πρέπει να γίνουν περισσότερα. Αυτή η αναγνώριση δεν είναι εναντίον του Ισραήλ, δεν είναι εναντίον των Εβραίων. Δεν είναι υπέρ της Χαμάς αυτό που ειπώθηκε. Αυτή η αναγνώριση δεν είναι εναντίον κανενός, είναι υπέρ ή υπέρ της ειρήνης και της συνύπαρξης» είπε ο Σάντσεθ.

Τι σημαίνει η αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους από Ιρλανδία, Ισπανία, Νορβηγία

Η απόφαση της Ιρλανδίας, της Ισπανίας και της Νορβηγίας να αναγνωρίσουν το παλαιστινιακό κράτος αφορά κυρίως την εγχώρια πολιτική αυτών των χωρών, αναφέρει σε σε ανάλυσή του το CNN.

Η απόφαση των τριών ευρωπαϊκών χωρών, που θα τεθεί σε ισχύ στις 28/5, προκάλεσε την άμεση αντίδραση του Ισραήλ με την κυβέρνηση του Τελ Αβίβ να προχωρά στην ανάκληση των πρεσβευτών τους. Ισπανία, Ιρλανδία και Νορβηγία ευελπιστούν ότι με την «αναγνώριση του κράτους της Παλαιστίνης», θα ακολουθήσουν το παράδειγμά τους και άλλες χώρες, την ώρα που η λύση των δύο κρατών «κινδυνεύει» εν μέσω του πολέμου στη Γάζα.

«Η απόφαση των τριών χωρών να κάνουν αυτό το βήμα είναι αξιοσημείωτη και θα έχει διπλωματικό αντίκτυπο», ασκώντας ίσως πίεση στους συμμάχους τους να λάβουν μια πιο ξεκάθαρη στάση στις εχθροπραξίες μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς.

Ωστόσο, είναι επίσης λογικό ότι, μέχρι στιγμής, καμία πίεση ακόμη και από τις ΗΠΑ δεν είχε σημαντικό αντίκτυπο στη στρατηγική που ακολουθεί ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου.

Οι συζητήσεις σχετικά με το τι σημαίνει πρακτικά η αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους από τις τρεις χώρες, έχουν βάση. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι ότι, το διακύβευμα είναι χαμηλού βεληνεκούς για την πλειονότητα των ευρωπαϊκών χωρών, όταν πρόκειται για θέματα που αφορούν το Ισραήλ και τους Παλαιστίνιους.

Στην Ιρλανδία, την Ισπανία και τη Νορβηγία, η υποστήριξη για παλαιστινιακό κράτος αφουγκράζεται το ευρύτερο εκλογικό σώμα και είναι απίθανο να δεχθεί πολιτική αντίδραση.

Αυτό πάντως δεν συμβαίνει απαραιτήτως σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ενώ μακροπρόθεσμα είναι αποδεκτή μια ειρηνική λύση δύο κρατών, η Γερμανία παραμένει συνεπής στην πολιτική που ακολουθεί εκφράζοντας την υποστήριξή της προς το Ισραήλ, όπως και η Ουγγαρία, η Πολωνία, το Ηνωμένο Βασίλειο και άλλες χώρες.

Η στάση τους σχετίζεται με την στρατιωτική υποστήριξη, η οποία αναπόφευκτα εγείρει ερωτήματα σχετικά με την εμπλοκή τους στον πόλεμο κατά της Χαμάς –κυρίως στα όπλα που χρησιμοποιούνται για τη δολοφονία του άμαχου πληθυσμού.

Η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου δέχεται επί του παρόντος πίεση να δηλώσει στη δημοσιότητα νομικές συμβουλές σχετικά με το εάν η πώληση όπλων στο Ισραήλ αντιβαίνει ή όχι στο διεθνές δίκαιο. Αλλά αυτά είναι σε μεγάλο βαθμό εσωτερικά ζητήματα.

Για μεγάλο χρονικό διάστημα, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θεωρούσαν ως επί το πλείστον τη Μέση Ανατολή – ειδικά το Ισραήλ – ένα ζήτημα με το οποίο ασχολούνται οι ΗΠΑ, εν μέρει λόγω των αμερικανικών στρατιωτικών επιχειρήσεων στην περιοχή.

Οι ευρωπαϊκές χώρες απλά δεν έχουν τεράστια επιρροή σε αυτόν τον τομέα, υποστηρίζει το συγκεκριμένο άρθρο.

Η Μέση Ανατολή δεν ήταν κάτι που απασχόλησε έντονα τους Ευρωπαίους αναλυτές μέχρι που οι συνέπειες της «Αραβικής Άνοιξης» οδήγησαν σε μια τεράστια εισροή μεταναστών στην ηπειρωτική Ευρώπη.

Πέρα από τις πρακτικές επιπτώσεις της μαζικής μετανάστευσης, είναι πλέον ορατός ο κίνδυνος για την ασφάλεια των πολιτών, με διάφορες τρομοκρατικές ομάδες να κρύβονται ανάμεσα στους πρόσφυγες και να πραγματοποιούν φρικαλεότητες σε ολόκληρη την γηραιά ήπειρο, όπως επισημαίνει το CNN.

Αυτό δεν σημαίνει ότι οι Ευρωπαίοι δεν νοιάζονταν για τη Μέση Ανατολή, ειδικά για το παλαιστινιακό ζήτημα, εξηγεί το αμερικανικό δίκτυο.

Μεγάλα τμήματα της Ιρλανδίας υποστηρίζουν την Παλαιστίνη λόγω του δικού τους κατοχικού παρελθόντος, ενώ η Νορβηγία μεσολάβησε στις περίφημες «Συμφωνίες του Όσλο», που είχαν σκοπό να καταλήξουν στην «ειρηνική συνύπαρξη» δύο κρατών, ενός ισραηλινού και ενός παλαιστινιακού.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει στείλει εδώ και χρόνια τεράστια ποσά ανθρωπιστικής βοήθειας στα παλαιστινιακά εδάφη κι έχει ταχθεί υπέρ μιας λύσης των δύο κρατών.

Ενδεικτική είναι και η αντίδραση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στη σημερινή απόφαση των τριών ευρωπαίϊκών χωρών: «Η Κομισιόν έχει μια μακροχρόνια δέσμευση στο όραμα ενός ανεξάρτητου και κυρίαρχου κράτους της Παλαιστίνης, που θα ζει στο πλευρό του Ισραήλ με ειρήνη και ασφάλεια».

Νετανιάχου: Η αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους ισοδυναμεί με «επιβράβευση της τρομοκρατίας»

Η συντονισμένη πρωτοβουλία Ιρλανδίας, Ισπανίας και Νορβηγίας να αναγνωρίσουν παλαιστινιακό κράτος ισοδυναμεί με «επιβράβευση της τρομοκρατίας», υποστήριξε σήμερα ο ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου, καταδικάζοντας την απόφαση αυτή.

«Αυτό θα ήταν ένα κράτος-τρομοκράτης. Θα προσπαθούσε να εξαπολύσει την (επίθεση που οδήγησε στη) σφαγή της 7ης Οκτωβρίου ξανά και ξανά – και σε αυτό δεν πρόκειται να συμφωνήσουμε», αναφέρει ο Νετανιάχου, υπενθυμίζοντας την αιματοχυσία που προκάλεσε η Χαμάς και πυροδότησε τον πόλεμο στη Λωρίδα της Γάζας.

Παράλληλα, διεμήνυσε ότι το Ισραήλ θα παραμείνει απτόητο στην επιδίωξη του στόχου του, ο οποίος είναι η ολοκληρωτική επικράτηση στον πόλεμο εναντίον της Χαμάς.

ΗΠΑ: Η αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους πρέπει να γίνει μέσω διαπραγματεύσεων

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν πιστεύει ότι η αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους θα πρέπει να επιτευχθεί μέσω διαπραγματεύσεων και όχι με μονομερή αναγνώριση, ανακοίνωσε σήμερα ο Λευκός Οίκος, αφού η Ιρλανδία, η Ισπανία και η Νορβηγία ανακοίνωσαν ότι θα αναγνωρίσουν παλαιστινιακό κράτος στα τέλη αυτού μήνα.

«Ο πρόεδρος είναι σθεναρός υποστηρικτής της λύσης δύο κρατών και ήταν σε όλη του τη σταδιοδρομία», δήλωσε ένας εκπρόσωπος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου. «Πιστεύει ότι ένα παλαιστινιακό κράτος θα πρέπει γίνει πραγματικότητα μέσω άμεσων διαπραγματεύσεων μεταξύ των μερών, όχι μέσω μονομερούς αναγνώρισης».

«Ένα ουσιαστικό βήμα» προς τη λύση των δύο κρατών, χαιρετίζει η Ιορδανία – «Θετική απόφαση» τη χαρακτηρίζει η Σαουδική Αραβία

Η Ιορδανία χαιρέτισε σήμερα την απόφαση της Νορβηγίας, της Ισπανίας και της Ιρλανδίας να αναγνωρίσουν το κράτος της Παλαιστίνης, κρίνοντας ότι πρόκειται για ένα «σημαντικό και ουσιαστικό βήμα προς τη λύση των δύο κρατών».

Το βασίλειο «χαιρέτισε την απόφαση αναγνώρισης του παλαιστινιακού κράτους που ελήφθη από φίλες ευρωπαϊκές χώρες», δήλωσε ο Ιορδανός υπουργός Εξωτερικών Αϊμάν αλ Σαφάντι.

«Θεωρούμε την απόφαση αυτή σημαντικό και ουσιαστικό βήμα στον δρόμο για τη λύση των δύο κρατών, με ένα ανεξάρτητο και κυρίαρχο παλαιστινιακό κράτος στα σύνορα της 4ης Ιουνίου 1967», πρόσθεσε σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε.

Ο Σαφάντι εξέφρασε την ελπίδα «η απόφαση αυτή να οδηγήσει σε μια ευρύτερη κίνηση που επιβάλλει την ειρήνη και θέτει όλες τις χώρες του κόσμου και της περιοχής σε έναν ξεκάθαρο δρόμο προς μια δίκαιη και συνολική ειρήνη, την μόνη εγγύηση ασφάλειας και σταθερότητας για την Παλαιστίνη, το Ισραήλ και την περιοχή».

Εξάλλου, συνέχισε, πρόκειται για ένα «σημαντικό, ουσιαστικό και απαραίτητο βήμα απάντησης στις ενέργειες της ισραηλινής κυβέρνησης, η οποία όχι μόνον απορρίπτει τη λύση των δύο κρατών, αλλά λαμβάνει επίσης συγκεκριμένα μέτρα στο πεδίο που σκοτώνουν τις πιθανότητες να επιτευχθεί ειρήνη στην περιοχή».

«Αυτό που βλέπουμε όσον αφορά τις σφαγές, τους φόνους και την καταστροφή καλεί σε μια οριστική λύση στη σύγκρουση, που θα ενσαρκώνεται από ένα κυρίαρχο παλαιστινιακό κράτος», κατέληξε ο επικεφαλής της ιορδανικής διπλωματίας, την ώρα που για πάνω από επτά μήνες μαίνεται καταστροφικός πόλεμος ανάμεσα στο Ισραήλ και το παλαιστινιακό ισλαμιστικό κίνημα Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας.

Παράλληλα η Σαουδική Αραβία χαιρέτισε σήμερα την “θετική απόφαση” που έλαβαν οι τρεις ευρωπαϊκές χώρες να αναγνωρίσουν το κράτος της Παλαιστίνης και κάλεσε κι άλλες χώρες να κάνουν το ίδιο.

Το βασίλειο του Κόλπου «χαιρετίζει την θετική απόφαση» που έλαβαν η Νορβηγία, η Ισπανία και η Ιρλανδία, ανακοίνωσε το σαουδαραβικό υπουργείο Εξωτερικών.

Η Σαουδική Αραβία “εκτιμά” την πρωτοβουλία αυτή, η οποία «υπογραμμίζει την διεθνή συναίνεση για το εγγενές δικαίωμα του παλαιστινιακού λαού στην αυτοδιάθεση και καλεί κι άλλες χώρες να λάβουν την ίδια απόφαση», προστίθεται στην ανακοίνωση του σαουδαραβικού υπουργείου Εξωτερικών.

Πρόκειται για ένα «κρίσιμο και στρατηγικό βήμα προς την υλοποίηση της λύσης των δύο κρατών», αντέδρασε παράλληλα ο γενικός γραμματέας του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου, ο Γιάσεμ Μοχάμεντ Αλμπουνταΐουι σε ανακοίνωση που εξέδωσε.

Πώς ήταν το κράτος της Παλαιστίνης πριν τον πόλεμο των έξι ημερών – Ποια ήταν τα σύνορα το 1967

Μέχρι τον τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, τα βιβλικά παλαιστινιακά εδάφη της Λωρίδας της Γάζας και της Δυτικής Οχθης  που σήμερα ανήκουν στο έδαφος του Ισραήλ βρισκόταν υπό Βρετανική Εντολή –  μια γεωπολιτική οντότητα που δημιουργήθηκε μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1920 και τερματίστηκε το 1948 με την ίδρυση του Ισραήλ.

Η  «Παλαιστίνη» καθιερώθηκε επίσημα ως ανεξάρτητο έδαφος από τον Ιορδάνη ποταμό μέχρι τις ακτές της Μεσογείου μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν δημιουργήθηκε ως κράτος κατ΄ εντολή και παραχωρήθηκε υπό την προστασία των Άγγλων.

Το 1947, τα Ηνωμένα Έθνη υιοθέτησαν ένα σχέδιο διχοτόμησης για την υπό βρετανική εντολή Παλαιστίνη, που πρότεινε τη δημιουργία δύο κρατών, ενός αραβικού και ενός εβραϊκού, ενώ η Ιερουσαλήμ θα αποτελούσε ξεχωριστό κράτος υπό τη διοίκηση του ΟΗΕ.

παλαιστινιακό κράτος

Αυτό το σχέδιο διχοτόμησης έγινε αποδεκτό από τους εκπροσώπους των Εβραίων αλλά απορρίφθηκε από τους εκπροσώπους των Αράβων, οπότε  στην περιοχή ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος[] και το σχέδιο δεν εφαρμόστηκε.

Την επομένη της ίδρυσης του Κράτους του Ισραήλ στις 14 Μαΐου 1948, γειτονικές αραβικές χώρες εισέβαλαν στην επικράτεια της Παλαιστίνης και έτσι ξεκίνησε ο Πρώτος Αραβοϊσραηλινός πόλεμος με στόχο τη δημιουργία μιας αραβικής Παλαιστίνης.

Λίγους μήνες αργότερα, τον Σεπτεμβρίου 1948 ιδρύθηκε η Πανπαλαιστινιακή Κυβέρνηση από τον Αραβικό Σύνδεσμο, η οποία ορίστηκε να κυβερνήσει το «Προτεκτοράτο της Παλαιστίνης», επικράτεια η οποία κάλυπτε την κατεχόμενη τότε από την Αίγυπτο Λωρίδα της Γάζας.

Έπειτα από το τέλος του πολέμου 10 Μαρτίου 1949, το προηγούμενο έδαφος της Βρετανικής Εντολής έχει καταλήξει ως εξής:

– Το μεγαλύτερο τμήμα 78% έχει καταληφθεί από το Ισραήλ.
– Η λεγόμενη Δυτική Όχθη είναι προσαρτημένη στην Ιορδανία
– Η λεγόμενη Λωρίδα της Γάζας να τίθεται υπό τον έλεγχο και τη Διοίκηση της Αιγύπτου, επί βασιλείας Φαρούκ.

παλαιστινιακό κράτος

Σύντομα η αραβική Πανπαλαιστινιακή Κυβέρνηση αναγνωρίστηκε από κάθε αραβικό κράτος της εποχής, εκτός από την Ιορδανία, η οποία είχε προσαρτήσει τη Δυτική Όχθη.

Μάλιστα και η σημερινή Ανατολική Ιερουσαλήμ έως το 1967 ήταν υπό ιορδανικό έλεγχο.

Ετσι, αν και η δικαιοδοσία της Πανπαλαιστινιακής Κυβέρνησης, σύμφωνα με τις διακηρύξεις τις εποχής, περιλάμβανε όλη την επικράτεια της πρώην βρετανικής εντολής, η πραγματική δικαιοδοσία της περιοριζόταν στη Λωρίδα της Γάζας.

Ο πόλεμος των 6 ημερών

Στις αρχές του 1967, έπειτα από μια περίοδο σχετικής ηρεμίας, που ακολούθησε τον αραβοϊσραηλινό πόλεμο του 1956, οι αψιμαχίες ξανάρχισαν στα σύνορα του Ισραήλ και των γειτονικών του αραβικών κρατών με αποτέλεσμα να ξεσπάσει «πόλεμος – αστραπή»  μεταξύ του Ισραήλ και των Αράβων γειτόνων του, την Αίγυπτο, την Ιορδανία και τη Συρία.

Κατά τη διάρκεια του Πολέμου των Έξι Ημερών τον Ιούνιο του 1967, το Ισραήλ κατέλαβε τη Λωρίδα της Γάζας, τη χερσόνησο του Σινά στην Αίγυπτο, τη Δυτική Όχθη , την Ανατολική Ιερουσαλήμ υπό ιορδανικό έλεγχο και τα Υψίπεδα του Γκολάν που τότε ανήκαν στη Συρία.

Το 1979, μέσω των Συμφωνιών του Καμπ Ντέιβιντ, η Αίγυπτος αποχώρησε από οποιαδήποτε αξίωση της στη Λωρίδα της Γάζας και τον Ιούλιο του 1988, η Ιορδανία παραιτήθηκε των αξιώσεων της στη Δυτική Όχθη.

Τον Νοέμβριο του 1988, ο Γιάσερ Αραφάτ διακήρυξε την ανεξαρτησία των παλαιστινιακών εδαφών – της Δυτικής Όχθης και της Λωρίδας της Γάζας από το Ισραήλ και τον Μάιο του 1994 ιδρύθηκε η Παλαιστινιακή Αρχή.

Η διακήρυξη αναγνωρίστηκε από πολλά κράτη, συμπεριλαμβανομένης της Αιγύπτου και της Ιορδανίας, αλλά και της Σοβιετικής Ένωσης.

Στην παλαιστινιακή Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας, το Κράτος της Παλαιστίνης περιγράφεται ότι βρίσκεται πάνω σε «παλαιστινιακό έδαφος», χωρίς να διευκρινίζεται τι είναι αυτό το Παλαιστινιακό έδαφος.

Επειδή αυτό το παλαιστινιακό έδαφος δεν αναγνωρίζεται, ορισμένες από τις χώρες που αναγνώρισαν το κράτος της Παλαιστίνης από το 1988 και έπειτα αναγνωρίζουν την Παλαιστίνη με βάση τα «σύνορα του 1967», αναγνωρίζοντας έτσι ως έδαφος της Παλαιστίνης μόνο τη Δυτική Όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας και όχι ολόκληρη την Παλαιστίνη με το Ισραήλ.

Το Κράτος της Παλαιστίνης έχει αναγνωριστεί από 138 από τα 193 μέλη του ΟΗΕ και από το 2012 έχει την ιδιότητα του κράτους παρατηρητή μη μέλους στα Ηνωμένα Έθνη.

Η Παλαιστίνη είναι μέλος του Αραβικού Συνδέσμου, του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας, της Ὃμάδας των 77, της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, καθώς και της Ουνέσκο, της Διάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για το Εμπόριο και την Ανάπτυξη και του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου.

Ακολουθήστε το vradini.gr στο Google News
Ίσως σας ενδιαφέρουν